ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 183 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


Antonis    09/05/2017 15:12
Γεια σας! Διαβαζω γιατρε το κεφαλαιο ο ρολος της θρησκειας,στο βιβλιο σας,κ αναρωτιεμαι για την θεση της γυναικας κ την καταπιεσης της απο το ανδροκρατουμενο κοινωνικο συστημα. Ο χριστιανισμος ομως,κ συγκεκριμενα η ορθοδοξια στην ελλαδα,εχει τοποθετησει την γυναικα πολυ ψηλα,υπαρξη πολλων αγιων γυναικων κ βεβαια η παναγια η μητερα του θεανθρωπου. Δεν νομιζετε οτι ειναι μια ομορφη προσπαθεια της θρησκειας μας,για την ανυψωση της γυναικας,απο την αποψη οτι ο κοσμος εχει ιδιαιτερη εκτιμηση για αυτην κ επικαλείται συχνα το ονομα της. Ευχαριστω.

Ο χριστιανισμός, όντως δεν έχει την γυναικά σε τόσο υποδεέστερη θέση όπως ο μωαμεθανισμός, ωστόσο μέχρι και σχετικά πρόσφατα π.χ. υπήρχε απαγόρευση στις γυναίκες να εισέρχονται στους εκκλησιαστικούς χώρους με ξεσκέπαστα μαλλιά και κατά τη περίοδο έμμηνης ρύσης. Από την θρησκευτική άποψη, η υποδεέστερη θέση της γυναίκας ξεκίνησε με την αλλαγή της πρώτης θεότητας, που αρχικά είχε τη γυναικεία μορφή, εκπροσωπούσε την γένεση και εξέφραζε τη μητριαρχική κοινωνία. Με την εγκατάσταση της πατριαρχικής κοινωνίας, η πρώτη θεότητα πηρέ την ανδροπρεπή μορφή, και η γυναικά πέρασε σε δεύτερη, υποδεέστερη θέση.



αγκαλιά    09/05/2017 14:54
Καλησπέρα! Λένε ότι η αγκαλιά προστατεύει από κατάθλιψη, άγχος, κλπ και ότι προστατεύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Ισχύει ? (υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν κάποιον να τους αγκαλιάσει. Ξοφλήσανε? Ευχαριστώ!

Η αγκαλιά, μέσω της ασυνείδητης αίσθησης προστασίας που αποτελεί το κατάλοιπο της παιδικής ηλικίας, καλύπτει προσωρινά τον φόβο της μοναξιάς και τις συνέπειες του, προσωρινά, διότι για να τον καλύψει μόνιμα είναι αναγκαίο η αγκαλιά να διαρκεί σε μόνιμη βάση, που είναι ανέφικτο.



Κώστας    08/05/2017 16:49
Καλησπέρα, νομίζω πως η φίλη μου υποφέρει απο ψύχωση.Την τελευταία εβδομάδα λέει πως οι γείτονες την παρακολουθουν, πως ο κόσμος δε την συμπαθεί και οτι θέλουν να της κάνουν κακό, από το να της χαλάσουν τη διάθεση μέχρι και να τη σκοτώσουν. Μερικές στιγμές όταν της απαντάω μου επιτίθεται, βρίζει και λέει οτι δε την καταλαβαίνω, άλλες δειχνει να έχει συναίσθηση ότι περνάει κάποιου είδους κρίση και λέει οτι θα το ξεπεράσει.Στην αρχή πίστευα και εγω πως περνάει κρίση, γιατί είναι άνεργη, γιατί μας είναι δύσκολο να προχωρήσουμε τη σχέση μας λόγω οικονομικών,είμαστε αρκετά κλεισμένοι και όπως καταλαβαίνετε το θεωρούσα κρίση ηλικίας οτι δεν έχει κάνει αυτα που ήθελε στη ζωή της λόγω της κατάστασης, μέχρι που άρχισε τα περι παρακολούθησης και συνομωσίας. Όταν είμαστε μαζί χαλαρώνει και φερεται φυσιολογικά (άν και λίγο απομονώνεται), και αν βγούμε έξω φέρεται πολύ αμυντικά και βρίζει.(4-5 μέρες γίνεται αυτό)Περιμένω να ηρεμήσει να την πείσω να δει ειδικό.Ήδη της το ειπα και απάντησε πως, δε θα πληρώνουμε τσάμπα.Επίσης αν και καταλαβαίνει οτι δεν είναι καλά το βλέπει στα πλαίσια του φυσιολογικού.Οι γονείς της το αποδίδουν σε άγχος αλλά είναι θετικοί στο να βρούμε κάποιον ειδικό. Τι γιατρό θα έπρεπε να δει;Ψυχίατρο ή ψυχολόγο.Υπάρχει κάποιο κέντρο που κάνει τεστ να σου πει τι έχεις;Δώστε μου παρακαλώ κάποια κατεύθυνση, κάποια συμβουλή.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=3



Μίνα    08/05/2017 13:54
Τονίζετε συνέχεια την ανάγκη ικανοποίησης από την καθημερινότητα προκειμένου να έχουμε ψυχική υγεία. Σήμερα όμως η καθημερινότητά μας, από την ανέχεια πηγαίνει από το χειρότερο στο τρισχειρότερο. Ο λόγος κυρίως για το οικονομικό που με την ανεργία, αλλά και τους μισθούς πείνας, την ακρίβεια, τις συντάξεις, που σε λίγο θα τις εξαφανίσουν κι αυτές, μας έχουν αναγκάσει να περιορίζουμε και τα πλέον στοιχειώδη. Εκτός κι αν εσείς εννοείτε μια εσωτερική κατάσταση ικανοποίησης από την καθημερινότητα, που δεν επηρεάζεται τόσο από εξωτερικούς παράγοντες.

Ακριβώς, καθώς υπάρχουν αρκετά παραδείγματα των ευκατάστατων που παρότι τον πλούτο και τις «ανέσεις» τους δεν αισθάνονται ικανοποιημένοι εσωτερικά.



Μανολης    06/05/2017 08:09
Γεια σας γιατρε. Διακρινω ομοφοβια οσον αφορα εμενα,δεν εχω προβλημα με.τους ομοφυλοφιλους γυρω μου,δεν τους \\\"φοβαμαι\\\". Ειναι κατι που υπαρχει χρονια μεσα μου κ με κανει να.αμφιβαλω για τον εαυτο μου. Τι μπορω να.κανω για αυτο κ πως μπορω να κατανοησω τι μου συνεβη,ευχαριστω.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17 , http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=10



Νικος    05/05/2017 01:38
Γεια σας Κυριε Κοτανιδη..διαβαζωντας διαφορες στηλες οπως κρισεις πανικου , αγχος κλπ ακομα εχω απορια αν αυτο που επαθα εγω ανηκει σε καποιες απο αυτες...σας παρακαλω απαντηστε μου εσεις προσωπικα θα ηθελα την γνωμη μας...πριν 2 μερες ενιωσα ξαφνικα παραξενα σαν πολυ κουρασμενπς εκει που ξαπλωσα καο εβλεπα τηλεοραση ξαφνικα επαθα κατι σαν τρομο,συγχηση φοβομουνα χωρις λογο νομιζα οτι θα τρελαθω σαν κατι να παει να με τρελανει ενιωθα πολυ παραξενα μετα εφυγε αυτο αλλα μου εχει κατσει στο μυαλο σαν κατι πολυ παραξενο και φοβαμαι μην το ξανα παθω..κριση πανικου δνε θα το ελεγα γιατι ουτε ταχυπαλμιες ειχα ουτε ζαλαδα ουτε δυσπνοια τιποτα.. ξερω οτι διαγνωση μεσο διαδικτυου ειναι αδυνατο να γινει αλλα θα ηθελα την γνωμη σας πιστευετε οτι ειναι καθαρα ψυχολογικο?τι μου προτεινεται να κανω?σας ευχαριστω πολυ γιατρε μου περιμενω την απαντηση σας

Η διαπίστωση της κρίσης πανικού δεν είναι αναγκαίο να βασίζεται στην τήρηση όλων των πιθανών συμπτωμάτων, ενώ αυτές που περιγράφονται στο μήνυμα είναι χαρακτηριστικές για τη Διαταραχή Πανικού βλ. http://www.psychologia.gr/disorders/anxiety%20disorders.htm



Γιαννης    04/05/2017 19:14
Γεια σας γιατρε. Καποιες σκεψεις γυρω απ την σεξουαλικη καταπιεση της γυναικας. Ευημερια της κοινωνιας-σεβασμος της ατομικοτητας-σχετικη ελευθερια ηθων-απελευθερωση σεξουαλικοτητας γυναικων. Οταν ομως συμβαινει αυτο, πολιτικοκοινωνικη κριση(κάποια συγκρουση,πολεμος κτλ)-ανδροκρατουμενη κοινωνια-πςριορισμος ελευθεριων-καταπιεση σεξουαλικοτητας γυναικων. Τελικα θα επελθει ποτε η σεξουαλικη ελευθερια των γυναικων,ή ειναι ενας φαυλος κυκλος που επαναλαμβανεται αυτη η κατασταση? Κ τι εχετε να πειτε για καποιες γυναικες,που νοιωθουν την αναγκη να ειναι υπο του ανδρα,νοιωθοντας περισσοτερο γυναικες,κ βλεποντας τους ανδρες ως κυνηγους,οτι ετσι ειναι τα \\\"αρσενικα\\\". Ευχαριστω

1. Ανεξάρτητα από κάποιες οπισθοδρομήσεις, ιστορικά μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι η ποιότητα ζωή των ανθρώπων αυξάνεται. Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται από την αύξηση μέσου όρου ζωής των ανθρώπων, το οποίο πάνω απ΄ όλα σχετίζεται με την ποιότητα της καθημερινότητας. 2. Όσον αφορά κάποιες γυναίκες που «προτιμούν» τον κλασικό διαμοιρασμό των ρόλων, η τήρηση του δεν σημαίνει οπωσδήποτε την καταπίεση και την υποτίμηση της. Ενώ η προτίμηση απόδοσης της πρωτοβουλίας στους άνδρες σχετίζεται μάλλον μα την κλασική απαγόρευση της σεξουαλικότητας.



Maria    04/05/2017 19:13
Καλησπερα,ειμαι 39 χρονον ,πριν απο 2 χρονια πιρα διαζιγιο.ο προιν μου δεν ενδιαφερετε καθολου για τα παιδεια.Ουτε τηλ ουτε τιποτα.μου κανει πολυ εδιποση και δεν μπορω να το καταλαβω,το ενα παδι πρεπει ν α παει εξοτερικο για εξετασεισ,οχι μονο που δεν ενδιαφερετε αλλα δεν μου δηνει την αδεια να περασω στα σινορα,,να το παω εγω το παιδει διλαδη,Και ο πατερασ μου τον πιρε τηλ.και ο αδερφοσ μου..πιγα και αστινομια..τιποτα ,το μονο που εκανε ειναι..πιρε εμενα τηλ και με ροτισε πωσ περναω,,και μου ειπε επισεισ οτι θα ερθει μονοσ του να παει το παδει εξοτερικο..και θα μου στειλει και λεφτα..μετα απο αυτα εξαφανιστικε,,,ουτε ειρθε,ουτε λεφτα,,τιποτα,,Τι πρεπει να καταλαβω,,,Τι προσπαθει να μου πει...γιατι μου λεει πσεματα...γιατι δεν ενδιαφερερε για τα παδεια,,ευχαριστω

Τέτοια συμπεριφορά μπορεί να υποκινείται από τις εκδικητικές τάσεις, όπου ο θυμός του γονιού χρησιμοποιεί ως μέσο εκδίκησης το παιδί.



Ελενη    04/05/2017 13:20
Σας ευχαριστω πολυ για την απαντηση...αλλα ειναι πολλα που δεν ξερω πως να τα δικαιολογησω ολα...ειναι κ το οτι ειπες θα κανεις αυτο κ δε το εκανες..ακομα κ για πραγματα που δε τον αφορουν πχ αν θα παω εγω για χορο τετοια πραγματα αστεια.πιστευω οτι απ αυρη τη συμπεριφορα εχω παθει ΙΨΔ κ νιωθω θλιψη που ταλαιπωρουμε κ ευθυνεται ο πατερας μου ..δεν ξερω αν τελικα η μονη λυση ειναι να φυγω απ το σπιτι..γιατι για να συζητησουνε ουτε λογος οσες φορες ανοιγω συζητηση σε 2 λεπτα τελειωνει λεγοντας μου ..πω εσενα δεν μπορει κανεις να σου πει τιποτα

Η μόνη αποτελεσματική λύση που θα επιτρέψει την εξάλειψη του θυμού και την εξισορρόπηση της σχέση είναι η αλλαγή των αντιλήψεων και η διεύρυνση της γνωστικής βάσης, η επιτυχία των οποίων αυξάνεται με τη συμμετοχή ενός κατάλληλου ειδικού στη διαδικασία.



Ελενη    04/05/2017 00:01
Τα τελευταια χρονια ψαχνοντας να βρω τον εαυτο μου κ να καταλαβω γιατι μου συμβαινουν καποια πραγματα.διαβαζοντας τη στηλη σας κ διαφορα αλλα αρθρα για την ελλειψη αυτοπεποιθησης..καταλαβα ποσο κακο μου εχει κανει η σταση του πατερα μου απο μικρη οταν ηξερα κατι κ το ελεγα μου ελεγε να μη το παιζω εξυπνη.δε με ενθαρυνε ποτε να κανω κατι που ηθελα..ακομη κ τωρα που ειμαι 39 ετσι μου φαιρεται οτι εγω δεν ξερω τιποτα ακομη κ για το πιο απλο πραγμα κ αυτο ειναι μαχαιρι στην καρδια με πνηγει.το κακο ειναι οτι τοσα χρονια δε το καταλαβαινα αλλα βλεπω ορι γενικα δεν εχω αυτοπεποιθηση ουτε στις σχεσεις κ γι αυτο πεφτω παντα σε ανθρωπιυς πιυ δεν αξιζουν γιατι μαλλον αυτο θεωρω οτι μου αξιζει ...νιωθω μισος οταν σκεφτομαι τι μου προκαλεσε ο πατερας μου κ ακονη μου το προκαλει..κ δε θελω να νιωθω ετσι..τι μπορω να κανω να βρω αυτοπεποιθηση εστω κ τωρα

Για να είμαστε σε θέση να αποκτήσουμε την αυτοπεποίθηση αρχικά είναι αναγκαίο να αποκτηθεί η αυτοεκτίμηση, η οποία πάνω απ’ όλα εξαρτάται από τη σχέση με τους γονείς μας, καθώς η αίσθηση της μειονεξίας αρχικά προκύπτει από την παιδική αντίληψη – «οι γονείς δεν με αγαπούν, άρα εγώ δεν αξίζω τίποτα». Στο σημείο αυτό είναι αναγκαίο να θυμόμαστε ότι δεν υπάρχουν «κακοί» γονείς εν γένει, καθώς ο κάθε γονιός μπορεί να δώσει μόνο αυτό που έχει ο ίδιος, και δεν μπορεί να δώσει φυσικά αυτό που δεν το έχει. Όταν λοιπόν ένας γονιός είναι ο ίδιος δυστυχισμένος, πληγωμένος, ανεπαρκής, διαταραγμένος, είναι προφανές ότι μπορεί να μοιραστεί με το παιδί του μόνο αυτές της αρνητικές εμπειρίες και αυτά τα αρνητικά συναισθήματα. Εάν αποδεχθούμε αυτό και δώσουμε στους γονείς μας το δικαίωμα για λάθη και αποτυχίες, άμεσος αποκτάμε το ίδιο δικαίωμα και εμείς οι ίδιοι, και αυτό μας οδηγεί στην απαλλαγή από την ανάγκη τελειότητας. Έχοντας απαλλαγεί από την ανάγκη τελειότητας, παύουμε να φοβόμαστε τα λάθη και τις αποτυχίες, επιμένουμε στις προσπάθειες, αυξάνουμε τις πιθανότητες της επιτυχίας. Και, όσο περισσότερο αυξάνονται οι επιτυχίες μας, τόσο εδραιώνει η πεποίθηση ότι είμαστε ικανοί να πετυχαίνουμε τους στόχους μας, ό,τι και αποτελεί την ουσία της αυτοπεποίθησης.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>