ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 178 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


Νικος    25/09/2017 13:35
Καλησπερα γιατρε. Το βιβλίο σας αποτελει βιβλιο αυτοβοήθειας; Βοηθάει για ολες τις ψυχικες διαταραχες; Ευχαριστω.

Το βιβλίο βοηθά στην απόκτηση ή διεύρυνση της γνώσης για τον εαυτό μας και για την πραγματικότητα που μας περιβάλλει, δηλαδή, δεν αποτελεί την οδηγία προς δράση. Από εκεί και πέρα, κατά πόσο η ανάγνωσή του θα είναι σε θέση να συνδράμει στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών προβληματισμών, εξαρτάται από το συγκεκριμένο άτομο, από τον βαθμό υιοθέτησης της νέας γνώσης και από τον τρόπο χρήσης της. Οπότε, εάν με την απόκτηση της νέας γνώσης επιτευχθεί η αλλαγή των αντιλήψεων, αυτό είναι σε θέση να οδηγήσει με τη σειρά του στην αλλαγή των επιλογών και του τρόπου λειτουργίας του ατόμου, που θα ακολουθείται από την αλλαγή της καθημερινότητάς του προς πιο ικανοποιητική κατεύθυνση και με τον τρόπο αυτό αντιμετωπίζονται και προλαμβάνονται οι ψυχολογικοί προβληματισμοί, οι οποίοι αποτελούν την πρωταρχική αιτία της ποικιλίας των ψυχικών διαταραχών.



Πέτρος    25/09/2017 01:24
Καλησπερα γιατρε! Ευχαριστουμε για την ενημερωση που μας παρεχετε. Ειναι πολυτιμη. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν και ειδα και καποιες σας απαντησεις παρακατω αλλα δεν ξερω αν εννοειται το ιδιο. Πιστεύετε οτι μπορει να θεραπευτεί πλήρως και η υποτροπιάζουσα καταθλιπτικη διαταραχη; Γνωριζω οτι με καθε επεισοδιο αυξανονται και οι κινδυνοι μιας νεας υποτροπης. Πως ειναι δυνατον το ατομο εν τελει να τα καταφερει; Μήπως να συνεχισω αγωγή εφορου ζωης; Βρίσκομαι ήδη στο 3ο επεισοδιο..

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=2



Αρετή    24/09/2017 20:02
Γιατρέ δεν μπορώ να πω όχι. Όταν μου λένε κάτι λέω \\\'δεν πειράζει ανθρώπινο είναι και μου το ζητάνε\\\' αλλά μετά θυμώνω με τον εαυτό μου που είπα ναι. Και το κάνω μη τυχόν και ο άλλος με πει κακιά και παρεξηγηθώ. Τι να κάνω. Προσπαθώ αλλά όλο οπισθοχωρώ.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=20



Μαρινα    24/09/2017 04:37
Κυριε Κοτανιδη, πριν απο ενα χρονο έφυγα απο μια θεραπευτική σχέση η οποία αισθανόμουν οτι οχι μονο δεν με βοηθάει, αλλα με κανει και χειρότερα. Θυμωσα πολυ με τον θεραπευτη, για πολλα ατοπηματα και λαθη που εκανε.(κατα τη γνωμη μου). Μέσα στο διάστημα αυτου του χρόνου περασα απο πολλα σταδια. Προσπαθησα να καταλαβω τι εγινε, τι πηγε στραβα, τον διεγραψα, τον εκλαψα, ενιωσα την απώλειά του σαν θανατο, τον νοσταλγησα, συνεχισα να τον αγαπαω. Υπήρξε πολυ σημαντικός για μενα. Ηταν το αποκούμπι και η ασφάλειά μου για δυο χρόνια. Εξαρτηθηκα πληρως απο αυτον. Κι ενω το δουλεψα ολο αυτο με καινουριο ψυχολογο κι εφτασα σε ενα αρκετα καλο σημείο, αυτες τις μέρες (που τυχαίνει να κλεινει χρονος απο την διακοπη μου με τον προηγούμενο), βρισκομαι παλι στο μηδεν. Κατηγορω τον εαυτο μου οτι εγω φταίω που δεν πηγε καλα ολο αυτο. Εγω έπρεπε να κάνω υπομονη και να μεινω μαζι του ακομα κι αν δεν ένιωθα καλα. Τι θα πει δεν ένιωθα καλα; Γιατρέ στις ψυχοθεραπείες ο κόσμος νιωθει καλα;;; Φοβάμαι οτι τον κατηγορησα αδικα. Οτι ημουν πολυ κακια. Οτι τελικά εγω ημουν η τρελη, εκείνος μια χαρα έκανε τη δουλεια του. Δεν μπορω να ησυχασω σε αυτες τις σκέψεις. Μου τρώνε το μυαλο. Τι θα πει δεν μου ταίριαζε αυτος ο θεραπευτής; Εγω τον εβγαλα σκαρτο επειδή δεν μου ταίριαζε. Αδικο δεν είναι αυτο; Η ληξη μαζι του ηταν πολυ άσχημη. Τωρα ενα χρόνο μετά, θα ηθελα να τον συναντήσω. Ξερω ότι είναι λαθος. Τι μπορω να κανω; Δεν αντεχω να σκέφτομαι οτι φταιω για ολο αυτο εγω. Ειχε ευθυνη εκείνος; Ή ήταν δικό μου θεμα οτι απογοητεύτηκα κι εφυγα;; Σας ευχαριστώ πολυ..

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=12



Παντελής     23/09/2017 21:23
Καλησπέρα σας. είμαι φοιτητής. Εχω διαγνωστεί με αγχωδη διαταραχή και κάνω ψυχοθεραπεία. Παιρνω ladose των 20 mg. Από τον Μάιο κάνω χρήση του ζαναξ 0,50 mg με διαφορετικές δοσολογίες καθημερινά: Τον Μάιο 0,25 πρωι, 0,25 μεσημερι, 0,50 βραδυ. Τον Ιουνιο 0,50 το πρωι, 0,50 το μεσημερι, 0,50 το βραδυ. Για περιπου τις 2 τελευταιες βδομαδες του Ιουνιου εκανα χρηση 1mg πρωι, 1 mg μεσημερι, 1 mg βραδυ. Τον Ιουλιο προσηλώθηκα περισσοτερο στη ψυχοθεραπεία ( τους προηγουμενους δυο μηνες βρισκομουν σε πληρη αποδιοργάνωση και πίστευα μονο στη χρηση των φαρμακων.) και μπόρεσα να το ελλατώσω σε 0,5 πρωι-μεσημερι, 0,5 βραδυ. Τον αυγουστο κατα κυριο λογο 0,25 το πρωι και 0,50 το βραδυ . Καποιες μέρες μεμονωμενα εκανα καταχρηση, η οποια δεν ξεπερασε τα 1,5 mg ποτέ. Το Σεπτεμβριο ξεκίνησα με 0,5 το βραδυ, το ελλάτωσα σε 0,25 για καποια βραδια, αλλα λογω καταστροφολογιων και της εξεταστικής , αρχισα \\\"προφυλακτική\\\" χρήση 1mg την ημερα. Από την πεμπτη παιρνω μονο 0,50mg το βραδυ και θελω να το κοψω τελείως . Πανω σ\\\'αυτο ειναι η ερωτηση μου: επειδη το χρησιμοποιω τοσους μηνες σε αυτες τις δοσεις , μήπως εκδηλωθουν συμπτωματα στερησης σε μια cold turkey διακοπη του ζαναξ ή ακόμα και στη 50% μείωση του;

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18



Κάλλη    23/09/2017 16:16
Καλησπέρα σας. Πριν 3 μέρες επισκέφτηκα ψυχίατρο λόγω τρομερού άγχους, με βάρος στο στήθος, τρέμουλο, δυσκολία να πάρω μεγάλη ανάσα, μειωμένη όρεξη για φαγητό και αμέσως μετά από οποιαδήποτε ποσότητα φαγητού με πιάνει διάρροια..το βράδυ δεν μπορώ να κοιμηθώ εύκολα ενώ νυστάζω αρκετά και έχω αποκτήσει πάρα πολλές φοβίες(ότι θα πάθω κάτι ότι έχω κάποιο άλλο πρόβλημα υγείας ή οτι θα πάθει κάτι κάποιος δικός μου.αυτά βέβαια είναι πιο έντονα τον τελευταίο καιρό μετά από το θάνατο του θείου μου από ιατρικό λάθος.. συχνά παθαίνω και κρίσεις πανικού αλλα γενικά τον τελευταίο καιρό περνάβ και δύσκολα με τη σχέση μου. Ποια είναι η γνώμη σας σχετικά με όλα αυτά τα γεγονότα αλλά και για το σεροξάτ που μου χορήγησε ο γιατρός(μισό χάπι κάθε βράδυ , 1 χάπι ολόκληρο κάθε βράδυ μετά απο 4 ημέρες)και το ζάναξ

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=1 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18



Panos    23/09/2017 15:48
Καλησπερα. Γιατρε νομιζω εχω απο μικρος ανασφαλεια για το φυλο μου. Δηλ,εκανα κατι για παραδειγμα,κ θυμαμαι ελεγα στον εαυτο μου,μην κάνεις ετσι,ετσι κανει μια θεια μου κτλ,το οποιο οφειλεται μαλλον στο οικογενειακο μου περιβάλλον. Στην συβεχεθα τυγχάνουν καποια πραγματα κ εμφανιζεται η ομοφοβία στην ζωη μου. Ακομα εχω ανασφαλεις,δεν θεωρω οτι τις εχω εξαλειψει κ το παράλογο ειναι οτι ειμαι παντρεμενος. Θεωρειτε,οτι η φοβια εμφανιστηκε κ συνεχιζει να υπαρχει λογω των συγκρουσεων μου? Τι θα μπορουσα να κάνω? Ευχαριστώ

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17



Ακης    23/09/2017 12:49
Γιατρε μου εχει πει η ψυχιατρος που με παρακολουθει οτι πασχω απο κρισεις πανικου με αγοραφοβια και ιδροψυχαναγκαστικη διαταραχη ....δηλαδη σκεφτομαι συνεχεια να κοψω τις φλεβες μου να αυτοκτονησω.και επισης καταθληψη. Παιρνω cipralex 20mg το πρωι μαζι με ενα λεξοτανιλ τω 3mg και το βραδυ anafranil 25 mg μαζι με ολανσεκ των 2,5mg καποιες φορες το πρωι μετα το σιπραλεξ εχω απιστευτη ταραχη και σκεφτομαι οτι πραγματικα θα αυτοκτονησω.. τι να κανω? Φταιει το σιπραλεξ? Με ταραζει??

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=1



Μαρια    23/09/2017 10:09
Οταν σε μια οικογένεια υπαρχουν 4 ατομα που πασχουν απο ιδψ (παππους, δυο παιδια και εγγονι) αυτό δεν ειναι ενδειξη οτι σε αυτη την περιπτωση η ιδψ οφείλεται σε ιατρικο κληρονομικο παραγοντα;

Αυτό είναι η ένδειξη ότι υπάρχει ένας τρόπος αγχωτικής αντίληψης που αντιγράφεται από γενιά σε γενιά.



Τάνια    23/09/2017 09:46
Γιατρε, πασχω απο ιδψ. Διαβαζω τις τελευταίες απαντήσεις που εχουν δοθει, αλλα και παλιοτερες πανω στο θεμα. Προκυπτει το ερώτημα που ηθελα να σας απευθυνω: εαν τελικα ο ασθενής με κάποια απο τις μεθοδους (συμπεριφορισμο, ψυχαλαλυση, ο,τι) καταφέρει και εκπαιδευτεί ετσι ωστε να μειωσει σε μεγάλο βαθμο τους αμυντικους μηχανισμούς που προκαλούν ολα αυτα που του προκαλούν, οι ιδεοληψιες θα φυγουν; οι καταναγκαατικες πραξεις και τελετουργιες θα εκλείψουν; Ή απλώς θα μειωθούν; Δηλ, θα ζησει κάποιος με ιδψ εντελώς απαλλαγμένος απο το βάσανο των εμμονων ή παντα κατι θα υπαρχει να παλευει; Σας ευχαριστώ.

Το βάσανο των εμμονών θα εκλείψει εφόσον θα αποφεύγονται τα άγχη και οι ψυχολογικές συγκρούσεις, οι οποίες με τη σειρά τους δεν θα εμφανίζονται εφόσον επιτευχθεί η αλλαγή των αντιλήψεων που έχουν διαμορφωθεί κατά τη διαμόρφωση της συγκεκριμένης προσωπικότητας. Παραδείγματα τέτοιας εξέλιξης υπάρχουν. Ωστόσο, εάν για κάποιο λόγο το άτομο ξαναγχωθεί διαχρονικά, υπάρχουν πιθανότητες ο εγκέφαλος να ενεργοποιήσει ξανά των αμυντικό μηχανισμό των εμμονών, συνήθως σε ηπιότερη μορφή.



Σελίδες:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>