ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 183 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


Νίκος    13/05/2017 14:59
κ. Κοτανίδη γειά σας!! Εδω και μια βδομαδα φιλοξενω, στο σπιτι μου, που μενω με την συζυγο μου, (τα παιδια ειναι φοιτητες και ειναι στην Αθηνα) την αδελφη της (χωρισμενη εδω και 20 χρονια) και τον ανιψιο μου ετων 25. Ανεργοι και οι δυο, ζουν με χρηματα που τους διδει ο πεθερος μου δηλ. 200 ευρω το μηνα, οταν ο ανθρωπος περνει συνταξη 600 ευρω. Και η κουνιδα μου και ο ανιψιος μου εχουν το ψυχολογικο θεματακι τους. Ηρθαν σπιτι γιατι ο ανιψιος μου δεν ηταν καλα, (καταθλιψη, φοβιες, κλπ,κλπ) να αλλαξουν περιβαλον, να παρουν μια βοηθεια κλπ,κλπ. Η γυναικα μου και η αδελφη της αντιμετωπιζουν τον ανιψιο μου σαν να ειναι ενα κρισταλινο ποτηρι και φοβουνται να μην σπάσει. π.χ. βλεπω την κουνιαδα μου και του καθαριζει ενα μήλο και του διδει να το φαει. Μπαινω στη συζητηση και ρωταω για ποιο λογο δεν καθαριζει το μηλο μονος του να το φαει και μου απανταει οτι δεν ξερω να καθαριζω το μηλο και για αυτο το λογο μου το καθαριζει η μητερα μου. Ρωταω πως γινεται να εισαι 25 χρονων και λες οτι δεν ξερεις να καθαρισεις ενα μηλο και μου απαντησε οτι δεν τον εμαθαν να καθαριζει μηλο. Ο ανιψιος μου ειναι 25 ετων και 122 κιλα με υψος 1,64. Η μητερα του του διδει πολυ φαγητο και μετα αγχωνεται να μην παρουσιασει ζαχαρο απο το πολυ πάχος. Οταν της λεω να του διδει λιγο φαγητο ωστε να μην παρουσιασε ζαχρο, μου απαντα οτι το φαγητο ειναι απολαυση και ασε το παιδι να το απολαυσει. Γιατρε πως να φερθω, με το γάντι, η, με το σπαθι, η, με αλλον τροπο τον οποιο εσεις γνωριζεται καλύτερα απο εμένα. Σας ευχαριστω!!

Ίσως να έχει νόημα στην περίπτωση αυτή να μελετηθεί η σχέση των γονιών και οι τρόποι επικοινωνίας μεταξύ τους.



Mαρια    13/05/2017 12:08
Ηθελα να κανω μια σχετικα περιεργη ερωτηση. Παρατηρω οτι οταν μιλαω στο ατομο που εχω σχςση δεν του απευθυνομαι με τ ονομα του, δεν λεω ποτε σχεδον το ονομα του και συγκεκριμενα σα να ντρεπομαι να το κανω. Και σε αλλη παλιοτερη σχεση γινοταν αυτο. Ομως οταν μιλαω με ανθρωπους επαγγελματικα η αισθανομαι τυπικα και θελω να ειμαι ευγενικη μπορει να πω το ονομα τους πολλες φορες στη συνομιλια μας. Τι δειχνει αυτο? Δεν μπορω να καταλαβω αν δειχνει εγγυτητα η το αντιστροφο.

Ίσως να έχει νόημα στην περίπτωση αυτή να μελετηθεί η σχέση των γονιών και οι τρόποι επικοινωνίας μεταξύ τους.



Antonis    13/05/2017 12:00
Γεια σας. Ακουμε κ διαβαζουμε για την λεγομενη παραμονη του χριστου στην ερημο,καθως κ αλλων μοναχων βεβαια μετέπειτα,οπου μετα απο προσευχη κ νηστεια,τους αποκαλυφθηκε η ουσια των λογων του θεου,καθως κ θα λεγαμε οτι αποκτησαν καποια σοφία. Τι λετε για αυτο,κ πως μεταφραζεται αυτη η κατασταση στην ψυχιατρικη? Εφτασαν τοσο κοντα στο γνωθι σαυτον αυτοι οι ανθρωποι στην ερημια,παραμενοντας μακρυα απο τα εγκοσμια? Ευχαριστω πολυ.

Γενικά, η αποκοπή από άμεση επαφή με την κοινωνία, απαλλάσσει από αρκετά άγχη και άλλου είδους κατανάλωση της ενέργειας και των προσπαθειών, οι οποίες αναμφίβολα μπορούν να δαπανηθούν στους διαφορετικούς προσδιορισμούς όπως για παράδειγμα – για την κατανόηση του συνόλου των δρώμενων.



Ψ ?    12/05/2017 23:18
Καλησπέρα. Μια συμβουλή χρειάζομαι: Οταν κάποιος θέλει να απευθυνθεί σε ψ-θεραπευτή, πώς θα βρει πια ψυχοθεραπεία του ταιριάζει? (Συστημική, συμπεριφορική, υποστηρικτική, ψυχανάλυση και \\\"χιλιάδες άλλες\\\"που δεν μπορώ να κρίνω τι ταιριάζει) Απ\\\' τη μια έχει να επιλέξει ειδικό και απ\\\' την άλλη τρόπο θεραπείας. Πελαγώνει κανείς... Πώς γίνεται σωστή επιλογή ώστε να περιοριστεί το ξόδεμα χρόνου και χρήματος ? Ευχαριστίες!

Υποθέτω πως η ανάγνωση της στήλης Ψυχοθεραπεία, θα προσφέρει αρκετή βοήθεια στην διαμόρφωση αντίληψης για την επιλογή του ειδικού.



Λιανα    12/05/2017 00:58
Γιατρε, ολο και περισσοτερο ακουμε οτι μεσα απο ερευνες που γινονται τα τελευταία χρόνια, προκυπτει οτι ι βασικός πυλωνας και φορεας επιτυχίας μιας ψυχοθεραπείας, ειναι η σχεση με τον θεραπευτη. Τι γίνεται οταν η σχεση αυτη η οππια εκδραματιζει τοσο σπουδαιο ρολο στην πραγματωση του σκοπου της ψυχοθεραπείας, ειναι επιβλαβης για τον θεραπευομενο; οταν μεσα απο ενα αρκετα μεγαλο διάστημα, στο οποίο αναπτυχθηκαν ιδέες, σκεψεις, συναισθήματα, αλληλεπιδραση με τον θεραπευτή, τελικά ο θεραπευομενος υπεστη βλαβη και ψυχικη φθορα μεγαλυτερη κι απο αυτη που ειχε οταν μπηκε μεσα σ\\\'αυτα; Ποια είναι η άποψή σας για τη ζημια που προκαλειται σε μια τέτοια περιπτωση; Πως θα ανακαμψει ο θεραπευομενος; Μπορει ο θεραπευτης, οπως λετε, να ειναι ανθρωπος με ατέλειες, αλλα ποιος πληρωνει το κόστος και το τιμημα αν οχι αυτος που πληρωσε-εμπιστευτηκε και τελικα εξαπατηθηκε;;;

Κάθε φορά όταν κάποιος από εμάς «εμπιστεύεται» τυφλά σε κάποιον ή σε κάτι, μετά αναπόφευκτα πληρώνει το τίμημα της προσωπικής του ανάπαυσης ή απραγίας. Είναι γεγονός ότι οι ειδικοί δεν είναι τέλειοι, έχοντας τις δικές τους αδυναμίες και ανασφάλειες. Ωστόσο, είμαστε εμείς που επιλέγουμε τον ειδικό και η ευθύνη για την επιμονή της συνέχειας στην επικοινωνία με έναν ακατάλληλο για εμάς ειδικό είναι δική μας. Όσον αφορά την πιθανή «ζημιά» από μια τέτοια συσχέτιση, η αρνητική της επιρροή καταρχάς είναι σχετική και σχετίζεται με την απογοήτευση και ισχύς της εξαρτάται από τον βαθμό της τυφλής «εμπιστοσύνης». Από την άλλη πλευρά όπως και οποιοδήποτε αρνητικό, μια τέτοια εμπειρία μας οπλίζει με γνώση και μας υποκινεί στην αναζήτηση των επιπρόσθετων πηγών πληροφόρησης, που μας θωρακίζουν έναντι των μελλοντικών άστοχων επιλογών.



μαιρη    11/05/2017 14:01
καλησπερα!ειμαι 42 ετων και κανω χρηση χασις απο τα 20 περιπου.οχι συνεχομενα,κατα περιοδους αλλα συχνα θα ελεγα.καπνιζω 4-5 μικρα τσιγαρα την ημερα.εχω μπει στη διαδικασια να κανω παιδι με τη διαδικασια της υποβοηθουμενης αναπαραγωγης.η ερωτηση ειναι ποσο καιρο πριν την εμβρυομεταφορα πρεπει να απεχω ωστε να καθαρισει ο οργανισμος προκειμενου να μην επηρεασει το εμβρυο.εννοειτε πως αν μεινω εγκυος δεν θα ξαναασχοληθω με αυτα.φοβαμαι μηπως η χρονια χρηση εχει\\\\\\\"ποτισει\\\\\\\" τον οργανισμο μου και περασει και βλαψει το εμβρυο.ευχαριστω.

Από δυο έως τέσσερεις εβδομάδες εφόσον η αποκοπή είναι οριστική.



Panos    11/05/2017 09:25
Γεια σας. Γιατρέ ειμαι ομοφυλοφιλος. Εδω κ καποιο καιρο εχω σχεση με κοπελα ομως κ νοιωθω οτι θελω να αλλαξω,ισως κ να κανω οικογενεια. Πως θα μπορουσα να πραγματοποιήσω μια τετοια μεγαλη αλλαγη? Ειμαι τριανταπεντε ετων. Ειναι εφικτο κατι τετοιο? Ευχαριστω.

Μια τέτοια αλλαγή έχει πιθανότητες επιτυχίας υπό δυο προϋποθέσεις: 1. Να υφίστανται αρκετά ισχυρά κίνητρα από την πλευρά του ενδιαφερόμενου, μια σχετική γνωστική βάση και μια ικανότητα εκλογίκευσης. 2. Να βρεθεί ένας κατάλληλος ειδικός που θα είναι σε θέση να προσεγγίσει το ζήτημα εξατομικευμένα και να προσφέρει τη δυνατότητα αντικειμενικής επίγνωσης, η οποία θα απομυθοποιήσει αρκετά κοινωνικά στερεότυπα, θα λύσει τις σχετικές ψυχολογικές συγκρούσεις και θα βοηθήσει το άτομο να προσδιορίσει τις πραγματικές του προτεραιότητες.



Ευτυχιος    10/05/2017 20:40
Καλησπέρα θα ήθελα να ρωτήσω όταν βγάζεις αίμα από τη μύτη και και το κεφάλι σου μουδιασμένο και να πονάει τι σημαίνει?

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=16



ΜΑΙΡΗ     10/05/2017 12:54
Σας παρακαλω πολύ, πειτε μου αν θσ προτεινατε το σντυψυχωτικο dogmatyl σε ασθενη με ψυχωση 49 ετων. Υπάρχουν πιο συγχρονα αντιψυχωσικα φάρμακα με λιγότερες παρενέργειες και χωρίς να δρουν αμεσα κατά της ντοπαμίνης; αναφέρετέ μου ένα τέτοιο σύγχρονο αντιψυχωσικό. Σας ευχαριστώ

Της νεότερης γενιάς αντιψυχωτικά φάρμακα είναι για παράδειγμα Risperdal, Zyprexa, Solian κ.λπ. Ωστόσο η χρήση τους δεν εγγυάται την απόλυτη έλλειψη των παρενεργειών, ενώ σαφέστατα οι παρενέργειες τους είναι λιγότερες συγκριτικά με τα φάρμακα των παλαιοτέρων γενιών.



τάκης    09/05/2017 16:21
καλησπέρα. η ζωή μου κινείται ως εξής: όταν θέλω κάτι πολύ και δεν γίνεται ή όταν μια κατάσταση στην οποία βρίσκομαι δεν μ αρέσει και δεν αλλάζει, στεναχωριέμαι, απογοητεύομαι και στο τέλος παραιτούμαι και λέω ό,τι θέλει ας γίνει.. .όταν το πω αυτό και το νιώσω, όμορφα πράγματα αρχίζουν να συμβάινουν και λίγο έως πολύ αυτά που ήθελα έρχονται και αυτά που δεν θέλω στη ζωή μου φεύγουν. τότε παίρνω πάνω μου, γίνομαι αισιόδοξος, αρχίζω να θέλω κι άλλα ώσπου τρώω πάλι κάποια χαστούκα και επανέρχομαι στην προηγούμενη δυσάρεστη ψυχολογική κατάσταση και τούμπαλιν... έτσι είναι η ζωή?? τελικά, πρέπει να αποδεχόμαστε τη ζωή όπως έρχεται και να είμαστε ευχαριστημένοι ή πρέπει να θέλουμε συνεχώς, να ζητάμε συνεχώς νέα πράγματα και να απογοητευόμαστε όταν δεν γίνονται? ευχαριστώ πολύ

Η απογοήτευση δεν σχετίζεται τόσο με την επίτευξη των στόχων ή με τις αποτυχίες, όσο με την μειονεξία, η οποία ωθεί στην ανάγκη άμεσης επιτυχίας, διότι μόνο με τον τρόπο αυτό καλύπτεται προσωρινά μέσω αυτοεπιβεβαίωσης. Το συγκεκριμένο παράδειγμα αποδεικνύει με σαφήνεια ότι, όταν δεν έχουμε την απαίτηση και την προσδοκία άμεσης επίτευξης, οι προσπάθειες και ο χρόνος συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων μας.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>