ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 134 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


Eleni    15/11/2017 19:36
Συγγνώμη ρωτάω για την απάντηση που δώσατε στον Αλέξανδρο και συγκεκριμένα εδώ< Η αντιμετώπιση της συγκεκριμένης φοβίας δεν είναι αποτελεσματική μακροπρόθεσμα, καθώς ο εγκέφαλος να βρει μια άλλη φοβία, μια άλλη πηγή απόσπασης της προσοχής (π.χ. έναν φόβο κάποιας ασθένειας ή μιας άλλης δυσάρεστης, «απειλητικής» κατάστασης), η οποία δε θα είναι λιγότερο δυσάρεστη ή λιγότερο οδυνηρή. > δηλ αυτή η φοβία δεν αντιμετοπιζεται ποτέ γιατι ο εγκέφαλος θα βρει κάτι άλλο?

Υπάρχει όμως και το πρώτο μέρος της απάντησης «Στις παρόμοιες περιπτώσεις είναι αναγκαίο να αναζητηθούν και να αντιμετωπισθούν οι αγχογόνες αιτίες. Από τη στιγμή που θα εξαλειφθεί το άγχος, θα αναιρεθεί η ανάγκη του εγκεφάλου να αμύνεται με εμμονές ώστε να αποσπά με τον τρόπο αυτό την προσοχή από τις ψυχολογικές συγκρούσεις.», το οποίο πιθανόν διέφυγε της προσοχής κατά την ανάγνωση.



Gio    15/11/2017 17:57
Καλησπερα. Γιατρε,διαβαζω με.ενδιαφερον τις απαντησεις σας,γυρω απ την σεξουαλικοτητα. Ειμαι ομοφυλοφιλος. Λετε με λιγα λογια οτι για την επιλογη μου,πιθανον οφειλεται η σεξουαλικη απαγορευση,πως ομως αυτο με εκανε να κανω αυτη την επιλογη? Επισης μιλατε για σχεσεις με.τους γονείς,καποια απωθημενη αναγκη σχεσης με.τον πατέρα κτλ,μη ικανοποιηση με την πραγματικοτητα κ αναγκη εισπραξης θετικων συναισθηματων μεσω της ηδονής. Ισχυουν ολα αυτα τελικα? Ευχαριστώ

http://www.psychologia.gr/drugs/drugs.htm το κεφάλαιο 6. Ιδιαιτερότητες της σεξουαλικότητας



Eleni    15/11/2017 12:06
Καλημέρα σας.. Θα ήθελα να σας ρωτήσω σχετικα με την απάντηση που δώσατε στον Αλέξανδρο 13/11 δηλ λέτε ότι τελικά αυτή η φοβία δεν αντιμετώπιζε ταινία ποτέ γιατί ο εγκέφαλος θα βρει κάτι άλλο μέτα?

Το νόημα της ερώτησης δεν είναι κατανοητή



Μάκης    14/11/2017 23:06
Έχω 2 παιδιά κι αντιμετωπίζω προβλήματα στην οικογένεια, γιατί οι γονείς μου αρνούνται να μας βοηθήσουν οικονομικά. Η φύση της δουλειάς μου είναι τέτοια που δεν μου επιτρέπει να μπορώ να κάνω και κάτι ακόμα. Δουλεύει κι η γυναίκα μου αλλά και πάλι δεν τα βγάζουμε δυστυχώς πέρα. Οι ανάγκες είναι μεγάλες. Ακούω γνωστούς μας να λένε ότι οι γονείς τους τους βοηθάνε με κάθε τρόπο. Ζηλεύω, γιατί θάθελα κι οι δικοί μου να έκαναν το ίδιο. Αναρωτιέμαι αν ενδιαφέρονται για μας και θέλουν να μας βλέπουν να προοδεύουμε.

Οι ευθύνες των γονιών για τα παιδιά τους τελειώνουν με την ενηλικίωση των τελευταίων. Καθώς όταν εμείς ως ενήλικοι προβαίνουμε σε κάποιες αποφάσεις, είναι αναγκαίο να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες των επιλογών μας για να μάθουμε να αξιολογούμε τις δυνατότητες μας και ξεφεύγουμε από τους ενδεχόμενους κινδύνους. Ενώ αντίθετα, όσο περισσότερο οι γονείς θα συνεχίζουν να «προστατεύουν» τα ενήλικα παιδία τους και να καλύπτουν τις δικές τους αστοχίες (εκτός των περιπτώσεων ζωτικής σημασίας, όταν δηλαδή πρόκειται για άμεση απειλή για την ζωή), τόσο θα μειώνονται οι πιθανότητες ενηλικίωσης των «παιδιών» αυτών.



Ορφέας    14/11/2017 19:00
(μετά την παρούσα ερώτησή μου, στο τέλος, βλέπετε όταν σας είχα ξαναγράψει πάλι με αφορμή την πρώτη εξαφάνισή του στις 27/10, ρίξτε μια ματιά αν θέλετε μήπως σας βοηθήσει αν σχηματίσετε μια καλύτερη εικόνα. Μετά την πρώτη εξαφάνιση συζητήσαμε και δέχτηκε πως αυτά από τα οποία προσπαθούσε να ξεφύγει δεν υπήρχαν στην πραγματικότητα και απλά «είχε φάει φρίκη» δίχως χρήση ουσιών.) Καλησπέρα, όσο κι αν το σκέπτομαι και προσπαθώ να το αναλύσω ακόμα και με δεδομένο την όποια διαφορετικότητα που έχω δεχτεί, αδυνατώ να βγάλω το όποιο συμπέρασμα. Ο αδερφός μου έχει εξαφανιστεί για 8η μέρα και 9η με την αποψινή νύχτα. Ήταν μια μέρα που μου την είχε περιγράψει γεμάτη με επαγγελματικά ραντεβού, μάλιστα με κρατούσε συνεχώς ενήμερο τηλεφωνικά δίχως να του το ζητώ για την παραμικρή εξέλιξη, συνεχώς με καθησύχαζε πως είναι κοντά, τελειώνει κι επιστρέφει σπίτι, με το τελευταίο τηλεφώνημα να με ρωτά που να βρεθούμε κι έκτοτε, έγινε καπνός με το κινητό κλειστό όλες αυτές τις μέρες και χωρίς να έχει πάρει το οτιδήποτε από το σπίτι. Δίχως να έχει την παραμικρή επικοινωνία μαζί μου από τότε, ούτε καν να μου τηλεφωνήσει και να μου πει έστω πως απλά δε θέλει πλέον να μένουμε μαζί ή οτιδήποτε άλλο. Έχω κάνει όλες τις απαιτούμενες ενέργειες κι αν κάτι με κρατάει και δεν έχω εντελώς φρικάρει ακόμα, είναι πως τη 2η ή 3η νύχτα τον φιλοξένησε ένας φίλος του και ξαναπέρασε από εκεί το μεθεπόμενο πρωινό. Έμαθα πως είναι καλά με διαύγεια και πλήρη επαφή γενικά κι όσο κι αν του είπε πως πρέπει να δώσει ένα σημείο ζωής, ήταν φανερό πως δεν ήθελε να επικοινωνήσει. Αν μπορείτε να κάνετε έστω και μια υπόθεση ή οτιδήποτε άλλο σχετικό, θα σας ήμουν ευγνώμων. Ευχαριστώ Καλησπέρα. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο λεπτομερής και παραστατικός μπορώ, με την ελπίδα πως δε θα κουράσω. Μένω στον ίδιο χώρο με τον μικρότερο ηλικιακά αδερφό μου επί 5 μήνες. Αν και μας χωρίζουν 3,5 χρόνια, είναι ξεκάθαρο πως αισθάνομαι (υπερ)προστατευτικά απέναντί του. Έκανε βαριά χρήση επί 1,5 έτος (ηρωίνη, εισπνεόμενη), καθαρός για 11 μήνες τώρα, σε μια περίοδο απεξάρτησης ιδιαίτερα επίπονη που κάνουμε οι δυο μας, μόνοι μας, ενώ αμφότερες οι ζωές μας κυλάνε με μια κάποια κανονικότητα (κοινή δουλειά, ευθύνες κλπ) και τα σχετικά σκαμπανεβάσματα βέβαια που προσπαθούμε κάθε φορά να αντιμετωπίσουμε. Χάνεται για 5 μέρες. Από την Κυριακή. Τον βρίσκω σήμερα το απόγευμα. Καθαρός από ουσίες. Άσχημη κατάσταση, αδυνατισμένος, κοιμόταν σε τρένα και νοσοκομεία. Αναφέρει διαρκές τρέξιμο να ξεφύγει από ανθρώπους που τον κυνηγάνε πάνω σε μηχανές, από ταξί που αναβοσβήνουν κόκκινα φωτάκια, από ομάδες που τον ψεκάζουν με κόκκινη μπογιά και τον απειλούν για να τον πιάσουν. Μου λέει πως αδυνατώντας να βρει άλλη εξήγηση, πίστεψε πως πίσω απ’ όλους αυτούς είμαι εγώ γιατί θέλω να τον κλείσω σε ψυχιατρείο (απειλή που δυστυχώς την έχω εκστομίσει 2-3 φορές στο παρελθόν δίχως να την εννοώ βέβαια). Έχει επαφή με το περιβάλλον, θυμάται εύκολα πράγματα, αναφέρεται και κατανοεί σημεία της κοινής μας ζωής, δουλειές ή υποχρεώσεις που έμειναν στη μέση. Επιστρέφουμε σπίτι, τον καθησυχάζω εύκολα, συζητάμε για πολύ ώρα και παρατηρώ φαινομενική ηρεμία κι επιστροφή στη προηγούμενη κανονικότητα. Ευχαριστώ για το οτιδήποτε θα είσαστε σε θέση να μου πείτε. Ενδεχομένως είναι αναγκαίο να εξετασθούν δυο εκδοχές: Α. Κάποια ψυχωτική συνδρομή. Β. Κάποια χρήση των παραισθησιογόνων ουσιών.

Μια τέτοια συμπεριφορά δεν συμβαδίζει με την αποδοχή της διαφορετικότητας και της ευθύνης των ενηλίκων για την προσωπική τους πορεία. Οπότε περισσότερο χρήσιμο θα είναι να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τα δικά μας συναισθήματα και τα δικά μας κίνητρα, παρά να προσπαθούμε να ερμηνεύουμε τη συμπεριφορά των άλλων.



Γιώργος     14/11/2017 18:55
Γιατρέ πως μπορούμε να βελτιώσουμε τον ύπνο μας έχω καταλάβει όταν κοιμάμαι καλά όλα είναι αντιμετώπιση μα όταν δεν κοιμάμαι όλα είναι αρνητικά και κακές σκέψεις και καταθλιψη στο μέγιστο.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=14



Εφη    14/11/2017 18:37
Καλησπέρα.γιατρε θα ήθελα να σας ρωτήσω αν το cipralex 10mς το remeron 30m το βράδυ μπορεί να έχει παρενέργειες τρέλες όπως εφίδρωση μεγάλη τη νύχτα ,,κάψιμο σε όλο το σώμα και στην διάρκεια της μέρας? Επίσης να σας πω ότι η αγωγή έχει αρχίσει εδώ και έναν μήνα Ευχαριστώ πολυ

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18 και http://www.papaloizou.com/PublicDocsPDF/PILs/Cipralex_PIL.pdf



Δημητρης    13/11/2017 22:27
Καλησπερα ξεκινησα το cipralex και νομιζω οτι εχουν μειωθει πολυ τα ουρα μου.προκαλει νεφρικη ανεπαρκεια?

http://www.papaloizou.com/PublicDocsPDF/PILs/Cipralex_PIL.pdf



Αλέξανδρος    13/11/2017 11:41
Καλημερα. Πριν χρονια μου εμφανιστηκε η εμμονη οτι ειμαι ομοφυλόφιλος. Εχετε πει,οτι για καθε φοβια κ εμμονη που προκυπτει,πρεπει να αντιμετωπιστουν οι αρχικες αιτιες ή η δυσαρέσκεια με την πραγματικοτητα. Σκεφτομαι σημερα,αυτα που σκεφτομουν τοτε,αντιλαμβανομαι οτι δεν στεκουν σαν σκεψεις,αλλα νοιωθω ασχημα κ ακομα δεν ειμαι σιγουρος αν οντως ένοιωθα ελξη προς το ιδιο φύλο,πολυ μπερδεμα στο μυαλο μου. Κ παρατηρώ οτι ακομα με επηρεάζει αυτος ο φοβος,κ ακομα λεω μεσα μου,κ αν οντως ενοιωθα ερωτισμο για ομοφυλους μου? Τι κανω,να προχωρησω με μια λογικη παρακατω? Ευχαριστω πολυ.

Στις παρόμοιες περιπτώσεις είναι αναγκαίο να αναζητηθούν και να αντιμετωπισθούν οι αγχογόνες αιτίες. Από τη στιγμή που θα εξαλειφθεί το άγχος, θα αναιρεθεί η ανάγκη του εγκεφάλου να αμύνεται με εμμονές ώστε να αποσπά με τον τρόπο αυτό την προσοχή από τις ψυχολογικές συγκρούσεις. Η αντιμετώπιση της συγκεκριμένης φοβίας δεν είναι αποτελεσματική μακροπρόθεσμα, καθώς ο εγκέφαλος να βρει μια άλλη φοβία, μια άλλη πηγή απόσπασης της προσοχής (π.χ. έναν φόβο κάποιας ασθένειας ή μιας άλλης δυσάρεστης, «απειλητικής» κατάστασης), η οποία δε θα είναι λιγότερο δυσάρεστη ή λιγότερο οδυνηρή.



πανος    12/11/2017 18:02
καλησπερα,σχολιο στην ερωτηση μου γιατρε. καταλαβαινω οτι ο καθενας εχει δικαιωμα των επιλογων του κ ειναι απολυτα σεβαστη η οποια πορεια του καθενος. οταν ομως μια επιλογη δεν εχει λογικη βαση,δεν θα ρθει η συγκρουση με την πραγματικοτητα κ ως συνεπεια,προβληματα ψυχικα.? αρα εμεις πως βαδιζουμε στην ζωη μας,με βαση την λογικη κ την αληθεια?

Ο κάθε ενήλικας αντιμετωπίζει τις συνέπειες των πράξεων και των επιλογών ανεξάρτητα από το γεγονός κατά πόσο αυτές συνοδεύονται ή όχι από ψυχικά προβλήματα. Οι συνέπειες αυτές είναι χρήσιμες και αναγκαίες για την εκμάθηση, όταν έμπρακτα διαπιστώνεται κατά πόσο μια αντίληψη που έχει οδηγήσει στις συγκεκριμένες επιλογές ήταν εύστοχη. Το κατά πόσο αυτές οι συνέπειες είναι αναστρέψιμες ή διορθώσιμες είναι άλλη ιστορία. Ωστόσο ο νόμος της φυσικής επιλογής λέει πως επιβιώνουν μόνο οι πιο προσαρμοσμένοι οργανισμοί, δηλαδή όσοι κάνουν κατά την πορεία τους λιγότερα αδιόρθωτα λάθη.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>