ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 70 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


Νικολας    05/01/2018 07:21
Καλημέρα. Όπως μία μέρα γενιομαστε,ετσι κ μία μέρα θα πεθάνουμε. Είναι απλό,α λλα δύσκολο να το δεχτεί ο άνθρωπος,ιδθως αν ή απώλεια αφορά κοντινό του πρόσωπο,ποσο μάλλον παιδί . Αλλά έτσι είναι ή πραγματικότητα,δεν αλλάζει, σωστά? Άρα θα πρέπει να δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα ότι έρχεται κ να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε,ζωντας μία καλή ζωή. Νομίζω με το να αποδεχτούμε την εφήμερη ζωή μας,ειναι κάτι που θα οδηγήσει τον άνθρωπο στην εξέλιξη της κοινωνίας κ της επιστήμης,μετραει πολύ ή αλήθεια,κ πρέπει να είμαστε γενναίοι. Ευχαριστώ

.



Tina    05/01/2018 01:00
Καλησπερα. Ειναι δυνατον να ξεπεραστει ο φοβος τρομος για το θανατο? Διαβαζα ενα βιβλιο και μου εχει μεινει η προταση \\\"σκυλι που δεν φοβαται δε ζει πολυ\\\". Ειναι δυνατον ο υπερβολικος φοβος να ειναι προστατευτικος?

Η φράση αυτή δεν εννοούσε τον υπερβολικό φόβο, αλλά τον φυσιολογικό. Και έχει απόλυτο δίκαιο. Χωρίς τον φόβο δεν επιβιώνει όχι μόνο ένα σκυλί, αλλά οποιοσδήποτε σκεπτόμενος ζωντανός οργανισμός, καθώς ο φόβος προτρέπει στην αποφυγή των επικινδύνων για τον συγκεκριμένο οργανισμό καταστάσεων. Άλλο πράγμα όμως είναι μια φοβία, η οποία συνήθως δεν έχει καμία σχέση με το φυσικό περιβάλλον και αποτελεί αποκλειστικά και μόνο το προϊόν είτε της διαστρεβλωμένης αντίληψης και παραμορφωμένης ικανότητας αφηρημένης σκέψης, είτε του μηχανισμό ψυχολογικής άμυνας βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17



Νίκος    04/01/2018 23:45
Γιατρέ μια ερώτηση μάλλον φιλολογικής παρά επιστημονικής φύσης. Εφόσον οι γιατροί ως επί το πλείστον (και κατά συνέπεια και οι ψυχίατροι) αρνούνται την ύπαρξη της ψυχής, τότε δεν είναι \\\"λανθασμένος\\\" ο όρος \\\"ψυχίατρος\\\"; Δεν θα έπρεπε οι ψυχίατροι να ονομάζονται κάπως αλλιώς, εφόσον οι ίδιοι αρνούνται την ύπαρξη της ψυχής;

Οι ιατροί δεν αρνούνται την ύπαρξη της ψυχής βλ. το κεφάλαιο http://www.psychologia.gr/drugs/drugs.htm 4. Επιστημονική προσέγγιση του ψυχισμού 4.1 Ορισμός της έννοιας , απλά η αντίληψή τους διαφέρει από την παραδοσιακή θρησκευτική αντίληψη.



Αγνη    04/01/2018 21:44
Γιατρέ κατρακατραχας καλο.μην και καλη Χρονια ευχομαι τα καλυτερα για το 2018 ειμαι 14 χρονών και δεν εχω καποιο συγκεκριμενο θεμα αλλα το τελευταίο μηνα ολα μ πανε χαλια πριν απο πρπ ενα μηνα τα εφτιαξα με.ενα παιδι π ειναι μεγαλύτερος μ (17 χρονων ειναι) αλλα φεν με πειραζει αυτο γτ το ξερω χρομια και ειναι κολλητος με τον αδερφο μ.αυτο π εχω καταοαβει ειναι οτι απο τοτε π τα φτιαξαμε νιω η ω λιγο πιεσμενη χωρις να με.πιεζει ο ίδιος απλα να ειναι λιγο.εως πολυδιαφορετικος απο τα αλλα αγορια και ειναι στο υψος μ και οι γονεις μ τον λενε για πλακα κοντο και η φιλες μ διαφορα με.ενοχλει τοσο πολυ και τον τελευταίο μηνα τα βλεπω ολα τοσο δυσκολα εχω σκεφτει να του πω να χωρθσουμε αλλα δεν ξερω κατι με.τραβαει να μην το κανω Ταυτόχρονα περνάω και δυσκολα με τους γονεις και το τελευταίο μηνα δν υπαρχει μερα π να μην εχω σκεφτει να αυτοκτονησω να παω στον ουρανο να δω τον παππου μ και να γλυτωσω και απο εδω τελοσπαντων δεν ειχα μια συγκεκριμενη ερωτησω απλα ηθελα να τα πω καπου καθ δεν ξερω αν θελεις απαντας γιατρε κμξερω οτι ειμαι πολυ μικρη για να σκεφτομαι τετοια αλλα καθε βραδυ πεφτω για \\\"υπνο\\\" με την ιδια σκεχμψη καθε βραδυ.αυτα ηθελα να πω καλο σ βραδυ γιατρε και καλη χρονια😞

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=20 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=6



Καρινα    04/01/2018 21:31
Καλησπερα, ειμαι σιγουρη οτι σας εχουν ξαναρωτησει, ειμαι 36 ετων και δεν εχω προχωρησει στην προσωπικη μου ζωη, δεν ξερω πως να προχωρησω, δεν βρισκω ατομο να ταιριαξουμε. Η μειονεξια και η ζηλεια προς αλλους ειναι πλ εντονη..μου λειπει μια φυσιολογικη σχεση αλλα δεν εξαρταται απο μενα. Τι μπορω να κανω?

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=6 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=20



Ιωάννα     04/01/2018 18:02
Καλησπέρα σας. Είμαι με τον φίλο μου 5 χρόνια μαζί και έχει 3 μήνες που συγκατοικουμε.. Το πάμε σοβαρά.. Πρόσφατα τυχαία έπεσα σε μια σελίδα που ήταν live sex κλπ, ψάχνοντας περισσότερο είδα ότι έχει profile σε σελίδα sex chat... Αν αυτό δεν είναι απάτη τι είναι ??? Τελευταία δεν έχει όρεξη για σεξ και όλο λέει ότι φταίει η δουλειά... Δείχνει ότι μ αγαπάει πολύ...συζητάει το κοινό μας μέλλον περισσότερο από ότι εγώ...γιατί το κάνει αυτό ? Με απαταει ?

Η έννοια της απατής είναι σχετική, κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι ο/η σύντροφος του την/τον απατά μόνο με το γεγονός που κοίταξε ή σκέφτηκε άλλο άτομο, κάποιος αντίθετα θα την συνδέει μόνο με την σεξουαλική επαφή, θεωρώντας ότι ακόμα και το φιλί δεν είναι ένδειξη της απατής. Το σημαντικό είναι όμως κάτι άλλο. Εφόσον ένα άτομο στρέφει την προσοχή του άλλου, αυτό εκ των πραγμάτων σημαίνει ότι η σχέση έχει φθαρεί και δεν του/την προκαλεί αρκετό ενδιαφέρον. Και από τη στιγμή που μια σχέση έχει φθαρεί η μελλοντική της πορεία είναι αρκετά αμφίβολη.



Πετρος    04/01/2018 13:29
Καλησπέρα σας. Πριν χρόνια συμμετειχα σε ομοφυλοφιλικές πράξεις με ένα άτομο. Δεν μπορώ να πω ότι ευχαριστήθηκαν την κατάσταση αυτή,δεν είσπραξα κάτι θετικό,απλα,εγινε. Σήμερα,δεν μπορώ να ξεπεράσω το θέμα αυτό,κ έχω κολλήσει στο παρελθόν. Φοβάμαι μην βλέπω ερωτικά άτομα του φύλου μου,σημερα. Γιατί δεν τ αφήνω πίσω κ να προχωρήσει μπροστά? (αν έχει έρθει παρόμοια ερώτηση δύο φορές,ειναι από μένα,κολλησε το δίκτυο κ δε ξέρω αν στάλθηκε ή πρώτη μου ερώτηση.) Ευχαριστώ

Υπάρχουν πιθανότητες μια τέτοια εμμονή να οφείλεται σε ένα από τους δυο παράγοντες, είτε και στους δυο τους ταυτόχρονα: 1. Υπάρχει μια διαστρεβλωμένη αντίληψη περί της σεξουαλικότητας, η οποία ωστόσο συμμερίζεται κάποια κοινά αβάσιμα στερεότυπα. 2 Υπάρχει κάποια πηγή χρόνιας δυσαρέσκειας, την οποία ο εγκέφαλος προσπαθεί να καλύψει με τον συγκεκριμένο τρόπο ψυχολογικής άμυνας βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=10 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17



Ούρσουλα    03/01/2018 21:04
Γιατρέ ο αδερφός μου μιλάει συνέχεια άσχημα,απότομα και μου επιτίθεται χωρίς να υπάρχει λόγος. Αυτό γινόταν από όταν ήμουνα μικρή. Αποφάσισα να μην πηγαίνω σπίτι του που μας καλεί εμένα και τους γονείς μου για τις γιορτές. Όταν το είπα αυτό στη γυναίκα του ήταν μπροστά και η μητέρα της, η μητέρα της γυναίκας του μου είπε \\\'ναι αλλά αν δεν έρθεις τις γιορτές θα στεναχωρηθούμε εμείς\\\'. Τελικά πήγα τις γιορτές αλλά μετά ο αδερφός μου συνέχισα να μου μιλά άσχημα και όταν είπα για κάτι που είχε συμβεί μια εβδομάδα πριν που μου είχε μιλήσει άσχημα που είχα ένα πρόβλημα με το αμάξι μου είπε \\\'αυτό πάει πέρασε τι το συζητάς ακόμη, έγινε πριν από ένα μήνα και το σκέφτεσαι ακόμα και εσύ πρέπει να μου ζητήσεις συγνώμη όχι εγώ που με ενόχλησες στη δουλειά για να μου πεις για το αμάξι\\\' Και τώρα είμαι πολύ θυμωμένη με τον εαυτό μου που πήγα στο σπίτι του στις γιορτές. Δεν ήθελα και πήγα για να μην παρεξηγηθώ με τη γυναίκα του και τη μητέρα της γυναίκας του αλλά δεν θέλω να ξαναπάω στο σπίτι του. Και θέλω να μάθω να μη με ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων και ας γίνει φασαρία και ας μη μου μιλάνε μετά. Είμαι στεναχωρημένη που έκανα πίσω και πήγα στις γιορτές στο σπίτι του αδερφού μου. Δεν θέλω να ξαναπάω σπίτι του μου μιλάει άσχημα και δεν μου ζητά ποτέ συγνώμη και εξακολουθεί να μου μιλάει άσχημα. Θα εκτιμούσα τη γνώμη σας. Ευχαριστώ πολύ.

Στις παρόμοιες περιπτώσεις καλούμαστε να επιλέξουμε – να ικανοποιήσουμε τους άλλους παρά τη δική μας θέληση ή παρά τις δικές μας προτιμήσεις (στα πλαίσια συνηθισμένης προσπάθειας να εισπράξουμε την επιδοκιμασία τους) ή να λειτουργήσουμε βάσει του δικού μας «θέλω», των δικών μας προτιμήσεων, ανεξάρτητα εάν οι άλλοι «θα στενοχωρηθούν». Είναι αναγκαίο να θυμόμαστε ότι στην πρώτη επιλογή σε κάθε περίπτωση θα εμφανιστεί η δυσαρέσκειά μας, καθώς η πίεση στον εαυτό μας προκαλεί αρνητικά συναισθήματα, τα οποία εξωτερικεύονται είτε άμεσα, είτε έμμεσα και ως συνέπεια θα ακολουθήσει η σύγκρουση που θα έχει επιζήμιες συνέπειες για τη σχέση. Ενώ στη δεύτερη περίπτωση και να θυμώσουν οι άλλοι εμείς, παραμένοντας ισορροπημένοι, τους παρέχουμε τον αναγκαίο χρόνο να ξεθυμώσουν και να καταλάβουν αφενός ότι είμαστε πρόθυμοι να υπερασπίσουμε τα δικά μας όρια, και αφετέρου ότι υπερασπίζοντας τα δικά μας όρια δεν παραβιάζουμε τα δικά τους όρια. Για παράδειγμα, εάν εγώ δεν θέλω να πάω κάπου και οι άλλοι «στεναχωριούνται» για την επιλογή μου, με την ίδια χειριστική λογική θα μπορούσα να «στενοχωρηθώ» εγώ που αυτοί οι ίδιοι έχουν επιλέξει να πάνε και να απαιτήσω να αναιρέσουν την επιλογή τους.



Γιαννα    03/01/2018 16:54
Γιατρε κανω 4 χρόνια ψυχοθεραπεία για ΙΔΨ. Εχω λυσει πολλα θεματα που με απασχολουσαν και εχω κανει προοδους στον τροπο που σκέφτομαι και λειτουργώ στις διαπροσωπικες μου σχεσεις. Αυτο που δεν εχει αλλαξει, ειναι οι εμμονές και οι καταναγκασμοι που με βασανίζουν απο μικρή. Τι αλλο χρειάζεται να κανω για να βελτιωθω και σε αυτο το κομμάτι που τοσο με εχει κουράσει;;;

Για να συνεχίζουν οι εμμονές, αυτό εκ των πραγμάτων σημαίνει ότι υπάρχουν ακόμα αρκετές αγχογόνες καταστάσεις, οι οποίες δεν έχουν ακόμα αντιμετωπιστεί και οι οποίες εξαναγκάζουν τον εγκέφαλο να καταφεύγει στο συνηθισμένο τρόπο ψυχολογικής άμυνας. Το τι άλλο είναι αναγκαίο να αλλάξει εξακριβώνεται με την μελέτη εκ του βάθους της συγκεκριμένης προσωπικότητας, η οποία (η μελέτη) δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω γραπτών μηνυμάτων



Μαρια    03/01/2018 13:46
Καλησπέρα. Διάβασα σε απαντήσεις σας κ παλιές κ νέες,οτι οι ομοφυλοφιλικές τάσεις οφείλονται στις σχέσεις με τους γονείς κ των παιδιών,κ κυρίως στην σχέση με τον γονιό του αντιθέτου φύλου. Από προσωπική εμπειρία όμως,φιλος μου,ειναι ομοφυλόφιλος κ έχει πολύ καλή σχέση με την μητέρα του. Άρα,τι ισχύει σε αυτή την περίπτωση? Ευχαριστώ γιατρε,καλη χρόνια.

Ενδεχομένως αυτή μου αντίληψη αφορούσε τις παλαιότερες εποχές, όταν ήταν διαμορφωμενη υπό την επιρροή κάποιων πηγών. Στις πρόσφατες μου απαντήσεις τονίζεται πως η σεξουαλικότητα και οι διαφορετικές εκδηλώσεις της είναι ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=0&page=1 Μάρια 26/12/2017 15:08 και Μαρια 27/12/2017 07:38



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | >>