ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 210 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


μινα    16/07/2017 02:08
γεια σας! ηθελα να κανω την εξης ερωτηση....ιμαι 25 χρονων και ολα αυτα τα χρονια μου αρεζαν αγορια και εχω ερωτευτει αντρες και γενικα με τρελαινει το παιχνιδι η το φλερτ αναμεσα στα 2 φυλα ....παντα προσπαθουσα να προκαλω αυτοςυ που με ενδιαφεραν και ειχα πολλες φανταστιωσεις μαζι τους....μια φορα ετυχε να γνωρισω μια κοπελα που μου εκανε παρα πολυ μεγαλη εντυπωση και δε μπορουσα να ξεκολλησω τα ματια μου απο πανω της....ηθελα να τη γνωρισω να μαθω γ αυτη τη παρακολουθουσα στον τροπο που κινειται στο σωμα στα παντα αλλα για καποιο λογο οσο και να προσπαθησα δεν μπορουσα να τη φανταστω σεξουαλικα η οτι κανουμε ερωτα μαζι....ισως ηταν τα στερεοτυπα που με μπλοκαραν (το σκεφτηκα και αυτο) και ετσι δε μπορουσα να ερεθιστω με τη σκεψη της...δε μου ειχε ξανασυμβει στο παρελθον με αλλη κοπελα....θεωρειτε οτι υποβοσκει καποια αμφιλοφυλικη ταση η απλα ειναι ενας θαυμασμος στο προσωπο αυτης της κοπελας?? γενικα σεξουαλικα με ερεθιζε παντα και το γυναικειο σωμα αλλα μονο στην ηδονη ενος αντρα....μονο οταν καποιος αντρας ηδονιζεται με μια γυναικα τοτε ηδονιζομαι και εγω... επειδη ηθελα να μου φυγει η απορια της ζητησα να βγουεμ ραντεβου αλλα εντελως φιλικα...κατα τη διαρκεια του ραντεβου δεν ειχα ουτε αγχος ουτε τη σκεφτηκα σεξουαλικα αλλα ουτε και ταραχη αισθανομουν...ηταν σα να βγαινω με μια φιλη μου...αλλα την πρωτη φορα που τη γνωρισα αισθανθηκα ταραχη ετσι οπως αισθανομαι εμ αντρες που μου αρεσουν..θα ηθελα να ακουσω μια γνωμη σχετικα με αυτο γιατι ειναι κτ προτογνωρο! σας ευχαριστω!!

Σε αρκετές περιπτώσεις οι άνθρωποι συγχέουν τον ενθουσιασμό και τον θαυμασμό με την σεξουαλική έλξη, και αυτό στις περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνει στις κοινωνίες με απαγόρευση της σεξουαλικότητας βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=10



Γιάννα    16/07/2017 01:22
Καλησπέρα κι ευχαριστω εκ των προτέρων για την απάντηση σας. Έχω σχεση με έναν χωρισμένοι πατερα μιας 18 χρονης κόρης εδω και 4 χρόνια. Δεν ξέρω τι να πρωτοαΝαφερω μη θέλοντας να σας κούρασω αλλα μια σειρά γεγονότων με έχουν πλέον καταστήσει σίγουρη σχεδόν στο ότι χρειάζεται βοήθεια ειδικού και δεν ξέρω πώς να τον πείσω . Έχει συνεχεια τύψεις απέναντι στο παιδι του για το διαζυγιο που πέρασε, ενω μάλιστα το παιδι του είχε προτιμήσει να μείνει με αυτόν και όχι με τη μαμα του. Με τον καιρο οι σχέσεις του παιδιου του με τη μαμα του βελτιώθηκαν, ο ίδιος ποτε δεν της είπε να μην τη βλέπει η να μιλά άσχημα για αυτήν, παρόλο που η ίδια σαν άνθρωπος δε θεωρεί ότι για πολλούς λόγους ασκεί καλη επιρροή στην κόρη του. Πρόσφατα η μικρη απέτυχε τις πανελλήνιες και ο ίδιος έκτοτε έχει πέσει πολυ θεωρώντας ότι απέτυχε και σαν μπαμπάς -σε αυτο συνηγορούν και κάποια στοιχεία στο χαρακτήρα της κόρης του σε αυτο, που τα αποδίδει σε πλύση εγκεφάλου της μαμάς. Το θέμα ειναι ότι ολοι μα ολοι οι καβγάδες μας πολλές φορές καταλήγουν στο ότι φταίω για πολλα και οταν του περάσει δεν παραδέχεται ότι είμαι σάκος του μποξ, αλλα έρχεται και μου λέει ότι δεν έχει κανένα παράπονο απο εμένα κ ότι πάντα τον στηρίζω. Να σας πω μάλιστα ότι οι γονεις μου όλα αυτα τα χρόνια εως και τώρα ειναι εναντίον στη σχεση μου σε σημείο να διαγράφουν οι σχέσεις μου μαζι τους. Μου ζητάει πολλές φορές να τον βοηθήσω σε ο,τι έχει να κανει με βοήθεια για το παιδι άλλα όσες φορές έχουμε διαφωνήσει τοτε πολλές φορές έχω ακούσει ότι δεν έχω παιδι και δεν ξέρω και ότι δε θελω το παιδι του,κουβέντες που μετα παίρνει πίσω κ μου λέει δεν τις πιστεύει. Θεωρώ ότι εγω πια δεν μπορω να βοηθήσω, αδυνάτων πλέον, με όλα αυτα που έχω τραβήξει,να το πω έτσι, σκέφτομαι μεχρι και το χωρισμό. Πώς να τον πείσω να παει για βοήθεια; Το έχω ξαναγίνει κ ειναι κάθετος. Με θέλεις σχεση κ ψυχολόγο του. Είμαι το στήριγμα του, αλλα δεν αντέχω πια και ούτε γνωρίζω πώς όλα να τα χειριστώ. ευχαριστω κ πάλι για τον πολύτιμο χρονο σας και περιμένω εναγωνίως απάντηση σας..

Κανένας δεν μπορεί να βοηθηθεί παρά τη θέλησή του, και αυτό ισχύει για όλους τους τομείς. Η θέληση αυτή όμως είναι αναγκαίο να βασίζεται στην εσωτερική ωριμότητα του ανθρώπου, η οποία σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να επιτευχθεί με καμία μορφή πίεσης, είτε άμεσης, είτε έμμεσης. Οπότε, στις περισσότερες περιπτώσεις, ο καθένας από εμάς είναι αναγκαίο να φτάσει στον πάτο της κακουχίας του, ώστε να αποκτήσει τα εσωτερικά κίνητρα που είναι αναγκαία για τη συγκεκριμένη απόφαση. Διότι, δεν αρκεί μόνο να αποφασίζουμε. Για να πετύχουμε σε κάθε απόφαση είναι απαραίτητο σε αρκετές περιπτώσεις να την στηρίζουμε διαχρονικά.



Ιωάννα Ι.    15/07/2017 20:56
καλησπέρα! είναι δυνατόν μετά από ψ-συνεδρία, ο \\\"θεραπευόμενος\\\" να νιώθει ψυχικό πόνο? μήπως κάτι δεν πάει καλά ? ευχαριστώ σας !

Τέτοια πιθανότητα υπάρχει βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=12



Χ    15/07/2017 19:39
Πως θα καταλαβω οτι εκανα καλα που δηλωσα παραιτηση? Δεν ξερω αν το μετανιωσα η οχι το θεμα ειναι οτι πιεζομαι πολυ κ απτη προισταμενη μου..

Σε γενικές γραμμές οι έννοιες του «καλού» και του «κακού» είναι αρκετά σχετικές. Το εάν κάναμε ή επιλέξαμε μια επιλογή εύστοχα εξαρτάται μόνο από την υποκειμενική μας διαίσθηση, εξεταζόμενη διαχρονικά. Δηλαδή, εάν μετά από ένα, σχετικά διαρκές χρονικό διάστημα συνεχίζουμε να αισθανόμαστε καλύτερα απ’ ό,τι πριν, αυτό εκ των πραγμάτων θα σημαίνει ότι η επιλογή μας ήταν εύστοχη για εμάς. Και αντίθετα, όταν δεν αισθανόμαστε καλά διαχρονικά αυτό θα σημαίνει ότι η επιλογή μας ήταν άστοχη.



Maria    14/07/2017 12:11
Γεια σας γιατρε,απ οτι καταλαβαινω τελικα οι θρησκειες κατασκευαστηκαν απ τους ανθρωπους,λογω των φοβων που εχουμε. Γιατι ομως νοιωθω οτι η ορθοδοξια περαν των οποιων κολλημενων αποψεων κ δογματων,ειναι αρκετα ανθρωπιστικη σαν θρησκεια,μιας κ ο χριστος μιλησε για την αγαπη στον εαυτο κ στον συνανθρωπο. Ποια ειναι ακριβως η διδαχη του χριστου? Κ αν ειχατε ενα βιβλιο να προτεινατε για μελετη των λογων του,ευχαριστω πολυ.

Οι περισσότερες θρήσκες είναι βαθύτατα ανθρωπιστικές κατά τη βάση τους και έχουν αρκετό φιλοσοφικό περιεχόμενο. Άλλο είναι το πως τις χρησιμοποιούν οι διάφοροι ιθύνοντες για την χειραγώγηση και την εκμετάλλευση του γενικού πληθυσμού. Δεν είναι τυχαίο που οι ιθύνοντες εκείνης της εποχής προτίμησαν να δώσουν χάρη στον ληστή και να σταυρώσουν τον Χριστό, καθώς τα λεγόμενα του αποτελούσαν μεγάλο κίνδυνο για την επικρατούσα κοινωνική δομή και απειλούσε την εξουσία όπως την υλιστική, έτσι και την πνευματική. Οι επόμενες γενιές των εξουσιαστών είχαν προσέξει ότι οι διωγμοί των χριστιανών αντί να τους αφανίσουν, ενδυνάμωναν τις απόψεις τους. Οπότε, αποφάσισαν να κερδίζουν τον εχθρό και να τον κάνουν σύμμαχο, ο οποίος θα τους βοηθήσει να κρατηθούν στην εξουσία, και το πέτυχαν με κάποιες συγκεκριμένες παραλλαγές και ερμηνείες της θεωρίας του Χριστού, η οποία εξ’ αρχής ήταν κατά κάποιο τρόπο αντιεξουσιαστική, καθώς αναγνώριζε μόνο μια εξουσία, αυτή των αρχών του Θεού. Όσον αφορά τα βιβλία για τα λεγόμενα του Χριστού, πιστεύω πως καλύτερο από την ίδια την Αγία Γραφή δεν υπάρχει, αρκεί να επικεντρωνόμαστε κυρίως στο νόημα των λεγομένων του και να μην βασιζόμαστε στην ερμηνεία τους από τους τρίτους, έχοντας τη δυνατότητα μελέτης, σύγκρισης και αξιολόγησης διαφορετικών πηγών και εκδοχών.



E    14/07/2017 10:19
Καλημέρα!Πνίγομαι από θυμό απέναντι σε κάποιον που έχει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά προς εμένα. Τις ευθύνες μου για αυτή τη συμπεριφορά τις αναγνωρίζω και επίσης ξέρω και τα βαθύτερα ψυχολογικά αίτια που τον κάνουν να φέρεται έτσι. Θεωρητικά ο θυμός λοιπόν δεν έχει νόημα. Όμως εγώ πνίγομαι και νιώθω την ανάγκη να του πω πράγματα που κάνει και με ενοχλούν. Δε θέλω τον κατηγορήσω, αλλά και να φέρεται με τρόπο που αδικεί ή στενοχωρεί κάποιον και να μην παίρνει είδηση, δεν πάει πολύ; Έχει μια συγεκριμένη θεωρία ότι εγώ κάνω αυτό, είμαι εντάξει, είμαι ο σωστός και δε βλέπει ότι ο άλλος απέναντι στενοχωριέται ή αδικείται.Ή μάλλον το βλέπει αλλά όσο ο ίδιος δεν ζημιώνεται δεν τρέχει τίποτα. Οπότε τι κάνεις;Καταπίνεις και φθείρεσαι και γκρινιάζεις στους άλλους ενώ ο \\\"ένοχος¨\\\" περνάει μια χαρά;Ή μιλάς στον ίδιο και του λες την γνώμη σου για τη συμπεριφορά του με κίνδυνο να ξεφύγεις και να γίνεις δυσάρεστος και να χαλάσεις κα τη σχέση μαζί του;Ευχαριστώ!

Ο θυμός προκύπτει όταν δεν παραχωρούμε στους άλλους το δικαίωμα για διαφορετικότητα. Αυτό σημαίνει ότι όταν περιμένουμε από τους άλλους μια συγκεκριμένη συμπεριφορά, κυρίως θεμιτή για εμάς, η διαφορετική τους στάση ή συμπεριφορά μας απογοητεύει και μας στεναχωρεί. Μια τέτοια προσδοκία βασίζεται στην δογματική αντίληψη του προκαθορισμένου και του «πρέπει», η οποία είχε δημιουργηθεί με τον στόχο – τη χειραγώγηση, και συνεχίζει να επικρατεί στην αντίληψη των περισσότερων ανθρώπων. Ωστόσο, η πραγματικότητα συνήθως διαφέρει από τα στενά κλισέ των δογματικών αντιλήψεων, προκαλώντας τις ψυχολογικές και μη συγκρούσεις. Σε περίπτωση που είμαστε σε θέση να αποδεχθούμε την διαφορετικότητα των άλλων, τα πράγματα αλλάζουν ριζικά, καθώς όταν δεν αισθανόμαστε την επιθυμία απαίτησης της πάγιας και προσδοκώμενης συμπεριφοράς, δεν διακατεχόμαστε από απογοήτευση και θυμό, και λειτουργούμε ευεργετικά βάση της λογικής προσέγγισης, ξεφεύγοντας από την παγίδα προσωπικής αξιολόγησης βάση της συμπεριφοράς ή των επιλογών των άλλων.



Χρυσάνθη    14/07/2017 00:26
Γιατρέ ευχαριστώ για την απάντηση σας. Τότε αν όλα βασίζονται στο συναισθηματικό συμφέρον όπως λέτε τότε και οι γονείς δεν έχουν συναισθηματικό συμφέρον προς τα παιδιά. Τα φροντίζουν γιατί έτσι νιώθουν καλά οι ίδιοι, αν δεν είχαν αυτά τα συναισθήματα ότι αισθάνονται καλά δεν θα φρόντιζαν τα παιδιά. Και τι έχετε να πείτε για τις μητέρες που δίνουν τα παιδιά για υιοθεσία ή για τους ηλικιωμένους γονείς που παύουν να μιλάνε στα παιδιά τους αν αυτά βρούνε σύντροφο που δεν τα πάνε καλά οι γονείς. Τότε που πάει η ανιδιοτελής αγάπη όπως λέτε των γονιών. Τελικά και στο θέμα των γονιών και εκεί δεν είναι ιδιοτελής η αγάπη και εγωιστική? Σε φροντίζω γιατί αυτό με κάνει και έχω καλά συναισθήματα. Και αυτό δεν είναι συναισθηματικό συμφέρον?

Το αμοιβαίο συναισθηματικό συμφέρον (με ικανοποιείς – σου ανταποδίδω) ισχύει για τις σχέσεις των ενηλίκων μεταξύ τους. Η ανιδιοτελής αγάπη εμφανίζεται στους γονείς προς τα παιδιά τους, όταν οι πρώτοι δεν διακατέχονται από έντονες προσωπικές ανασφάλειες που τους ωθούν στις προσπάθειες αυτοεπιβεβαίωσης μέσω των παιδιών, εξ ου και ο χειριστικός ισχυρισμός ορισμένων γονιών - «θα σε αγαπώ εάν είσαι καλό παιδάκι». Σε τέτοιες περιπτώσεις μάλλον δεν πρόκειται τόσο για την αγάπη, όσο για μια παραλλαγή του αμοιβαίου συμφέροντος που στην περίπτωση αυτή λειτουργεί στο σχήμα «παιδί προς παιδί». Δηλαδή, η προσκόλληση στις ανασφάλειες, οδηγούν τον γονιό να συμπεριφέρεται ως παιδί, όπου αντί να λειτουργεί ως φροντιστής και εκπαιδευτής που διαμορφώνει την προσωπικότητα του παιδιού, λειτουργεί με απαιτήσεις, καταπίεση, εξαναγκασμούς και χειρισμούς, ώστε να πετύχει τους στόχους του χωρίς να καταβάλλει ο ίδιος τις αναγκαίες για αυτό προσπάθειες (παιδικές προσδοκίες έτοιμων λύσεων).



Θωμάς     13/07/2017 23:19
Συγχαρητήρια για αυτό που κάνετε. Μπράβο σας.

.



Γιαννης    13/07/2017 20:35
Καλησπερα γιατρε ειμαι 23 ετων και τ τελευταιο μηνα εχει αλλαξει ριζικα η ζωη μου ασχολουμαι με τ αθλητισμο και μολις τελειωσε η αγωνιστικη περιοδο μετα απο λιγο με επιασε μια λιποθυμια απο εκεινη τη μερα εχω συνεχως κομαρα στα ποδια μια αισθηση οτι θ σβησω γενικα πηγα στο νοσοκομειο και σε εξωτερικους γιατρους παθολογους και δεν μου βρισκουν κατι δν εχω κανει μονο μαγνητικη εγκεφαλου ο γιατρος μου λεει ν ηρεμησω και οτι ολα ειναι στο μυαλο μου και οτι δν χρειαζεται ν κανω κατι περαιτερω εσεις τι πιστευεται;

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=16



Kostas    12/07/2017 20:48
Γεια σας. Γιατρε μου συμβαινει το εξης παραδοξο,όταν κανω σεξ με την κοπελα μου,μου ερχονται στο μυαλο ανδρες. Δεν ξερω πως να το εξηγησω,σαν καταναγκασμος,τι σοι πραγμα ειναι αυτο που συμβαινει στο μυαλο μου? Ευχαριστω.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>