ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 210 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


Βίκυ    09/07/2017 17:43
Γιατρέ διάβασα την απάντηση σας και σας ευχαριστώ πολύ. Σας ξαναγράφω τώρα γιατί θέλω να σας πω ότι πιο παλιά είχα ξανά διαφωνία με αυτόν τον άνθρωπο. Του έλεγα ότι θεωρώ ότι ο Πικάσο δεν είναι καλός άνθρωπος γιατί δυο γυναίκες του που τις είχε βάλει ο Πικάσο στο ψυχιατρείο το είχαν πει. Και ο πατέρας της κοπέλας του αδερφού μου μου έλεγε ότι λέω βλακείες και ότι αυτά τα λένε αυτοί που ζηλεύουν τον Πικάσο οι ανταγωνιστές του. Και μου είπε \\\'αν το πάρουμε έτσι ο Μ.Αλέξανδρος ήταν καλός ή κακός?\\\' και εγώ δεν ήξερα τι να πω. Και πάλι συγχύστικα. Θα ήθελα τη γνώμη σας στα παραπάνω. Και επίσης να σας πω ότι έχω παρατηρήσει ότι όποτε καθόμαστε για να φάμε κάθεται πάντα απέναντι μου. Και τώρα δεν θέλω να πηγαίνω καθόλου στα τραπεζώματα που κάνει ο αδερφός μου γιατί θα είναι εκεί και αυτός ο άνθρωπος. Τι λέτε εσείς για όλα αυτά?

Οι έννοιες του «καλού» και του «κακού» είναι αρκετά σχετικές βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=20



Μαρινα    09/07/2017 09:24
Καλημερα γιατρε. Γνωριζουμε οτι το μητρικο γαλα περιεχει πλουσια συστατικα για το παιδι,οχι μονο θρεπτικα,αλλα κ ορμονικα προιοντα. Με τις μαμαδες ομως που δεν εχουν επαρκη ποσοτητα γαλακτος ή σε ορισμενες περιπτωσεις κ καθολου,τι γινεται? Γιατι τοσο κατακριση απο τους γυρω,που χρησιμοποιει η μητερα προιοντα αντικαταστασης του μητρικου γαλακτος? Τελικα,ειναι καλο να χρησιμοποιουνται αυτα τα προιοντα ή οχι? Δεν θεωρειται αυτη η δυνατοτητα ενελινη της τεχνολογιας κ της επιστημης? Ευχαριστω.

Ο θηλασμός του παιδιού δεν επηρεάζει το παιδί μόνο με τα συστατικά του μητρικού γάλακτος, το οποίο καμία επιστήμη δεν μπορεί να ξεπεράσει ως προς την χρησιμότητά του για το παιδί. Εξίσου σημαντική για το παιδί είναι η επαφή με τη μητέρα κατά το θηλασμό, που του προσφέρει την αίσθηση της σιγουριάς και συμβάλλει στην ενίσχυση της ανάπτυξης της αυτοπεποίθησης. Ωστόσο, όπως τίποτα στον κόσμο αυτό δεν είναι απόλυτο, δεν είναι απόλυτο επίσης ότι εάν ένα παιδί ανατραφεί με έναν διαφορετικό τρόπο, οι συνέπειες θα είναι τραγικές. Ο θηλασμός είναι μόνο η αρχή της ανατροφής του παιδιού, περισσότερη σημασία έχει μετά η επακόλουθη αντιμετώπισή του, καθώς υπάρχουν πολλά παραδείγματα παιδιών που έχουν ανατραφεί με το μητρικό γάλα και έχουν αρκετά προβλήματα όπως σωματικά, έτσι και ψυχικά. Παράλληλα υπάρχει αφθονία παραδειγμάτων των παιδιών που δεν έχουν ανατραφεί με το μητρικό γάλα και δεν παρουσιάζουν κανένα πρόβλημα. Και το αντίθετο. Όσον αφορά την κατάκριση από τους τρίτους, ο βαθμός της εξαρτάται περισσότερο από το βαθμό της προόδου της συγκεκριμένης κοινωνίας. Όσο περισσότερο συντηρητική είναι μια κοινωνία, τόσο μεγαλύτερες δυσκολίες παρουσιάζει στην αποδοχή της διαφορετικότητας.



a    08/07/2017 23:20
Καλησπέρα. Όταν πρόκειται να επιλέξω σύντροφο δίνω προτεραιότητα σε χαρακτηριστικά που δεν εξασφαλίζουν σταθερότητα και ασφάλεια στη σχέση. Δηλαδή έλκομαι από πτυχές της προσωπικότητας που είναι γοητευτικές αλλά συνήθως τις διαθέτουν άτομα που δεν τους αρέσουν οι δεσμεύσεις, η αποκλειστικότητα κτλ. Το αποτέλεσμα είναι οι σχέσεις μου να τελειώνουν γρήγορα, κάτι που έχει αρχίσει και μεκουράζει καθώς νιώθω ότι χρειάζομαι πλεόν λίγη περισσότερη σταθερότητα (δεν εννοω γάμο). Πώς είναι δυνατόν να διαρκέσει μια σχέση με ένα τέτοιο άτομο, ώστε να μην αναγκαστώ-που δεν νομίζω να γίνει ποτέ-να επιλέξω κάτι που με συγκινεί λιγότερο αλλά είναι σταθερότερο;Ευχαριστώ!

Το ζήτημα της βιωσιμότητας ή μη βιωσιμότητας της σχέσης δεν σχετίζεται τόσο με τα χαρακτηριστικά του/της συντρόφου (σταθερός/η – ασταθείς), όσο με το βαθμό ικανοποίησης του/της από την παρούσα σχέση. Οπότε, όταν αυτό που έχουμε δεν μας ικανοποιεί, καλούμαστε όπως και στις άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, να παρατηρήσουμε και να εξετάσουμε αρχικά τον εαυτό μας. Για παράδειγμα, κατά πόσο είμαστε ασφαλείς και δεν λειτουργούμε πιεστικά ή περιοριστικά στις διαπροσωπικές μας σχέσεις; Πόσο συχνά θυμώνουμε ή απογοητευόμαστε; Για ποιο λόγο επιλέγουμε τους συγκεκριμένους ανθρώπους και κατά πόσο οι επιλογές αυτές συμπίπτουν με τον στόχο μας; κ.λπ.



Χριστιάνα    08/07/2017 19:13
O σύντροφός μου έπαθε ψύχωση από ναρκωτικές ουσίες όταν τις έκοψε και περίπου δύο χρόνια μετά έπαθε πάλι. Λόγω απειρίας και αμάθειας και αφού θεωρήθηκαν οι ουσίες ως υπαίτιες της ψύχωσης δεν είχε ψυχιατρική φροντίδα την πρώτη φορά.Τη δεύτερη όμως που επαναλήφθηκε ακολούθησε και ψυχοθεραπεία και φαρμακευτική αγωγη.Γράφω σε εσάς θέλοντας να ρωτήσω πώς οι άνθρωποι αυτοί εξελίσσονται μέσα σε γάμο και τις ευθύνες των παιδιών. Μπορούν να ανταπεξέλθουν ή δημιουργείται μια νοσηρή ατμόσφαιρα ακατάλληλη για αυτούς και για τα παιδιά. Φοβάμαι μη το ξαναπάθει και δεν ξέρω πως θα το διαχειριστώ.Είμαι σε σκέψεις αν πρέπει να προχωρήσω σε αυτό το βήμα.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=3



Βίκυ    08/07/2017 13:07
Γιατρέ είχα βρεθεί σε μια συζήτηση με τον πατέρα της κοπέλας του αδερφού μου και εκνευρίστηκα. Του έλεγα ότι στην Αμερική αν δεν έχεις χρήματα δεν μπορείς να επιβιώσεις ενώ σε άλλες χώρες όπως στις Ινδίες οι φτωχοί επιβιώνουν. Και εκείνος μου είπε ότι \\\'δεν μπορείς να επιχειρηματολογήσεις\\\' και ότι \\\'είναι άλλη η κουλτούρα της Αμερικής που είναι νέα χώρα και άλλη η κουλτούρα της Ινδίας που είναι παλιά χώρα και ότι παντού οι φτωχοί πεθαίνουν και αν έχεις χρήματα ζεις καλά και αν δεν έχεις δεν ζεις καλά οπουδήποτε\\\'. Εγώ είμαι τσαντισμένη γιατί μου είπε ότι δεν μπορώ να επιχειρηματολογώ έτσι. Γιατί αυτός μπορεί να επιχειρηματολογεί? Και δεν θέλω να του ξαναμιλήσω θέλω να τον αποφεύγω αυτόν τον άνθρωπο. Είχαμε μεγάλη διαφωνία.

Σε κάθε περίπτωση όταν εμφανίζεται ο θυμός, στο παρασκήνιο υπάρχει μια ανασφάλεια. Με αλλά λόγια, όταν δεν είμαστε ανασφαλείς και έχουμε αρκετή αυτοπεποίθηση η αντίθετη στάση ή άποψη των άλλων δε θα μας θυμώνει στα πλαίσια αποδοχής του δικαιώματος για διαφορετικότητα. Και πράγματι, όταν θυμώνουμε η ικανότητα της επιχειρηματολογίας μειώνεται αισθητά, καθώς τα ισχυρά αρνητικά συναισθήματα παρεμποδίζουν την λογική ικανότητα και διαταράσσουν τον ειρμό της σκέψης. Όσον σοφρά τις χώρες, την ικανότητα της επιβίωσης και του τρόπου ζωής, τα πράγματα στα σημεία αυτά δεν απόλυτα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες υπάρχουν αρκετοί φτωχοί και άστεγοι που επιβιώνουν χωρίς πολύ χρήμα. Παράλληλα, στις Ινδίες, παρά την «κουλτούρα» της, η κοινωνία έως και σήμερα παρουσιάζει αρκετή πόλωση, ως προς πλούτο. Υπάρχει η σχετική μειοψηφία που παραδοσιακά είναι πλου πλούσια, και παράλληλα υπάρχει και η πλειοψηφία, η οποία παραδοσιακά ήταν πολύ φτωχή. Στην Ινδία έως και σήμερα υπάρχει έντονος ταξικός διαχωρισμός στις λεγόμενες κάστες, η χαμηλότερη των οποίων οι «Ανέγγιχτοι» συμπεριλαμβάνει τους ανθρώπους κατώτερης τάξης που είναι στιγματισμένοι από τη γέννησή τους, αποκαλούν τους εαυτούς τους οι «θρυμματισμένοι», λόγω της εκμετάλλευσης, της καταστολής και της καταπίεσης που δέχονται από τις άλλες κάστες, και θεωρούνται κοινωνικά μολυσμένοι, ακάθαρτοι και υπάνθρωποι, η επαφή με τους οποίους είναι υποτιμητική για όλους τους υπόλοιπους. Και, όντως, όταν έχεις χρήματα – ζεις άνετα όπου και να είσαι, απλά το αναγκαίο για αυτό πόσο διαφέρει σύμφωνα με το γενικό βιοτικό επίπεδο της συγκεκριμένης χώρας. Για παράδειγμα, εμείς, οι Έλληνες μπορεί να φαινόμαστε γενικά πλούσιοι για την κρίση ενός Αφρικανού, ενώ για την κρίση ενός Βορειοευρωπαίου είμαστε φτωχοί.



Μαρια    08/07/2017 08:28
Καλημερα γιατρε. Με εχουν χαρακτηρισει ως χειριστικο ατομο,μπορείτε να δωσετε μια ερμηνεια για το τι ειναι χειριστικος ανθρωπος? Να δω κ αν τελικα ειμαι ή οχι. Ευχαριστω

Ένα απόσπασμα από το κεφάλαιο 10 Η ελεημοσύνη του βιβλίου «Εισαγωγή στην Αυτογνωσία» \"...Η αδυναμία του ανθρώπου, αρχικά ως παιδιού και αργότερα ως ενήλικα, να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τα προβλήματά του, ο φόβος της αποτυχίας, η τάση προς τη τελειότητα και η μη αποδοχή του δικαιώματος για λάθη, τον ωθούν στην αναζήτηση άλλων προσώπων (πρώτα των γονιών και ύστερα άλλων ατόμων από τον κοινωνικό του περίγυρο) για την εκπλήρωση των αναγκών του. Ένα από τα κυριότερα μέσα που χρησιμοποιούνται για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι ο μηχανισμός του χειρισμού, ο οποίος βασίζεται στο συναίσθημα του οίκτου. Και αν αρχικά (στην παιδική ηλικία) αυτός στοχεύει την ικανοποίηση των πραγματικών, φυσικών αναγκών, αργότερα, με την ενηλικίωση, λαμβάνει χώρα η ευρύτερη χρήση του, η οποία μετατρέπεται σε τρόπο παρηγοριάς, εφησυχασμού και προσωρινής κάλυψης των ενδοψυχικών συγκρούσεων. Πολλές φορές η παρηγοριά αποκτά περισσότερη σημασία από την πρακτική επίλυση των υπαρκτών προβλημάτων και από την ικανοποίηση των πραγματικών αναγκών. Ο ψυχολογικός χειρισμός είναι μια μορφή της ψυχολογικής επίδρασης, με στόχο την επίτευξη του μονομερούς οφέλους. Συχνά οι τρόποι του ψυχολογικού χειρισμού υιοθετούνται στην παιδική ηλικία από το έμπρακτο παράδειγμα των γονιών, οι οποίοι βασίζουν τη συμπεριφορά τους στην αρχή «Εάν είσαι καλό παιδί, θα σε αγαπώ, εάν δεν είσαι καλό (είσαι κακό), δε θα σε αγαπώ». Ωστόσο, συνήθως ο κάθε γονιός ερμηνεύει τις έννοιες του «καλού» και του «κακού», σύμφωνα με τη δική του αντίληψη, στις περισσότερες περιπτώσεις βασισμένη στην τάση αποφυγής της αναγκαίας για το παιδί προσοχής. Με άλλα λόγια, στην πράξη εφαρμόζεται η τακτική «Εάν συμπεριφέρεσαι έτσι όπως θέλω εγώ, δεν αποσπάς την προσοχή μου και δεν απαιτείς περισσότερες προσπάθειες, θα σε αγαπώ, σε διαφορετική περίπτωση δεν αξίζεις την αγάπη μου». Με τον τρόπο αυτό το παιδί εκπαιδεύεται στη χειραγώγηση μέσω της ψυχολογικής επίδρασης, εκμεταλλευόμενο τις συναισθηματικές αδυναμίες των άλλων. Ο κύριος στόχος της χειραγώγησης είναι η διαχείριση των άλλων και η ανάθεση των προσωπικών ευθυνών σε αυτούς. Αυτό σημαίνει ότι η μία από τις δυο συναλλασσόμενες πλευρές εκμεταλλεύεται την άλλη προς το προσωπικό της όφελος, υπολογίζοντας στις ψυχολογικές ευαισθησίες της άλλης πλευράς. Το βασικό χαρακτηριστικό της χειραγώγησης αποτελεί η αδιαφάνεια των προθέσεων του χειριστή. Οι πραγματικοί στόχοι των χειρισμών παραμένουν αδιευκρίνιστοι σε αρκετές περιπτώσεις ακόμα και για τον εαυτό του. Η επιρροή στη συναισθηματική κατάσταση του άλλου προσώπου, του εταίρου στη συγκεκριμένη συναλλαγή, επιτυγχάνεται δια της πρόκλησης στο άτομο που ορίζεται ως στόχος του χειρισμού των συγκεκριμένων συναισθημάτων, τα οποία το εξαναγκάζουν στις θεμιτές για τον χειριστή πράξεις. Τα συναισθήματα αυτά μπορούν να είναι και αρνητικά (άγχος, φόβος, ενοχές, ντροπή) και θετικά (υπερηφάνεια, χαρά, ευχαρίστηση, ασφάλεια). Όταν προκαλούνται αρνητικά (δυσάρεστα) συναισθήματα ο χειριζόμενος προσπαθεί να τα αποφύγει (αρνητική χειραγώγηση), όταν προκαλούνται θετικά (ευχάριστα) συναισθήματα το αντικείμενο της χειραγώγησης προσπαθεί να τα διατηρήσει (θετική χειραγώγηση). Η επίτευξη των εσωτερικών κινήτρων οδηγεί στις ενέργειες του χειριζόμενου, οι οποίες είναι αναγκαίες για το χειριστή, χωρίς ο πρώτος πολλές φορές να αντιλαμβάνεται τα πραγματικά κίνητρα της δικής του συμπεριφοράς. Η αρνητική χειραγώγηση χρησιμοποιεί την τακτική του μαστιγίου («Δεν ντρέπεσαι;»), η θετική χειραγώγηση χρησιμοποιεί την τακτική του καρότου («Είσαι τόσο καλός/η»), αν και σε αρκετές περιπτώσεις προβάλλεται ο συνδυασμός τους («Είσαι αρκετά έξυπνο άτομο, ώστε να καταλάβεις ότι θα είναι καλύτερα να υποχωρήσεις ή να υποκύψεις ώστε να μην έχεις προβλήματα»). Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η επίδραση στη συναισθηματική κατάσταση του χειριζόμενου που επιτρέπει τη στοχευμένη χειραγώγηση της συμπεριφοράς, ανεξάρτητα από τις πραγματικές προθέσεις, επιθυμίες και ανάγκες του. Η προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου έχει τα δικά της αδύναμα σημεία, μια «αχίλλειο πτέρνα», ο κατάλληλος χειρισμός της οποίας προσφέρει τη δυνατότητα χειραγώγησής του. Ένας έμπειρος χειριστής μπορεί να χρησιμοποιήσει για τη χειραγώγηση σχεδόν όλες τις ιδιαιτερότητες της προσωπικότητας των άλλων, εκμεταλλευόμενος τα προσωπικά τους χαρακτηριστικά, τις ανάγκες, τα ενδιαφέροντα, τις αξίες, τις συνήθεις, τις αδυναμίες, τα συναισθήματα ( π.χ. ζήλια, ματαιοδοξία, υπερηφάνεια, ντροπή, ανασφάλειες κ.λπ.), όλα αυτά, στη βάση των οποίων βρίσκεται ο φόβος και η μειονεξία. Το «κουμπί» για την επίδραση μπορεί να συσχετίζεται με το παρελθόν ή το μέλλον του υποκειμένου της χειραγώγησης, όπου συμπεριλαμβάνονται για παράδειγμα η μόρφωσή του, οι οικογενειακοί δεσμοί, οι κοινωνικές ή οι διαπροσωπικές σχέσεις κ.λπ. Σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι απαραίτητο ο χειριστής να παρεμβαίνει προσωπικά στο υποκείμενο της χειραγώγησης. Η επιβολή μπορεί να πραγματοποιείται έμμεσα, χρησιμοποιώντας «μεσάζοντα» πρόσωπα, περισσότερο κοντινά ή οικεία, με μεγαλύτερη επιρροή στο συγκεκριμένο άτομο. Εκπληρώνοντας τους στόχους της χειραγώγησης οι μεσάζοντες (στις περισσότερες περιπτώσεις ασυνείδητα) μετατρέπονται στα μέσα επίτευξης των προθέσεων του χειριστή, ο οποίος επιδέξια εντάσσεται στις ήδη υπάρχουσες διαπροσωπικές σχέσεις και εύστοχα παρέχει τις σχετικές πληροφορίες. Αρκετή σημασία για τη διαδικασία της διαπροσωπικής χειραγώγησης έχουν οι δυνατότητες που κατέχουν οι συναλλασσόμενοι. Οι δυνατότητες μπορεί να είναι πνευματικές, ηθικές, υλικές, σωματικές, συναισθηματικές, κοινωνικές κ.α. Οι επιθετικοί διαχειριστές χρησιμοποιούν την υπεροχή στις δυνατότητές τους, η οποία μπορεί να είναι τόσο πραγματική, όσο και πλασματική, εικονική. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας χειραγώγησης αποτελεί ο ρόλος του γονιού. Εάν κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας ένας γονιός έχει πραγματική υπεροχή, συγκριτικά με τις δυνατότητες του παιδιού, μετά την ενηλικίωσή του οι προσπάθειες χειραγώγησης συνεχίζονται, βασισμένες στο πάγιο στερεότυπο του ισχυρού, έμπειρου και αλάνθαστου προσώπου. Ο επιθετικός (ισχυρός, σκληρός) διαχειριστής βασίζει τη συμπεριφορά του σε ένα υψηλότερο επίπεδο εξουσίας και στον έλεγχο των δυνατοτήτων, και προτιμά σε κάθε περίπτωση να μην εμφανίζει τις αδυναμίες του. Η ζωή για ένα τέτοιο άτομο αποτελείται από τη συνεχή μάχη για την εξουσία, ενώ οι συνάνθρωποι είναι πραγματικοί ή εν δυνάμει αντίπαλοι ή ακόμα και εχθροί. Συνήθως ο επιθετικός χειριστής εκμεταλλεύεται την κοινωνική του θέση ή ρόλο (γονέας, προϊστάμενος, δάσκαλος), στηρίζει τη συμπεριφορά του στις αδυναμίες (σωματική, πνευματική, ψυχολογική, υλική) των άλλων και επιτυγχάνει τον έλεγχό τους. Επειδή οι άλλοι άνθρωποι είναι εκτελεστές της βούλησής του, την κρίσιμη στιγμή όλη η ευθύνη των πράξεων μεταφέρεται σε αυτούς στα πλαίσια καταλογισμού των συνεπειών βάσει της αρχής «κανείς ποτέ δεν μπορεί να βασιστεί σε σένα», «είσαι πάντα αποτυχημένος/η» κ.λπ. Η βάση της φιλοσοφίας του επιθετικού χειριστή αποτελείται από την τάση να κυριαρχεί και να εξουσιάζει. Οι τακτικές του ενεργού (επιθετικού) χειριστή μπορούν να διαχωριστούν σχετικά στις εξής κατηγορίες: - Ο Δικτάτορας, υπερβάλλει και τεκμηριώνει την εξουσία του μέσω επιβολής, διαταγών, κανονισμών, αναφορών στους νόμους και αυθεντίες. - Ο Επιθετικός, υπερβάλλει τη σκληρότητα και την εχθρικότατά του μέσω των απειλών, προσβολών, χειροδικιών. Προκαλεί φόβο και μειώνει την αυτοπεποίθηση του υποκειμένου της χειραγώγησης. - Ο Δικαστής, υπερβάλλει τη δική του αξία, αποδοκιμάζει, στηλιτεύει, εκφράζει οργή και καχυποψία, προσπαθεί να απαγγέλνει κατηγορίες, να χειραγωγήσει μέσω της ηθικής αναφερόμενος στη συνείδηση. - Ο Σοφός, υπερβάλλει τις νοητικές του ικανότητες, διαρκώς επικρίνει τους άλλους, επισημάνει τα λάθη και την ανικανότητά τους. - Ο Υπερασπιστής, υπερβάλλει τις προστατευτικές του ικανότητες στον έλεγχο της κατάστασης και την επιείκειά του. Καθησυχάζει, ισχυρίζεται ότι θα αναλάβει όλες τις συνέπειες και τα ενδεχόμενα προβλήματα, παρέχει την ηθική υποστήριξη, υπόσχεται προστασία και συμπαράσταση, παρηγορεί και δικαιολογεί. - Ο Διαφωτιστής, υπερβάλλει το ενδιαφέρον του για κάθε εξέλιξη, για τη σημασία των πράξεων του χειριζόμενου, εμψυχώνει και προβάλλει αισιοδοξία. Ο παθητικός χειριστής αντί να χρησιμοποιεί την υπεροχή, εκμεταλλεύεται την αδυναμία του, σε αρκετές περιπτώσεις υπερβάλλοντάς την συνειδητά και δημιουργώντας την εικονική της υπεροχή. Στην ουσία αναλαμβάνει το ρόλο του παιδιού συνοδευόμενο από τη φαινομενική, συνεχή ανάγκη προστασίας, φροντίδας, προσοχής και κάλυψης των προσωπικών του ευθυνών. Μεταξύ των στρατηγικών του μπορούν να σημειωθούν οι ακόλουθες: - Ο Υποχωρητικός, υπερβάλλει και τονίζει την υποταγή και την υπακοή του, συμφωνεί σε όλα, κολακεύει, μειώνει τον εαυτό του, υπογραμμίζοντας τις αδυναμίες του. - Το «Καλό Παιδί», υπερβάλλει τη συμπάθειά του. Κατακτά με την αγάπη του, φροντίζει, νοιάζεται και περιτυλίγει με την αμείωτη προσοχή. Είναι πιο δύσκολο να αντισταθεί κανείς σε αυτόν παρά στον Επιθετικό διαχειριστή. - Ο Ενοχικός, υπερβάλλει την ενοχή του, κατηγορεί τον εαυτό του, μετανοεί, ζητά συγγνώμη, προφέρεται να «εξαγοράσει» τα λάθη του και με τον τρόπο αυτό ξεφεύγει από πιθανές συγκρούσεις. - Ο Ανίκανος, υποβιβάζει τις ικανότητές του, επιδεικνύει τις ατέλειες μόρφωσης, πείρας και νοημοσύνης. Ξεχνά ή «δεν ακούει». - Το Θύμα, υπερβάλλει τις δυσκολίες του, το πλήγωμα και την εξάρτησή του από τις περιστάσεις. Προκαλεί την ελεημοσύνη, διψά για τη φροντίδα των άλλων, επιτρέπει στους άλλους να αναλαμβάνουν τις ευθύνες του. Διηγείται τις αποτυχίες και τις δυσκολίες του, παραπονιέται για τη μοίρα του, παρουσιάζει τον εαυτό του ως θύμα των πράξεων των άλλων ή των περιστάσεων. - Ο Απομονωμένος, υπερβάλλει την αδιαφορία του. Δεν δείχνει ενδιαφέρον για κάποιο συμβάν ή κάποια σχέση. Είναι παθητικός, προτιμά να σκέπτεται και εκφράζεται απαισιόδοξα. Ο παθητικός (αδύναμος, μαλθακός) χειριστής βασίζει τη συμπεριφορά του στο χαμηλότερο επίπεδο ευθυνών και έλεγχου των ικανοτήτων. Αποτελεί την αντίθεση στον ενεργό χειριστή, κερδίζει μέσω της ήττας, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως αδύναμο και ανίκανο. Επιτρέπει και παρακινεί τους άλλους να αναλάβουν τα δικά του προβλήματα και παραχωρεί την ευθύνη για την εξέλιξη των καταστάσεων. Αρκετές φορές παρατηρείται μεικτός τύπος χειραγώγησης, όταν οι ενεργές και οι παθητικές στρατηγικές αναμειγνύονται και χρησιμοποιούνται η κάθε μια ανάλογα με την περίσταση και με τον κάθε συναλλασσόμενο. Το σκεπτικό της μεικτής χειραγώγησης βασίζεται στην επιτακτική ανάγκη επίτευξης του στόχου (ο έλεγχος των άλλων και η αποφυγή της ευθύνης) με κάθε δυνατό τρόπο. Αυτό αποδεικνύει την κοινή προέλευση των τρόπων χειραγώγησης, βασισμένων στο φόβο αποτυχίας, συνεπειών, ευθύνης και, ως αποτέλεσμα, στις προσπάθειες διαρκούς έλεγχου του περιγύρου με κάθε δυνατό μέσο. Ο κύριος στόχος της επιβολής βρίσκεται στα κοινά κοινωνικά συναισθήματα της συμπόνιας και της κατανόησης. Αξίζει να σημειωθεί ότι η χειραγώγηση μπορεί να επιτύχει τους στόχους της επίρριψης των ευθυνών και της αποφυγής ανάληψης της δράσης και των πρωτοβουλιών, αλλά μακροπρόθεσμα ο κάθε χειριστής αναπόφευκτα εισπράττει τη συσσώρευση των προβληματικών καταστάσεων διότι δε μαθαίνει το κύριο επίτευγμα των ενηλίκων, να ορίζει αυτοβούλως την προσωπική του πορεία, και αυτό μειώνει αισθητά την πραγματική προσαρμοστικότητά του. Εκεί που εκπληρώνονται οι στόχοι, επιτυγχάνεται η μεταφορά των ευθυνών και κερδίζεται ο οίκτος και η ελεημοσύνη, χάνεται η αυτάρκεια και η αυτοδυναμία της προσωπικότητας...\"



Χ    07/07/2017 00:48
Ειμαι ανασφαλης στην δουλεια μου εχω ξεκινησει εδω κ 2 μερες να δουλευω κ δειχνω πολυ ανασφαλεια θελω να νοιωσω πιο πολυ σιγουρια δεν με φοβιζει η δουλεια αλλα οι παρατηρησεις που μου κανουν καποιες φορες ενω ξερουν οτι μονο δυο μερες δουλευω λογικο ειναι να κανω λαθη! Εντωμεταξυ μαζι με εμενα ξεκινησε κ ενα αλλο παιδι το οποιο του λενε κατι κ το καταλαβαινει αμεσως! Εγω θελω να μου το δειιξουν 2 3 φορες το ιδιο..

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=20 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=5



Μαρια    07/07/2017 00:40
Γεια σας Είμαι 26 ετών πάσχω από κρίσεις πανικού που έχει γίνει διαταραχει πανικού ποια το έχω από τα 19 ήμουν καλά άλλα εδώ και 3 μήνες Είμαι χάλια έκανα αγωγή με xanax και cipralex και τώρα μου έδωσαν και zoxil πάω καλύτερα άλλα με ανυσηχει ότι έχω πάρει βάρος Αυτό θα σταματήσει η θα παίρνω κιλά μέχρι να το σταματησω;

Εφόσον η αύξηση του βάρους σχετίζεται με την φαρμακευτική αγωγή, για να σταματήσει η αύξηση είναι αναγκαίο να σταματήσει η συγκεκριμένη αγωγή. Συνήθως, όταν προκύπτουν κάποιες παρενέργειες από την αγωγή (και η αύξηση του βάρους είναι από τις σοβαρές παρενέργειες, καθώς επιδεινώνονται οι ψυχολογικές συγκρούσεις και η μειονεξία), συνήθως αναζητείται κάποιος τρόπος αντικατάστασης της συγκεκριμένης φαρμακευτικής ουσίας.



Αλεξάνδρα     06/07/2017 16:12
Δεν ζήλευα Ποτε.ποτε ομως Και τωρα υπάρχει ένα άτομο που όχι απλά το ζηλεύω Αλλα δεν μπορώ να ελέγξω τον εαυτό μου. Και δεν ξέρω τι να κανω.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=20 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=6



Παρασκευή Αλεξοπούλου    06/07/2017 12:34
Γεια σας γιατρέ. Ευχαριστούμε πολύ για τη βοήθειά σας. Το sight αυτό είναι πολύτιμο. Ήθελα να ρωτήσω για τον πατέρα μου. Είναι 83 χρόνων υγιέστατος μέχρι τώρα και δραστήριος (δούλευε σαν μηχανικός). Εδώ και ένα χρόνο παίρνει συνδυασμό Zoloft και Zanax γιατί μετά από ένα μικρό ατύχημα έπαθε κάποιες εμμονές οι οποίες ήταν ενοχλητικές στην καθημερινότητα και τη δική του και όλης της οικογένειας. Υπάρχει περίπτωση να του έχουν δημιουργήσει κάποιο άλλο πρόβλημα υγείας που τα παίρνει τόσο καιρό? Αρχικά ο ψυχίατρος του τα έγραψε

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | >>