ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 212 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


Αλεξανδρος    18/03/2017 16:10
Καλησπέρα.Θελω να ρωτήσω αν το φάρμακο valmane σε χάπια είναι αποτελεσματικό και σε τι δοσολογία (π.χ αν μπορώ να πάρω 3 χάπια μαζί) σε περιπτώσεις αυξημένου άγχους? Επίσης σε πόση ώρα δρα? Αλληλεπίδραση με αλκοόλ υφίσταται? Άλλοι λένε ναι και άλλοι όχι.Ευελπιστω να μου απαντήσετε.

Η όποια φαρμακευτική αγωγή είναι προτιμότερο να ρυθμίζεται από τον θεράποντα ιατρό κατά την κατ’ ιδίαν αντιμετώπιση του περιστατικού. Όσον αφορά την γενική αντίληψη της φαρμακοθεραπείας βλ http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18



M87    18/03/2017 13:10
Ποιά από τις τρεις παρακάτω προτάσεις α, β, γ περιγράφει ορθά τις ικανότητες της ψυχιατρικής; Α) Η ψυχιατρική μπορεί και θεραπεύει όλες τις ψυχικές νόσους / σύνδρομα / διαταραχές / παθήσεις ανεξαιρέτως. Β) Η ψυχιατρική κάποιες ψυχικές νόσους / σύνδρομα / διαταραχές / παθήσεις τις θεραπεύει, ενώ άλλες όχι για τις οποίες οι ασθενείς αυτών πρέπει να αρκεστούν σε μια οποιαδήποτε βελτίωση και τίποτα παραπάνω. Γ) Η ψυχιατρική δεν είναι ικανή να θεραπεύσει οποιαδήποτε ψυχική νόσο / σύνδρομο / διαταραχή / πάθηση. Μπορεί μόνο να παρέχει μια κάποιου είδους βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αυτών και τίποτα παραπάνω.

Στην περίπτωση της ψυχιατρικής δεν πρόκειται τόσο για τη νοσολογία με την κλασική της έννοια αποκλειστικής επιρροής ενός εξωτερικού παράγοντος όπως πχ. μια λοίμωξη ή ένας τραυματισμός. Τα προβλήματα της ψυχιατρικής είναι πολυπαραγοντικά και επηρεάζονται τόσο από τους περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως οι καταστάσεις που βιώνει το άτομο καθημερινά, όσο και από τις αντιλήψεις του ατόμου για τον εαυτό του και για το περιβάλλον του. Επομένως, ο πραγματικός στόχος της ψυχιατρικής είναι αφενός να προσφέρει στο συγκεκριμένο άτομο τις αναγκαίες γνώσεις ώστε αυτό να είναι ικανό να διαμορφώνει το περιβάλλον του σύμφωνα με τις προσωπικές του ανάγκες και προτιμήσεις, και, αφετέρου να βοηθήσει στον εξορθολογισμό των διαστρεβλωμένων αντιλήψεων, η οποίες παρεμποδίζουν την πρώτη ενέργεια. Η επιτυχία τέτοιων προσπαθειών εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η επαγγελματική αρτιότητα του ειδικού, οι ικανότητες του ίδιου του ατόμου, όπως η ικανότητα λογικής επεξεργασίας, αφηγημένης σκέψης κ.λπ., και τελικά από το γνωστικό του επίπεδο, το οποίο επιτρέπει ή όχι την αντίληψη και την αφομοίωση της νέας γνώσης. Ενώ, όσο οι προσπάθειες της ψυχιατρικής, όπως και αρκετών άλλων τομέων της ιατρικής επικεντρώνονται στην εύρεση ενός θαυματουργού φαρμάκου που θα απαλλάξει τον πάσχοντα απ’ όλα τα προβλήματά του χωρίς να αλλάζει ο τρόπος ζώνης που έχει οδηγήσει στην εμφάνιση τους, τόσο η αντιμετώπιση αυτή θα έχει πρόσκαιρο χαρακτήρα και θα εξαναγκάζει τους ανθρώπους στην εφόρου ζωής λήψη της φαρμακευτικής υποστήριξης, η οποία απλά καλύπτει προσωρινά τις εξωτερικές εκδηλώσεις των προβλημάτων, χωρίς να επηρεάζει τις αιτίες.



Μαρκος    18/03/2017 12:16
Γιατρε καλημερα. Υπαρχει συσχετιση μεταξυ ιδεοψυχαναγκαστικης διαταραχης και εγωισμού του ατομου που πασχει; Οι εκφρασεις της ψυχαναγκαστικης διαταραχης ειναι υπεεμετρος εγωισμος; Σας ευχαριστώ πολυ.

Ο εγωισμός είναι η υγειές αντίδραση του κάθε ζωντανού οργανισμού, η οποία εξασφαλίζει την ικανοποίηση των προσωπικών του αναγκών, χωρίς την οποία προκύπτουν διάφορες συγκρούσεις και αρκετά προβλήματα. Ενώ τα άτομα που παρουσιάζουν τους ψυχαναγκασμούς συνήθως διακατέχονται από έντονη ανάγκη της αποδοχής και της θετικής τους αξιολόγησης από άλλους, που βασίζεται στην μειωμένη εκτίμηση του εαυτού τους, άρα – στο μειωμένο εγωισμό. Παράλληλα η εκδηλώσεις των ψυχαναγκασμών προκύπτουν ως αμυντική αντίδραση στην προσπάθεια αντιμετώπισης των ψυχολογικών συγκρούσεων, που πηγάζουν από την έλλειψη ικανοποίησης των προσωπικών αναγκών και προτιμήσεων, Όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι όσο πιο εγωιστικά σκέπτεται και συμπεριφέρεται ένα άτομο, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες παρουσίας των ψυχαναγκασμών. Στο τέλος αξίζει να σημειωθεί ότι στην έννοια του φυσικού εγωισμού συμπεριλαμβάνονται τέτοιες εκδηλώσεις όπως η φροντίδα του εαυτού, η ανάπτυξη του θετικού προσωπικού περιβάλλοντος (κοινώς ονομαζόμενες ως «αγάπη» προς τον εαυτό) και ως αποτέλεσμα αυτών των ενεργειών – η θετική επιρροή στο κοινωνικό τους περιβάλλον (κοινώς ονομαζόμενη «αγάπη» προς τους άλλους) καθώς αυτός που δεν αγαπά τον εαυτό του δεν γνωρίζει την έννοια της αγάπης, επομένως δεν είναι σε θέση να αγαπήσει τους άλλους.



Ελενα    18/03/2017 12:06
Γεια σας. Γιατρε βρισκομαι σε μια κατασταση συγχυσης στην οικογενεια μου. Ο συζυγος ειναι καταπιεστικος,απόλυτος κ κανει πραγματα χωρις λογικη υποσταση. Υπηρχε κ ενα περιστατικο βιας απεναντι μου στο σπιτι με την παρουσια των παιδιων στο συμβαν. Επισης υπαρχουν χρεη,τα οποια δημιουργησε εκεινος απο προσπαθεια αναπτυξης επιχειρησης,που τελικα απετυχε. Αποφασισα να προχωρησω σε διαζυγιο λογω της συμπεριφορας του η οποια δεν αλλαζει προς το καλυτερο. Νοιωθω ομως ασχημα γιατι τα παιδια τον ζητανε στο σπιτι κ τους λυπει.μιας κ δεν μενει πια μαζι μας. Τι θα μπορουσατε να προτεινετε? Σας ευχαριστω.

Για τα παιδιά είναι πιο σημαντικό να αναπτύσσονται σε ένα ήρεμο περιβάλλον. Όσον αφορά την προσωρινή ανάγκη των παιδιών για την καθημερινή παρουσία του πατέρα τους, αυτή σταδιακά θα εξαλειφθεί. Και όσο αυτά δεν θα έχουν περιορισμούς στο να επικοινωνούν μαζί του ανά πάσα ανάγκη και ανά πάσα στιγμή, τόσο πιο ανώδυνα θα δεχθούν τη νέα πραγματικότητα, ιδίως όταν αυτή θα συνοδεύεται από την διαπίστωση της καλής διάθεσης γονιών και της έλλειψης της εχθρότητας μεταξύ τους.



Δαναη    17/03/2017 22:52
Γιατρε, ευχαριστώ για την απάντησή σας! Η απαξιωση οταν την προσφερει καποιος, υποδηλωνει παντα αυτα που περιγράφετε; Μειονεξια και προσπαθεια επιβολης ανωτεροτητας; Μπορει να ειναι απορροια εκνευρισμου και θυμου με το εμπλεκομενο μέρος; Εννοω,χωρις να εχει απο πισω μειονεκτικο υποβαθρο. Σας ευχαριστώ!

Ο εκνευρισμός και ο θυμός είναι αμυντικές αντιδράσεις που καλούνται να καλύψουν κάποιο φόβο, κάποια ανασφάλεια. Ωστόσο για να προστεθεί στην αντίδραση αυτή μια προσπάθεια απαξίωσης είναι αναγκαίο πάντα να υπάρχει στο υπόβαθρο η προσωπική μειονεξία. Ο συγκεκριμένος τρόπος αντίδρασης έχει εισχωρήσει τόσο βαθιά στο υποσυνείδητό μας κατά τη δόμηση της προσωπικότητας και αντιγραφή των κοινωνικών στερεοτύπων, που στις περισσότερες περιπτώσεις δεν αντιλαμβανόμαστε τις πραγματικές αιτίες και τα πραγματικά κίνητρα.



Χριστιάννα     17/03/2017 18:59
Γιατρέ δεν βρίσκω κάποια απάντηση στο link που μου παραθέσατε. Θα μπορούσατε να απαντήσετε εκ νέου στις ερωτήσεις μου κάπως πιο συγκεκριμένα γιατί πραγματικά ανησυχώ πολύ και είμαι σε έναν σχετικό πανικό; Ευχαριστώ πολύ.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18&page=2 Πηνελόπη 25/08/2016 11:24 , http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18&page=10 Γιώργος 16/09/2014 02:33 , http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=3 zoi 28/12/2016 13:22



Χριστιάννα     17/03/2017 17:07
Αν είσαι καλά και δεν έχεις τίποτα και παίρνεις τα χάπια αντιψυχωτικά ίσως από λάθος των γιατρών επιβαρύνεις την υγεία σου ???

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18



stela    17/03/2017 16:14
Ποια είναι η εξέλιξη ενός ατόμου που έχει ψύχωση?

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=3 και http://www.psychologia.gr/disorders/schizophrenia.htm



Θανάσης     17/03/2017 11:44
Ευχαριστώ για την απάντηση γιατρέ.αν η δουλειά δεν μας ευχαριστεί και νιώθουμε να μας επηρέαζει και στους άλλους τομής στη ζωή μας να μας προκαλεί πίεση νεύρα και στεναχώρια δεν θα είναι προτιμότερο να αναζητήσουμε κάπια άλλη δουλει.η να ακούσουμε το κόσμο που λέει άλλη δεν έχουν δουλειά και ση θες να φύγεις

Συνήθως, όταν η εργασία δεν μας ικανοποιεί, ακολουθείται η εξής τακτική: αρχικά αναζητούμε μια άλλη εργασία που θα μας ικανοποιήσει περισσότερο και μετά παρατάμε την υπάρχουσα που δεν μας ικανοποιεί. Στην περίπτωση αυτή οι άλλοι δε θα έχουν κανέναν λόγο να μας κάνουν κάποια παρατήρηση.



Δαναη    17/03/2017 06:54
Γιατρε καλημερα. Ηθελα να σας ρωτησω το εξης: η απαξιωση σαν συναίσθημα οταν την λαμβανει καποιος ειναι ισοπεδωτική. Σαν ενεργεια, τι λεει γι\\\'αυτον που την προσφερει;

Η απαξίωση, ο χλευασμός και γενικά η αρνητική κριτική πάντα βασίζονται στην μειονεξία του συγκεκριμένου ατόμου, το οποίο μειώνοντας τους άλλους αισθάνεται μια πρόσκαιρη ανακούφιση καλύπτοντας προσωρινά τη δική αίσθηση προσωπικής ανεπάρκειας στα πλαίσια της λογικής «Εφόσον οι άλλοι είναι «κακοί», εγώ προφανώς είμαι «καλύτερος/καλύτερη»»



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | >>