ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 82 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


Μίκης    09/02/2018 03:42
Γιατρέ, Η διασπαση προσοχής και η υπερκινητικότητα κατά την παιδική ηλικία είναι συμπτώματα κάποιας διαταραχής; Σε τι οφείλονται; Πώς εξελίσσονται κατά την ενηλικίωση του ατόμου; Συνδέονται με πιθανή εμφάνιση κατάθλιπτικών επεισοδίων στην ενήλικη ζωή;

Η «υπερκινητικότητα» των παιδιών είναι ένα φυσικό φαινόμενο που σκοπεύει στην σωματική τους ανάπτυξη, ενώ η «απόσπαση» της προσοχής αφενός οφείλεται στην ύπαρξη πολλών και άγνωστων έως τώρα πληροφοριών, οι οποίοι προϋποθέτουν αυξημένη προσπάθεια του εγκεφάλου, και αφετέρου στην ελλιπή ικανότητα συγκέντρωσης καθώς ο εγκέφαλος μαθαίνει σταδιακά να απομονώνει ένα γεγονός και εστιάζει την προσοχή του σε αυτό. Όταν η εκπαίδευση των παιδιών δεν προβάλλει αυστηρές και άκαμπτες απαιτήσεις, προσφέροντας τους το αναγκαίο για τον καθένα χρόνο προσαρμογής, τότε αμφίβολο εάν προκύψουν οι προβληματικές καταστάσεις. Όταν όμως το περιβάλλον είναι αυστηρό και προβάλλει υπερβολικές απαιτήσεις, στις οποίες δεν μπορούν ανταποκριθούν όλα τα παιδιά, λόγο της εξατομικευμένης τους ανάπτυξης, προκύπτει μια δυσλειτουργία, η οποία προϋποθέτει την εξίσου εξατομικευμένη προσέγγιση. Η εξέλιξη των παιδιών εξαρτάται από το περιβάλλον στον οποίο θα βρεθούν. Εάν το περιβάλλον είναι αποδεκτικό, σέβεται την προσωπικότητα τους, δεν τα πιέζει, δεν προβάλλει υπερβολικές απαιτήσεις ή εξέλιξη θα είναι ομαλή, καταλήγοντας στην δόμηση λειτουργικής προσωπικότητας. Και αντίθετα, όσο το περιβάλλον θα είναι αυστηρό, όσο περισσότερο θα απαιτεί την αυστηρή τήρηση κάποιων τεχνιτών, νοητών κανόνων, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες εδραίωσης της αίσθησης προσωπικής ανεπάρκειας, της αποτυχίας, της αχρηστίας με όλες τις επακόλουθες ψυχολογικές συνέπειες.



ΧΡΗΣΤΟΣ     08/02/2018 18:18
Καλησπερα κυριε κοττανιδη..σας παρακαλω αν μπορειτε να μ απαντησετε..ποια η γνωμη σας για τα 300mgserogeul xr με την προπτικη να το αυξησω και μεχρι 600 mg για ανχωδης διαταραχη και καταθλιψη..δεν ξερω που αλλου να απευθυνθω..θα με βοηθουσε πολυ μια δευτερη γνωμη.ευχαριστω

Οι συγκεκριμένες περιπτώσεις προϋποθέτουν την άμεση ενασχόληση με το περιστατικό για την σύσταση της πληρέστερης δυνατής εικόνας.



Γιώργος    08/02/2018 16:15
Καλησπέρα. Γιατί θεωρείτε ο αυτισμός διαταραχή? Ένας αυτιστικός δεν νοιώθει την ανάγκη συσχέτισης με άλλα άτομα κ ακολουθεί σχετικά μοναχικό τρόπο ζωής, βασιζόμενο στον εαυτό του. Κ που είναι το \\\"κακό\\\" δηλαδή? Που μπορεί κ να είναι πιο λογικό βέβαια τέτοιο άτομο, μέσα στην παράλογη κοινωνία. Ευχαριστώ.

Οι άνθρωποι τείνουν να εκτιμούν τις καταστάσεις υποκειμενικά να επεκτείνουν την υποκειμενική τους αντίληψη στο περιβάλλον τους. Για το λόγο αυτό ό,τι βγαίνει εκτός των συνηθισμένων ορίων θεωρείται «προβληματικό», ιδιαίτερα στις συντηρητικές κοινωνίες, η αντίληψη των οποίων είναι περιορισμένη από αυστηρά δόγματα που δεν επιτρέπουν την εμφάνιση του «διαφορετικού». Οπότε, το κάθε διαφορετικό στις κοινωνίες αυτές εκτιμάται ως προβληματικό και προϋποθέτει την χειριστική παρέμβαση ώστε να επιτευχθεί η ομογένια. Δηλαδή, στις περιπτώσεις αυτές επικρατεί η τάση της κοινωνίας για αυτοσυντήρηση, άσχετα με το γεγονός κατά πόσο η τελευταία είναι λειτουργική. Όσο λοιπόν μια κοινωνία είναι λιγότερο δογματική, όσο περισσότερο δεν στοχεύει την διατήρηση της εξουσιαστικής υπεροχής, τόσο περισσότερο θα είναι δεκτική στην διαφορετικότητα των μελών της, καθώς δεν θα έχει ως στόχο την ευκολία διαχείρισης και μετατροπής της προσωπικότητας σε ένα ενιαίο μοντέλο. Οπότε σε αντίθεση με την γενική τάση όταν το «προβληματικό» ορίζεται με σταθερό και άκαμπτο τρόπο, η επιστήμη εκτιμά ως «προβληματικό» αυτό που προκαλεί προβλήματα στο συγκεκριμένο άτομο στις συγκεκριμένες συνθήκες, δηλαδή του δυσκολεύει τη ζωή προαπαιτώντας ιδιαίτερες προσπάθειες προσαρμογής ή επιβίωσης.



K.K.    08/02/2018 12:25
Γιατρέ γεια σας. Είμαι 40 χρονών και αισθάνομαι ο χρόνος (μέρες, μήνες) να \\\'τρέχει\\\' ταχύτατα, χωρίς η καθημερινή μου δραστηριότητα να είναι ιδιαίτερα έντονη. Θεωρείτε ότι όσο μεγαλώνουμε ο χρόνος μας \\\'τρέχει\\\' πιο γρήγορα; Είναι θέμα αντίληψης; Μπορούμε να κάνουμε κάτι ώστε ο χρόνος να κυλά πιο αργά; Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Η ταχύτητα του κυλίσματος του χρόνου είναι σταθερή. Ωστόσο, η καταγραφή της στον εγκέφαλο μας είναι υποκειμενική και εξαρτάται από την ποσότητα ενέργειας που καταναλώνει ο εγκέφαλος κατά την ανάλυση των τρεχόντων γεγονότων. Αυτή η διαπίστωση μας εξηγεί το φαινόμενο επιτάχυνσης του χρόνου καθώς μεγαλώνουμε. Καθώς όταν ήμασταν παιδιά τα πάντα μας φαινόταν καινούργια με τη συνέπεια ο εγκέφαλος να ήταν αναγκασμένος να επεξεργάζεται μεγάλες ποσότητες των πληροφοριών σχετικά με το περιβάλλον και να καταναλώνει τις αντίστοιχες ποσότητες ενέργειας. Όταν όμως ερχόμαστε σε μια ηλικία, το γνωστικό μας επίπεδο φτάνει σε ένα σημείο όπου τα περισσότερα φαινόμενα της καθημερινότητας πλέον είναι γνωστά, οπότε οι πληροφορίες από το περιβάλλον είναι σχετικά οικίες και δεν απαιτούν την αυξημένη κατανάλωση της ενέργειας. Οπότε για να «επιβραδύνουμε» τον χρόνο είναι αναγκαίο να γεμίζουμε τη ζωή μας με νέες, άγνωστες έως τώρα πληροφορίες ή καταστάσεις.



aaaaaaa    07/02/2018 22:19
Λοιπόν, πριν 20 χρόνια είχα κλέψει τον γκόμενο της φίλης μου που με κολλούσε. Το θέμα είναι ότι το έχω κάνει πολύ σοβαρό στο μυαλό μου όλο αυτό και φοβάμαι ότι δεν μπορώ να γνωρήσω ένα σωστό παιδί εξαιτίας αυτού. Ντρέπομαι που το έκανα και αισθάνομαι μειονεκτικά Αισθάνομα​ι κομπλεξικ​ά λόγο αυτού. Τι να κάνω που να απεθθνθώ?

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=20



Εκενη    07/02/2018 20:51
Καλησπέρα γιατρέ.. Σήμερα μιλούσα με 2 φίλες κ μου έλεγαν πόσο καλή σχέση Εχουν με τη μαμά τους βγαίνουν μαζί λένε τα πάντα κ είναι η καλύτερη τους φίλη..!! Κ αισθάνθηκα τύψεις γιατί εγώ δεν είχα ποτέ τέτοια σχέση με τη μαμά μου κυρίως γιατί δε το θελα εγω μένω με τους γονείς μου κ είμαι σπίτι με τη μαμά μου όλη μέρα οπότε οταν βγω θα πάω να βρω τους φίλους μου κ όχι να βγω πάλι με τη μαμά μου ενώ αυτή θα το ήθελε κ κάποιες φορές που έχει γίνει το χάρηκε πολύ.. Θεωρείται ότι είμαι λάθος γιατί αισθάνομαι άσχημα

Ο κυριότερος στόχος των γονιών είναι να προσφέρουν στα παιδιά τους τη δυνατότητα ανεξάρτητης και αυτόνομης πορείας. Όσο λοιπόν ένα παιδί είναι πιο ανεξάρτητο, όσο λιγότερη ανάγκη της υποστήριξης των γονιών και της συμμετοχής τους στη προσωπική του ζωή αισθάνεται, τόσο πιο εύστοχα έχει εκπληρωθεί ο κυριότερος αυτός ο στόχος.



Νίκος     07/02/2018 17:41
Γιατρέ καλησπέρα. Πιστεύετε ότι όλες οι αγχώδης διαταραχές μπορούν να αντιμετοπιστουν;; η κάποιες από αυτές μόνο βελτιώνονται..;;επίσης μπορούν οι αγχώδης διαταραχές να προκαλέσουν ψυχική αναπηρία με την έννοια το άτομο να λαμβάνει σύνταξη αναπηρίας δλδ να προκαλέσουν τεράστιο πρόβλημα λειτουργικότητα στο άτομο;; η αφτο είναι κάτι πολύ απίθανο;; ευχαριστώ.

Ο βαθμός αντιμετώπισης κάποιας διαταραχής σχετίζεται με πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία, η εκπαίδευση, η ικανότητα της αφηρημένης σκέψης, η οικονομική άνεση, η ύπαρξη των ισχυρών κινήτρων κ.λπ. Όσο περισσότεροι παράγοντες υπάρχουν, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες αντιμετώπισης της οποιασδήποτε αγχώδης διαταραχής. Βέβαια, κάποιες από αυτές, όπως για παράδειγμα η ΨΚΔ, προϋποθέτουν περισσότερες προσπάθειες από κάποιες άλλες (Κοινωνική Φοβία, Ειδική Φοβία, Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή, κ.λπ.)



ΚΩΣΤΑΣ    07/02/2018 15:17
Καλησπέρα Γιατρέ, το ερώτημα και η βοήθεια που ζητώ σχετίζεται με την δυσκολία που παρουσιάζω στον ύπνο ( κοιμάμαι αργά -πρωινές ώρες) και συχνά η αφύπνιση είναι μετά απο δύο -τρείς ώρες όπου παρουσιάζω αμέσως συνεχείς σκέψεις και σενάρια με πιθανές εξελίξεις σε επαγγελματικά και πρόσωπικα θέματα. όλα αυτά τα συνοδευει ένα αίσθημα εγκλωβισμού και αβοηθησίας.. Ευχαριστώ για την δυνατότητα να εκφράσω το πρόβλημα μου.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι αναγκαίο να εξετασθεί η πιθανότητα και ο βαθμός τους άγχους της καθημερινότητας (δηλαδή κατά πόσο αυτό αντιστοιχεί στην πραγματικότητα) και ο βαθμός της ικανοποίησης με την καθημερινότητα (δηλαδή κατά πόσο οι προσδοκίες συμπίπτουν με τη πραγματικότητα, και κατά πόσο δεν ακολουθούνται από το τακτικό συναίσθημα απογοήτευσης).



ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ    06/02/2018 14:03
ΘΑΘΕΛΑ ΓΙΑΤΡΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ.ΕΙΜΑΙ 56 ΧΡΟΝΩΝ ,ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΤΩΡΑ ΣΤΗΝ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ ΚΑΙ ΕΧΩ ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ ΣΥΝΕΧΩΣ.ΕΙΔΙΚΑ ΠΡΩΙ ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΙ ΟΡΘΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ. ΠΗΡΑ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΙΝΤΕΡΑΛ 2 ΜΗΝΕΣ, ΤΟ ΣΤΑΜΑ ΤΗΣΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ.ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ. ΤΡΙΠΛΕΞ ΚΑΙ ΚΑΡΔΙΟΓΡΑΦΗΜΑ ΟΚ.

Εάν ο καρδιολόγος έχει αποκλίσει κατηγορηματικά κάποια οργανική αιτία της αρρυθμίας έχει νόημα να πραγματοποιηθεί προσπάθεια μείωσης τους άγχους, το οποίο σε ένα σεβαστό αριθμό των περιπτώσεων ευθύνεται για την εκδήλωση της αρρυθμίας.



Γκαμπι     03/02/2018 15:40
Καλησπέρα σας Βρίσκομαι σε μια σχεση εδω και ένας χρόνος με έναν καταπληκτικός άνθρωπος αλλά διαπίστωσα εδω και μήνες ότι πάσχει απο καταθλιψη και το έχουμε συζητήσει προτείνοντας του να πάει σε ειδικό και το έκανε,βρισκόμαστε στην πρώτη συνεδρίαση. Το ερώτημα μου είναι ,εγώ πως μπορώ να τον βοηθησω ;Γιατί θέλω και πρέπει να είμαι πιο πολυ απο ποτέ δίπλα του. Με εκτίμηση και σας ευχαριστώ.

Ο καλύτερος τρόπος να υποστηρίξουμε τους συνανθρώπους μας είναι να τους αποδεχόμαστε όπως αυτοί είναι, χωρίς να περιμένουμε ή να απαιτήσουμε να αντιστοιχίσουν στις δικές μας προσδοκίες ή στα δικές μας ανάγκες.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | >>