ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 56 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


Μαρια    25/04/2018 16:32
Καλησπέρα. Σε κάποιες παλιές απαντήσεις σας,λέτε \\\"είναι αναγκαίο αρχικά να ισορροπήσει η νοητή σχέση με τους γονείς\\\". Τι εννοείτε με την λέξη νοητή? Πώς χαρακτηρίζετε την σχέση με τους γονείς μας? Κ αν οι γονείς είναι σε άλλη πόλη ή αν δεν ζουν πώς μπορούμε να βελτιώσουμε την σχέση μας? Ευχαριστώ

Ακριβώς, η νοητή σχέση με τους γονείς μας εμφανίζεται πιο ξεκάθαρα όταν πλέον δεν ζούμε μαζί τους, αλλά τα γεγονότα και οι αναμνήσεις από το παρελθόν συνεχίζουν να μας επηρεάζουν. Από την συναισθηματική χροιά της επιρροής αυτής εξαρτάται η ψυχική μας ισορροπία. Δηλαδή όσο περισσότερο οι αναμνήσεις και τα γεγονότα είναι χρωματισμένα συναισθηματικά θετικά, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να κολλάμε στις παιδικές ανασφάλειες και ως συνέπεια να μην είμαστε σε θέση να ισορροπούμε. Με τη σειρά της, η συναισθηματική χροιά των αναμνήσεων εξαρτάται από τον τρόπο αντίληψης. Όταν για παράδειγμα είμαστε πεπεισμένοι ότι οι γονείς μας ήταν υποχρεωμένοι να ανταποκρίνονται σε κάθε μας ανάγκη έγκυρα, και δεν είχαν το δικαίωμα για λάθη και αποτυχίες, που συνήθως προκύπτουν από αμάθεια, αλλά εμείς τείνουμε να τα αποδίδουμε στην κακή βούληση, μέσα μας διατηρούνται τέτοια συναισθήματα όπως ο θυμός και ο φόβος επανάληψης των παλιών εμπειριών, τα οποίοα μας ωθούν στις αποσπασματικές επιλογές και κινήσεις. Και αυτό ως συνέπεια αυξάνει την πιθανότητα της αστοχίας των επιλογών. Ενώ αντίθετα η αντικειμενικότητα της γνώσης που μας ωθεί στην αποδοχή της δικής μας ατέλειας και της ατέλειας των άλλων, και παράλληλα – στην αποδοχή της διαφορετικότητας των άλλων, μας επιτρέπει να αποδίδουμε τα όποια λάθη ή οι οποίες αστοχίες των γονιών μας όχι στην κακή βούληση ή στην έλλειψη αγάπης, αλλά στην έλλειψη της αναγκαίας για αυτό γνώσης. Το γεγονός αυτό αφενός επιτρέπει να αισθανόμαστε θετικά προς του γονείς μας, αναγνωρίζοντας ότι μας έχουν δώσει ό, τι καλύτερο μπορούσαν, και εάν δεν έδωσαν κάτι καλύτερο, αυτό σημαίνει ότι δεν ήξεραν να το κάνουν, επειδή με τη σειρά τους δεν ήταν εκπαιδευμένοι από το παρόν εκπαιδευτικό σύστημα. Αφετέρου αναγνωρίζοντας αντικειμενικά τις ατέλειες του παρελθόντος, αυξάνονται οι πιθανότητες βελτίωσης του εαυτού μας και διακοπής των ίδιων ατελειών στην μετάδοση προς τα παιδιά μας.



Μυρτώ    25/04/2018 12:59
Γιατρέ υπάρχει αλληλεπίδραση και κίνδυνος με ταυτόχρονη χρήση ladose και του αντιφλεγμονώδους brufen,καθώς και των αντισταμινικών bilargen και singulair;

https://lilly.gr/wp-content/uploads/2017/03/LADOSE_CAP_20_PIL_140316.pdf



Ναντια    23/04/2018 18:40
Λετε πως πρεπει να αποδεχομαστε τους αλλους.Τι πρεπει να κανουν δυο γονεις, οταν βλεπουν πως ο γιος τους(23 ετων) δεν εχει κανενα οριο.Κανει ο,τι θελει,χωρις να υπολογιζει κανεναν και κυριως τους γονεις.Αντι να βγει στην κοινωνια και να δουλεψει,ασχολειται εμμονικα με τα μαστορεματα του σπιτιου καταστρεφοντας το.Μηπως τελικα η λυση ειναι να τον αφησουν να τα βγαλει περα μονος του στη ζωη;

Υπάρχει διαφορά μεταξύ της αποδοχής και της ανοχής. Η αποδοχή σημαίνει ότι σέβομαι τα όρια των άλλων και δέχομαι τη διαφορετικότητά τους, όταν αυτά δεν με αφορούν ή δεν με επηρεάζουν αρνητικά. Όταν όμως κάποιες επιλογές ή κάποιες συμπεριφορές έρχονται σε αντίθεση με τα δικές μου προσωπικές προτιμήσεις και συνοδεύονται από αρνητικές συνέπειες, έχω το δικαίωμα να θέτω και να υπερασπίζω τα όριά μου. Όταν δεν το κάνω για κάποιους λόγους, συνήθως προερχόμενους από τις ανασφάλειες, και επιτρέπω στους άλλους να συνεχίζουν την επιζήμια για εμένα συμπεριφορά, αυτό ονομάζεται ανοχή.



Μιχαλης    23/04/2018 16:56
Καλησπέρα. Είδα πρόσφατα το νέο υπερόπλο της Αμερικής,το αεροπλανοφόρο gerald ford,με κόστος κατασκευής 13δις δολλάρια. Κ αναρωτιέμαι,αν η Αμερική επενδύει τόσο χρήμα,κόπο,ανθρώπινο δυναμικό σε μια πολεμική μηχανή,τότε που πάμε σαν πλανήτης? Νομίζω είναι ξεκάθαρα μια επίδειξη δύναμης κ ένα μήνυμα προς τον υπόλοιπο κόσμο,ότι κουμάντο κάνω εγώ(Αμερική). Αν δείτε τις δυνατότητές του,είναι ένα απίστευτο δημιούργημα. Μου έκανε εντύπωση η επάνδρωση του σκάφους με γυναίκες,οπότε γιατρέ ποια σεξουαλική απελευθέρωση συζητάμε,αν οι γυναίκες μπαίνουν πλέον σε τόσο παραδοσιακές ανδρικές θέσεις, \\\"τιμώντας\\\" την πατρίδα τους. Ποιο είναι το γενικό τίμημα της ανθρωπότητας,σε τέτοιες προσπάθειες εδραίωσης της εξουσία κ δύναμης μέσω των πολεμικών μηχανών? Ευχαριστώ

Οι άνθρωποι έως και σήμερα έχουν υιοθετήσει τον φυσικό τρόπο κοινωνικής λειτουργίας των σαρκοβόρων οργανισμών, δηλαδή την προστασία των ορίων ή των αγαθών μιας ομάδας έναντι στις άλλες με βία ή με απειλές, και της επίθεσης σε άλλες ομάδες με στόχο την κατάκτηση των δικών τους περιοχών και των δικών τους αγαθών. Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει όταν ολόκληρη οι ανθρωπότητα θα μετατρεπόταν σε μια μεγάλη κοινωνική ομάδα χωρίς διαχωρισμούς ή διακρίσεις. Βέβαια, η διατήρηση της εξουσίας πάλι θα προϋπόθετε την υποστήριξη κάποιων μονάδων καταστολής και επιβολής της εξουσίας, αλλά οι μονάδες αυτές θα ήταν ασύγκριτα μικρότερες και στον αριθμό, και στα έξοδα, και στους κινδύνους των συνεπειών της χρήσης τους. Όσον αφορά την απαγόρευση της σεξουαλικότητας, η παροχή του δικαιώματος επιλογής της ενασχόλησης της γυναίκας στον επαγγελματικό τομέα είναι αδιαμφισβήτητα ένα βήμα προς την χειραφέτηση της, ωστόσο η απαγόρευση θα παραμένει έως ότου η διαφυλετική συσχέτιση θα συνεχίζεται να συνδέεσαι με την έννοια της ιδιοκτησίας, δηλαδή έως ότου οι συσχετιζόμενοι θα συνεχίζουν να είναι αντιληπτοί ως ιδιοκτησία ενός του άλλου, και ως συνέπεια θα είναι υποχρεωμένοι να ανταποκρίνονται σε κάποιες προκαθορισμένες συμπεριφορές ή επιλογές. Ενώ η χειραφέτηση της γυναίκας δεν θα ολοκληρωθεί χωρίς την απόλυτη υποστήριξη της μητρότητας, δηλαδή, όταν η μητρότητα θα θεωρείται από την κοινωνία ως εργασία και θα ανταμείβεται ανάλογα με κάθε άλλη εργασία. Ενώ η γυναικά θα είναι αυτή που θα επιλέγει με τι προτιμά να ασχολείται.



e    22/04/2018 22:19
Είναι δυνατόν ένας άντρας που περνάει ώρες με μια γυναίκα, συζητώντας, κάνοντας δραστηριότητες και απολαμβάνοντας τον έρωτα, επιδιώκοντας κυρίως αυτός τις συναντήσεις, να μη νιώθει τίποτα για εκείνη; Επίσης είναι δυνατόν ενώ το σεξ είναι τέλειο, τα φιλιά ατέλειωτα, οι συζητήσεις πολύωρες, η γυναίκα αυτή να μην του αρέσει πολύ; (Δεν αναφέρομαι στη συνέχιση ή όχι της σχέσης, απλά στο κομμάτι της επιθυμίς και του συναισθήματος). Ευχαριστω!

Είναι αδύνατο κάποιος να έχει μια ερωτική επαφή η μια ερωτική σχέση χωρίς κάποια συναισθήματα. Στο σημείο αυτό όμως είναι αναγκαίο να θυμόμαστε ότι τα συναισθήματα αυτά δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτουν με τις δικές μας ανάγκες, με τις δικές μας προτιμήσεις ή με τις δικές μας αντιλήψεις για τον βαθμό τους.



Ορεστης    22/04/2018 21:25
Οταν αποφασιζεις να κανεις κατι που η λογικη σου λεει πως δεν πρεπει να κανεις γιατι θα πληγωθεις (είναι συναισθηματικο το ζητημα), και ολοι οι αλλοι που συμβουλευεσαι επισης το κρινουν ως λαθος, γιατι τελικα επιλεγεις να το κανεις; ακομα κι αν ξερεις πως θα πληγωθεις, πως μπορει οντως να εισαι χειρότερα μετα. Τι ειναι αυτο που ωθει τον άνθρωπο να κάνει κινήσεις που γνωριζει οτι δεν θα του βγουν σε καλο; Μήπως πισω απο αυτο το ζητημα εχει μεγαλυτερες και πιο βαθιες αιτιες; γιατι επιλεγουμε τη συντριβη μας οταν γνωριζουμε απο πριν γι\\\'αυτην;

Συνήθως ο κυριότερος αντίπαλος της λογικής διαδικασίας είναι η συναισθηματική αξιολόγηση, και κυρίως τα αρνητικά συναισθήματα σε μορφή των ανασφαλειών, επειδή στον άνθρωπο χάρη στην ανεπτυγμένη ικανότητα αφηρημένης σκέψης, στη διαστρέβλωση κάποιων αντιλήψεων για χειραγωγικούς σκοπούς και στην αντίστοιχη διαμόρφωση κάποιων αφηρημένων και καθαρά τεχνητών εννοιών όπως ή τιμή, η υπόληψη, η υπερηφάνεια, η ντροπή κ.λπ., δημιουργούνται απωθημένες ανάγκες, οι οποίες με άμεσο ή έμμεσο τρόπο επιβάλλουν μια συγκεκριμένη μορφή συμπεριφοράς ή των επιλογών, δεν επιτρέποντας κάποιες αποκλίσεις. Για τον λόγο αυτό είναι αναγκαίο να επαναληφθούν αρκετές φορές κάποια λάθη, ούτως ώστε η διαστρεβλωμένη αντίληψη συγκρουόμενη με την πραγματικότητα σταδιακά να αντικατασταθεί από την περισσότερο αντικειμενική.



O    22/04/2018 19:42
Στην κηδεία κάποιου όταν δεν παρευρίσκεται πολύς κόσμος όλοι συμπεραίνουμε πως δεν ήταν αρκετά αγαπητός. Είναι όμως άραγε έτσι; Ευχαριστώ

Εάν κάποιος δεν ήταν ή δεν είναι και πολύ αγαπητός αυτό άραγε αποτελεί την ένδειξη της αξίας του;



Koyla    22/04/2018 19:12
Καλησπέρα μετά από 18 χρόνια σχέσης και 8 γάμου πρόσφατα χωρίσαμε με διαζύγιο λογο ψυχολογικών προβλημάτων του πρώην όπως ισχυρίζεται σε όλους κι εκεί που αρχίζω να ηρεμώ και να είμαι καλά λες και το καταλαβαίνει και έρχεται και τη μια μου λέει πως μ αγαπάει και τι θέλω να αλλάξει για να είμαστε μαζί και την άλλη ότι ήταν επιλογή και των δύο μας να χωρίσουμε που απλά δεν μου άφησε περιθώρια να κάνω αλλιώς.Και όλη αυτή η κατάσταση με μπερδεύει και δεν με αφήνει να ηρεμήσω και δεν ξέρω τι να κάνω πια.ευχαριατω

Μετά τον χωρισμό υπάρχει αρκετός αριθμός ατόμων που, υπό την επιρροή διάφορων παραγόντων όπως, για παράδειγμα οι ανασφάλειες ή κάποιες ανεκπλήρωτες τρέχουσες ανάγκες, προσπαθούν να πείσουν τους άλλους και τον εαυτό τους ότι θα αλλάξουν σύμφωνα με την επιθυμία της άλλης πλευράς για την ευημερία της σχέσης. Αυτό όμως είναι αρκετά αμφίβολο για τρεις βασικούς λόγους: 1. Και να πραγματοποιηθεί μια τέτοια αλλαγή, για να έχει μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, αυτό προϋποθέτει αρκετό χρόνο (έτη) και προσπάθειες. 2. Όταν προσπαθούμε να αλλάξουμε για «κάποιον» και η αλλαγή αυτή δεν συμπίπτει με τις δικές μας επιθυμίες ή προτιμήσεις, δημιουργείται αυτόματα μια πηγή των αρνητικών συναισθημάτων της επιβολής. Παράλληλα αυτός ο «κάποιος» συνδέεται με τα αρνητικά συναισθήματα, που σταδιακά και μακροπρόθεσμα οδηγεί στην αποξένωση και ενδεχομένως σε ένα είδος μνησικακίας. 3. Για τον ίδιο λόγο, δηλαδή όταν ο στόχος της αλλαγής δεν πηγάζει από της βαθύτερες πτυχές της προσωπικότητας μας, η προσπάθεια της αλλαγής συνήθως πραγματοποιείται με επιβλητικούς τρόπος. Ενώ όπως είναι γνωστό, το πιο συχνό που προκαλεί μια πίεση είναι η αντίστοιχη αντίσταση, που στην αρχή μπορεί να καταστέλλεται με συνειδητοποιημένες προσπάθειες, όμως συνήθως με το πέρασμα του χρόνου επικρατεί το υποσυνείδητο, και η αντίσταση εκδηλώνεται ή εξωτερικεύεται με συσσωρευμένο τρόπο. Για περισσότερες πληροφορίες βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=9 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=6



Μαρίνα    22/04/2018 15:36
Καλησπέρα γιατρέ!Η παρενέργεια που αναφέρεται στο ladose για επιρρέπεια σε κατάγματα οστών, συμβαίνει μετά από μακρόχρονη χρήση;Μπορεί να επηρεάσει και οστά όπως αυτά της γνάθου; Σας ευχαριστώ!

Τα συμπεράσματα των επιδημιολογικών μελετών που παρουσίασαν αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων των οστών στους ασθενείς που λαμβάνουν εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs) και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (TCAs) είναι αμφίβολα καθώς αφορούν τα άτομα ηλικίας 50 ετών και άνω, όπου γενικά λόγω της ηλικίας επικρατεί μια τάση για οστεοπορωτική διαδικασία, η οποία οφείλεται σε μειωμένη σωματική δραστηριότητα με την πάροδο της ηλικίας και ενδεχομένως να ενισχύεται από τον επιπλέον σωματικό περιορισμό λόγω της επιρροής των αρνητικών ψυχολογικών παραγόντων που χαρακτηρίζονται από την υποκινησία.



Λίνα    21/04/2018 21:08
Γιατρέ, η κόρη μου πρίν ένα χρόνο έπαθε κρίση πανικού και άγχους. Της έδωσε ο γιατρός το Εφφεξόρ και τώρα το διακόπτει ελατώνοντας τη δόση, αλλά πολύ λίγο κάθε φορά. Μπορεί το φάρμακο να είναι εμπόδιο να κάνει σχέση??? Ευχαριστώ

Το φάρμακο μπορεί να αποτελέσει για μια σχέση, κυρίως όταν η άλλη πλευρά θα διακατέχεται από τις παλιές προκαταλήψεις. Περισσότερο προβληματική για τη σύναψη και για τη διατήρηση μιας σχέσης είναι η έλλειψη της ψυχικής ισορροπίας και η παραμονή των ψυχολογικών προβληματισμών.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | >>