ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 178 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


Πέτρος    15/09/2017 21:15
Γιατί ένας ιδεοψυχαναγκαστικος ασχολείται με τά μικρόβια ενώ ένας άλλος με τά χρήματα ή με την \\\"πρόθεση κακού\\\" ή με κάτι άλλο? Έχει να κάνει με το πιό στάδιο ανάπτυξης δεν ολοκληρώθηκε; πως το εξηγεί η επιστήμη;

Η διαφορετικότητα της θεματολογίας των ψυχαναγκασμών σχετίζεται με ιδιαιτερότητες του ψυχισμού του κάθε ανθρώπου. Δηλαδή, ο κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του αξίες και ως συνέπεια - τις δικές του αδυναμίες, τα δικά του «τρωτά» σημεία, τα οποία αντιλαμβάνονται ως απειλητικά για τις αξίες αυτές. Εκτός αυτού, ένα άλλο χαρακτηριστικό των φοβιών σχετίζεται με την παραλλαγή τους. Δηλαδή, όταν μια φοβία συνηθίζεται ή, όταν το άτομο με κάποιο τρόπο διαπιστώνει ότι η συγκεκριμένη απειλή δεν είναι και τόσο τρομακτική, ο εγκέφαλος, για να καλύψει την ανάγκη απόσπασης της προσοχής, καταφεύγει στη εύρεση και χρήση μιας νέας απειλής, και αυτό επαναλαμβάνεται ασταμάτητα ώσπου αντιμετωπιστούν οι πρωταρχικές αιτίες που τροφοδοτούν το πρόβλημα.



Eleni    15/09/2017 19:16
Καλησπέρα σας. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν ένα παιδί ακούει τους γονείς του να κάνουν έρωτα είναι κάτι που μπορεί να του δημιουργήσει κάποιο τραύμα στην ενήλικη ζωή του? Από μικρή άκουγα τους γίνεις μου κ έβαζα τα κλάματα για να τους αποσπάσω την προσοχή κ να σταματησουν. Επίσης ο μπαμπάς μου παρενοχλουσε πολλές φορές τη μαμά μου μπροστά μου νομίζοντας ότι δεν έβλεπα αυτό ήταν κάτι που με ενοχλουσε πολύ.. Ήταν φυσιολογική αυτή μου η αντίδραση??

Το ψυχικό τραύμα στο παιδί, όταν αυτό αντιλαμβάνεται την ερωτική συμπεριφορά των γονιών, δεν προέρχεται τόσο από την ίδια τη διαδικασία, όσο από την απαγόρευση της σεξουαλικότητας, κατά την οποία – η οποιαδήποτε εκδήλωση της σεξουαλικότητας που γίνεται αντιληπτή από τους τρίτους θεωρείται υποτιμητική, κατακριτέα, ντροπιαστική ή και ίσως τιμωρητέα. Για παράδειγμα, σε κάποια κράτη, η ερωτική πράξη στους δημόσιους χώρους (π.χ. σε ένα πάρκινγκ μέσα στο αυτοκίνητο) διώκεται ποινικά. Οπότε, όταν ένα παιδί που αναθρέφεται υπό την επιρροή τέτοιων αντιλήψεων, αισθάνεται αργότερα ότι οι γονείς του έκαναν κάτι «κακό» και μεταφέρει την ενοχή στην ενήλικη του ζωή, στερώντας σε ένα σεβαστό βαθμό τον εαυτό του, αλλά και τους ερωτικούς του συντρόφους της μελλοντικής απόλαυσης από την ερωτική διαδικασία.



Δέσποινα    15/09/2017 18:33
Καλησπερα σας! Είμαι ένα άτομο που πολλές φορές πιάνω τον ευατό μου να σκέφτεται και να ανησυχει για το τι θα σκεφτούν οι άλλοι για εμένα. Ενώ μου αρέσει να συναναστρέφομαι με κόσμο, πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου έχω αυτήν την ιδέα. Με ενοχλεί να ζω συνέχεια με την γνώμη των άλλων για αυτο κάνω πράματα που πολλές φορές με φέρνουν αρχικά σε άβολη θέση, εννοώ δλδ συναναστροφές με καινούρια άτομα, να δέχομαι προσκλήσεις σε μέρη που μπορεί να ξέρω μόνο ένα ή δυο άτομα και μέσα απο την σταδιακή έκθεση στον φόβο μου έχω μειώσει αυτη την σκέψη. Αλλά θέλω δουλειά ακόμη. Πιστεύω ότι δεν έχω φτάσει στο κατάλληλο επίπεδο αυτογνωσίας για το τι είμαι και τι αξίζω. Κι ίσως η αυτοεικόνα μου και η αυτοαντίληψη μου να μην ειναι τοσο ρεαλιστική. Με ποιον τρόπο μπορώ πρωτον να ξεπερασω σιγα σιγα αυτην την σκεψη (για το αν οι αλλοι θα με αποδεχτουν και τι πιστευουν για μενα) και δευτερεον πως ο ανθρωπος καταφερνει να φτασει πιο κοντα στο γνωθι σαυτον; Ευχαριστω εκ των προτερων.

http://www.psychologia.gr/drugs/drugs.htm και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=20



ΠΑΝΟΣ    14/09/2017 10:14
Καλημέρα,στις 14/8/17 ένοιωσα ζαλάδα τάση λιποθυμίας και έκανα εμετό.Έκανα εξετάσεις αίματος,ακτινογραφία θώρακος πίεση όλα καλά ,πήγα σε ΩΡΛ όλα επίσης καθαρά μου γράφει μαγνητική εγκεφάλου βγήκε καθαρή (ήπια και antivon των 16) έδειξε μόνο μια ιγμορίτιδα .Ο ΩΡΛ μου είπε να ηρεμήσω έχω πολλά νεύρα με την δουλειά μου και άγχος .Ακόμη όμως είναι φορές που νοιώθω αστάθεια και ζαλάδα.Έπινα αρκετούς καφέδες,καπνίζω....είμαι 31 χρονών.....θα ήθελα την γνώμη σας.....

Τι γνώμη μου ως προς τι;



Νιόβη    13/09/2017 21:58
Γιατρέ λέτε ότι οι ψυχικά ασθενείς κοστίζουν στην κοινωνία. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Χάρην στους ψυχικά ασθενείς έχουν βρει δουλειά κατασκευαστές για κτίσιμο κλινικών, νοσηλευτές, ψυχίατροι και ψυχολόγοι και διοικητική υπάλληλοι. Να μην πούμε ότι η φαρμακοβιομηχανία είναι με τζίρο δισεκατομμυρίων. Επομένως χάρην στους ψυχικά ασθενείς έχουν βρει δουλειά άνθρωποι. Αν ήταν έτσι τότε και το σχολείο κοστίζει. Οι σχολικές υποδομές. Να γινόταν εκπαίδευση κατ\\\'οίκον των μαθητών για να μην γίνονται έξοδα από το κράτος. Να πληρώναν οι γονείς και όχι όλοι οι φορολογούμενοι. Τι έχετε να πείτε για τα παραπάνω? Ευχαριστώ.

Η διαπίστωση ότι κάτι κοστίζει δεν ταυτίζεται οπωσδήποτε με τον αρνητικό χαρακτηρισμό του. Η υγεία, η εκπαίδευση, η κοινωνική μέριμνα των παιδιών πάντα κόστιζαν στις κοινωνίες. Και σε κάθε περίπτωση η κοινωνία η ίδια αποφασίζει τι είναι περισσότερο σημαντικό για αυτήν, και τι έχει διάθεση και δυνατότητα να στηρίξει. Για παράδειγμα, στις ανακοινώσεις των αραβικών χωρών υπάρχει ζήτηση γιατρών όλων των ειδικοτήτων, εκτός της ψυχιατρικής. Αυτό όμως δεν παρέχει κανένα δικαίωμα στους άλλους να τις κατηγορήσουν για έλλειψη του ενδιαφέροντος προς τον πληθυσμό τους, καθώς ή αντίληψη του «καλού» είναι αρκετά εξατομικευμένη.



Μαίρη    13/09/2017 20:58
Γιατρέ, Συγχαρητήρια για το έργο σας. Σας είχα στείλει μήνυμα στις 8-11-16 σχετικά με το γιό μου. Είναι καλύτερα σταμάτησε τα φάρμακα αλλά τελευταία αγχώθηκε και πήρε Ladoze και νοιώθει καλύτερα. Δεν παίρνει το Abilify και σταμάτησε τις εμμονές με το πέος. Λέει οτι το ξεπέρασε. Έκανε ένα τεστ τελευταία και ο γιατρός λέει οτι δεν χρειάζεται φάρμακα. Αυτό που δεν σας είπα είναι οτι έχω μία κόρη 33 ετών με διδακτορικό και δύο μεταπτυχιακά στο Μπέρκλευ,με δεκάδες βραβεία απο μικρή. Πέρυσι τον Αύγουστο ήταν στο Πολυτενείο της Ζυρίχης και ένα βράδυ λιποθύμησε και έπαθε κρίση άγχους. ¨Ηρθε στην Ελλάδα και ο γιατρός της έδωσε αρχικά για 2 μήνες Cipralex και μετά το Effexor 150.Ήταν ενα κορίτσι όμορφη για πολλούς που ταξίδεψε σε πολλές χώρες για συνέδρια. Ήταν για μένα ένας κεραυνός....Τώρα είναι στη Κοπενχάγη και εκει θα μείνει, ίσως για πολλά χρόνια. Ο γιατρός είπε να ελλατώσει τα φάρμακα και να τα σταματήσε.Εγώ ζω χρόνια με αντικαταθλιπτικά. Ο αδελφός της μητέρας μου έπαθε σχιζοφρένεια και νομίζω κληρονόμησα γονίδιο για ψυχολογικά και νοιώθω οτι εγώ κατέστρεψα τα παιδιά μου. Περιμένω με αγωνία αν θα γίνει καλά η κόρη μου και αν θα φτιάξει την προσωπική της ζωή γιατί είναι μόνη μολονότι είχε πολλούς φίλους στην Αμερική.Με κυνηγάνε ενοχές και φοβίες και πολλές φορές σκέπτομαι την αυτοκτονία........που δεν είναι η λύση. Ευχαριστώ που με ακούσατε.

Τα ψυχολογικά προβλήματα δεν μεταδίδονται γονιδιακά, αλλά αντιγράφονται μέσω της μίμησης (πολλές φορές ασυνείδητης) της συμπεριφοράς των άλλων, ειδικά όταν αυτοί οι άλλοι αποτελούν συναισθηματική αξία, δηλαδή είναι γονείς.



Νικολέτα    13/09/2017 11:08
Γιατρέ είναι ένα σεμινάριο που θέλω να παρακολουθήσω αλλά κοστίζει χρήματα που δεν έχω. Και έλεγα να ζητήσω από τους γονείς μου. Αλλά σκέφτομαι ότι τους έχω ζητήσει αρκετά γιατί έχω κάνει και άλλα σεμινάρια και έχει περάσει αρκετός καιρός και δεν θυμάμαι τίποτα από αυτά τα σεμινάρια. Εσείς τι λέτε να το κάνω ή θα πρέπει κάπως να περιορίσω τα θέλω μου. Αυτό σημαίνει ότι καταπιέζομαι ή ότι προσέχω?

Είναι οπωσδήποτε προτιμότερο να ακολουθήσουμε τα θέλω μας, παρά να τα καταπιέζουμε. Ωστόσο εάν θέλουμε να είμαστε ενήλικες, καλούμαστε οι ίδιοι να ανταποκρινόμαστε σε αυτά τα «θέλω» και να αποφεύγουμε να αποδίδουμε τις ευθύνες για την προσωπική μας πορεία και για τις προσωπικές μας επιλογές, όπως συνηθίζουν να το κάνουν μικρά παιδιά.



Ελίνα    13/09/2017 10:14
Γειά σας γιατρέ. Πρόσφατα μια ψυχολόγος που βλέπω όποτε οι προβληματισμοί μου με ξεπερνάνε, μου είπε ότι χρειάζεται να με δει και ψυχίατρος, γιατί προφανώς κάποιες από τις φοβικές σκέψεις μου επιμένουν. Επειδή όμως είμαι της άποψης ότι στις σκέψεις δεν μπορούν να βοηθήσουν τα χάπια, αναρωτιέμαι σε τι θα μπορούσε να βοηθήσει το να απευθυνθώ και σε ψυχίατρο;

Ένας ψυχίατρος, εκτός από μια φαρμακευτική αγωγή, μπορεί να είναι χρήσιμος και με έναν άλλο τρόπο της ψυχοθεραπευτικής προσέγγισης.



Νίκος    12/09/2017 23:35
Τι σημαίνουν οι παραπομπές στην ερώτησή μου της 10/9/2017; Δεν μπορεί να υπάρξει απάντηση εδώ;

Οι παραπομπές σημαίνουν ότι, είτε παρόμοιες ερωτήσεις έχουν απαιτηθεί αρκετές φορές, είτε ότι η αποσαφήνιση μιας κατάστασης που είναι σύνθετη και περιπλοκή προϋποθέτει μια διαδικασία εκμάθησης, που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με γραπτό τρόπο, και η εναλλακτική της εκδοχή σχετίζεται με την ανάγνωση του συνόλου των ερωτήσεων-απαντήσεων των συγκεκριμένων στηλών.



Γιαννης    12/09/2017 15:02
Καλησπερα,σχολιο στην ερωτηση μου,γιαννης 11/9/17 22:09. Τι εννοειτε γιατρε με την απαντηση σας? Οτι δεν αναφερεται στο αρθρο η σημαντικοτητα της ψυχικης ισορροπίας? Επισης,δεν ειχα σκοπο να θίξω τις θεραπευτικές μεθοδους της ιατρικης,το σημαντικο ειναι να προσπαθουμε να μην εκδηλωθει η ασθενεια,λογω στρες,προβληματων κτλ. Επισης παρατηρείται το φαινομενο ανθρωποι να νοσουν κ μετα απο ενα ξαφνικο σοκ,στρες,αγχος,δηλαδη δεν χρειαζεται να.ειναι μακροχρονια η εκθεση σε αυτούς τους παραγοντες,σωστα? Ευχαριστω,καλη συνέχεια.

Ο τρόπος γραφής του άρθρου οδηγεί περισσότερο στην εντύπωση απόδοσης των αιτιών στο στρες του περιβαλλοντικού χαρακτήρα και δεν τονίζει αρκετά τη σημασία του ψυχισμού. Καθώς η έννοια του στρες δεν σχετίζεται μόνο με τις ψυχολογικές συγκρούσεις, αλλά και με τις καταστάσεις, οι οποίες προϋποθέτουν υπερβολικές προσπάθειες (π.χ. σωματικές) για την επιτυχή υπέρβαση τους, όπως για παράδειγμα μια κακουχία, ένα ατύχημα, μια πυρκαγιά, ένας σεισμός, μια υπερκόπωση κ.λπ. Οι υπερβολικές αυτές προσπάθειες αποδυναμώνουν τις γενικές αμυντικές ικανότητες του οργανισμού και, επειδή ο εγκέφαλος είναι απασχολημένος με τις απειλές αμέσου χαρακτήρα, που σε αρκετές περιπτώσεις σχετίζονται με την άμεση επιβίωση, οι υπόλοιπες διαδικασίες «παραμελούνται», καθώς οι δυνατότητες του δεν είναι απεριόριστες. Για παράδειγμα, τα λιοντάρια στην αιχμαλωσία έχουν διπλάσιο χρόνο ζωής συγκριτικά με τη ζωή τους στην ελευθερία (12 και έως και 30 χρόνια αντίστοιχα), διότι στην αιχμαλωσία ακολουθούν περισσότερο άνετη ζωή, καθώς δεν έχουν την ανάγκη καταβολής υπερπροσπαθειών κατά την αναζήτηση της τροφής, κατά την άμυνα από τους εχθρούς και κατά τον ανταγωνισμό μεταξύ τους. Ωστόσο, στον άνθρωπο, λόγω του σχετικά ανεβασμένου βοιωτικού επιπέδου, οι περιβαλλοντικοί παράγοντες υποχωρούν στη δεύτερη θέση (αναμφίβολα όταν δεν βιώνονται οι καταστάσεις όπως ο πόλεμος ή κάποια φυσική καταστροφή), παραχωρώντας την πρωτιά στους ψυχολογικούς παράγοντες, οι οποίοι σε αρκετές περιπτώσεις (σε διαφορά με τους περιβαλλοντικούς) έχουν περισσότερο νοητό χαρακτήρα επειδή βασίζονται σε νοητές έννοιες όπως η ντροπή, η υπερηφάνεια, η μειονεξία κ.λπ., τις οποίες ωστόσο ο εγκέφαλος συνεχίζει να αντιλαμβάνεται ως πραγματικές απειλές και κατά την προσπάθεια επίλυσης τους (που είναι ανέφικτο λόγω του νοητού τους χαρακτήρα) εξίσου «παραμελεί» τις υπόλοιπες υποχρέωσης του οδηγώντας τελικά σε κάποιο σωματικό πρόβλημα, και αυτό μάλλον σχετίζεται με οποιεσδήποτε παθήσεις.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | >>