ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 572 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


Ελευθερία    10/05/2014 21:14
Γεια σας, με λένε ελευθερία και ειμαι 21 χρόνων εδω και ενα μηνα αποκτήσαμε με τον άντρα μου το πρώτο μας παιδι απο εκείνη την μερα νιωθω μια ατονία θελω να ειμαι συνέχεια μονη μου ενώ ειμαι άνθρωπος που θελει παντα να εχει τους φίλους του.ζαλιζομαι νιωθω να μην εχω επαφή με το περιβάλλον σαν να ζω σε όνειρο και να μην καταλαβαινω τη κανω πολλές φορές ταχύ καρδια πανικοβάλλομαι νομιζω οτι θα πεθάνω οτι κάτι θα παθω μου συμβαίνει για πρώτη φορά και το κακό ειναι πως δεν μπορω να ζήσω τις στιγμές με το μωρο μου ζω στη γερμανια κ δεν ξέρω που να απευθυνθώ για να πει κάποιος ειδικός τι μπορει να ειναι!

Οι εκδηλώσεις της Διαταραχής Πανικού περιγράφονται στη στήλη Πανικός http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=1 της παρούσας σελίδας. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση θα άξιζε να σημειωθεί ότι οι ψυχικές συγκρούσεις παρουσιάζουν έντονη επιδείνωση με τη ριζική αλλαγή της καθημερινότητας όπως ο ερχομός ενός παιδιού, με τον οποίο αυξάνονται σημαντικά οι υποχρεώσεις με παράλληλη απομυθοποίηση αρκετών αρχικών πεποιθήσεων περί της βαθιάς και μόνιμης συναισθηματικής ικανοποίησης με την επίτευξη των κοινωνικών στερεότυπων όπως είναι ο γάμος και η φροντίδα των παιδιών. Σε αρκετές περιπτώσεις το ζευγάρι και ειδικά η γυναίκα είναι αναγκασμένοι να προσγειωθούν από τα όνειρα της παιδικότητας στην αμείλικτη πραγματικότητα των ενηλίκων, καθώς η φροντίδα του παιδιού δεν τους επιτρέπει να συνεχίζουν να είναι αποκομμένοι από αυτή. Επίσης αξιοσημείωτο είναι ότι η φαρμακευτική αγωγή στην αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων στην καλύτερη περίπτωση προσφέρει μόνο την προσωρινή ανακούφιση, καθώς δεν είναι σε θέση αντιμετωπίσει την απογοήτευση, την απόγνωση και την απελπισία.



ΣΟΦΙΑ    08/05/2014 00:14
Γεια σας.Είμαι η Σοφία και είμαι 26 χρονών. Εδώ και 5 χρόνια παθαίνω κρίσεις πανικού. Ειχα ξεκινησει κ ψυχαναληση χωρις φαρμακα με ειχε βοηθησει κ το σταματησα τους πρωτους μηνες γιατι νομιζα με θεραπευσε.Ομως κατα καιρους με επιαναν οι κρισεις πιο πολυ το καλοκαιρι με τη ζεστη. Απλα τον τελευταιο χρονο σχεδον εχω καθε μερα δυσπνοια.Δε μπορω να αναπνευσω σωστα δεν ευχαριστιεμαι.Ειμαι εξω κ νιωθω οτι θα χασω τον ελενχο.παιρνω γρηγορες ανασες..ζαλιζομαι..μουδιαζω.κ με πιανει ενοχληση στο στομαχι στον οισοφαγο. Νομιζω οτι θα παθει κατι η καρδια μου..οτι εχω κατι το στο στομαχι μου.φοβαμαι παρα πολυ και πιο πολυ με πιανει το βραδυ.Φοβαμαι τον θανατο.Στην σκεψη με πιανει πανικος. Θελω να παω σε ψυχολογο αλλα ο ανθρωπος μου το θεωρει πεταμενα λεφτα. Θελω νια νιωσω καλα..θελω να ζω!!!Δε μπορω αλλο να ζω με αυτο καθε μερα.Θελω να κανω οικογενεια.Να αθλουμαι.Να λαχανιαζω.Δε μπορω να πηγαινω καθε λιγο κ λιγακι στα νοσοκομεια. Τι να κανω?

Η επαναφορά των συμπτωμάτων συνήθως υποδηλώνει τη μη επίτευξη των βασικών στόχων της ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης, οι οποίοι συμπεριλαμβάνουν το αναγκαίο εμπλουτισμό της γνωστικής βάσης και, μέσω αυτής την αλλαγή των τρόπων αντίληψης και σκέψης. Επειδή τα βασικά κίνητρα που επιτρέπουν τη συνέχεια μιας προσπάθειας έχουν αρνητικό χαρακτήρα, σε αρκετές περιπτώσεις η πρώτη ανακούφιση εκλαμβάνεται ως οριστική αντιμετώπιση και η διαδικασία διακόπτεται, ειδικά όταν η προσπάθεια συνοδεύεται από σημαντικό για το συγκεκριμένο άτομο οικονομικό, χρονολογικό ή άλλου είδους κόστος. Όσον αφορά την άποψη των άλλων για «πεταμένα λεφτά», προφανώς, η κρίση τους είναι υποκειμενική, καθώς δε βιώνουν οι ίδιοι το αρνητικό αντίκτυπο και δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν το βαθμό της κακουχίας, καθώς οι ψυχική προβληματισμοί συχνά παραμένουν κατακριτέοι και απορριπτέοι από τα κοινωνικά στερεότυπα.



Χρύσα    28/04/2014 13:13
Καλησπέρα! Είμαι εδώ και 3,5 χρόνια με ένα υπέροχο αγόρι. Εγώ 27 εκείνος 29 και ενώ είχαμε έναν τέλειο έρωτα-χημεία-όνειρα για το μέλλον ξαφνικά έπαθα μια κρίση πανικού πρίν μερικούς μήνες και από τότε τα συναισθήματά μου για εκείνον είναι πολύ λιγότερα. Χάθηκαν από το κεφάλι μου τα όνειρα μας και ο έρωτας. Του έχω μιλήσει ειλικρινά και έχω συμβουλευτεί και ειδικό (μου είπε πως έχω πάρα πολυ άγχος και πως πρέπει να ηρεμίσω για να επανέρθουν τα συναισθήματά μου στο φυσιολογικό) αλλά δεν μπορώ να νιώσω καλα. Γενικώς δεν έχω όρεξη για τίποτα και είμαι συνέχεια αγχωμένη και λυπημένη που δεν νιώθω το ίδιο.. Καμιά ιδέα??

Καμία κρίση πανικού όπως και κάθε άλλη κρίση δεν ξεσπά ξαφνικά. Πάντα υπάρχουν οι βασικές αιτίες, οι οποίες βρίσκονται έως ένα σημείο σε λανθάνουσα ή υποβόσκουσα μορφή και συνήθως είναι απαρατήρητες λόγω της ελλιπούς γνωστικής βάσης, όπως υπάρχουν και οι άμεσες αφορμές που αποτελούν το εναρκτήριο σημείο εξωτερίκευσης των εσωτερικών συγκρούσεων. Στην προκειμένη περίπτωση ίσως να έχει νόημα να εξετασθεί κατά πόσο η ερωτική σχέση όντως ήταν «υπέροχη», και στο διάστημα της τριετίας δεν είχε υποστεί τη συνηθισμένη διάβρωση ώστε να αποτελέσει την άμεση αφορμή για την αμυντική ψυχολογική αντίδραση σε μορφή του πανικού.



Λένα    01/04/2014 14:32
Δηλαδή μπορεί η διαταραχή αποπροσωποίησης συνδέεται κατά ένα τριόπο με τις κρίσεις πανικού που έχω εδώ και χρόνια???? ευχαριστώ για τον χρόνο και την προηγούμενη απάντηση.

Η ίδια η Διαταραχή Πανικού στην ουσία αποτελεί τον αμυντικό τρόπο αντίδρασης του οργανισμού με τον οποίο αυτός προσπαθεί να μας ενημερώσει για τις αντίξοες συνθήκες στις οποίες ασυνείδητα τον θέτουμε.



Λένα    01/04/2014 00:37
Πρόσφατα διάβασα για την διαταραχή αποπροσωποίησης.Δεν γνώριζα πως υπάρχει κάτι τέτοιο. Ομολογώ πως σοκαρίστηκα, διότι αναφέρει καταστάσεις τις οποίες βιώνω όλη μου την ζωή και δεν ήξερα καν πως να τις εκφράσω ή τι ακριβώς συμβαίνει. Δεν είμαι ψυχιάτρος για να κάνω διάγνωση,αλλά δυστηχώς ή ευτυχώς βλέπω πραγματικά τον εαυτό μου στη συγκεκριμένη διαταραχή. Προτείνεται ψυχοθεραπεία? Μπορεί να χειροτερέψει με τα χρόνια ή αν το αφήσεις ? ευχαριστώ πολύ .

Η αποπροσωποποίηση είναι ένας ψυχολογικός αμυντικός μηχανισμός του εγκεφάλου στα πλαίσια της μόνωσης του συναισθήματος (βλ. https://www.facebook.com/photo.php?fbid=434749943249475&set=a.260321524025652.62464.183113208413151&type=1&theater ) και αναφέρεται ως μια από τις χαρακτηριστικές εκδηλώσεις της Διαταραχής Πανικού http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=1 και http://www.psychologia.gr/disorders/anxiety%20disorders.htm . Η αιτιολογική αντιμετώπιση των ψυχολογικών ζητημάτων έγκειται στην αλλαγή των μη λειτουργικών αντιλήψεων, οι οποίες εξαναγκάζουν τον εγκέφαλο στη χρήση των συγκεκριμένων αμυντικών ψυχολογικών μηχανισμών. Η μακροπρόθεσμη προοπτική της κατάστασης χωρίς την αντιμετώπιση ενδέχεται να εκφράζεται από τη συσσώρευση του άγχους και της δυσαρέσκειας με την πραγματικότητα με όλες τις επακόλουθες συνέπειες.



Νεφέλη    17/01/2014 21:36
Καλησπέρα σας. Ο σύντροφός μου, ο οποίος είναι 31 ετών, αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα άγχους. Όλα ξεκίνησαν πριν από ένα χρόνο περίπου με κρίσεις πανικού. Σήμερα και μετά από μερικές συνεδρίες σε ψυχολόγο, επισκέψεις σε ομοιοπαθητικό και αγωγές με ομοιοπαθητικά χάπια, έχει σαφώς καλυτερέψει η κατάστασή του (στην αρχή ήταν πολύ κλειστός, δεν εξωτερίκευε τα συναισθήματά του, δεν ήθελε να τον αγγίζουν, να του μιλάνε και γενικώς απομονωνόταν, ενώ τώρα είναι πολύ πιο ήρεμος και ανοιχτός), αλλά και πάλι καθημερινά έχει διάφορα συμπτώματα. Κυρίως στη δουλειά τον πιάνουν όλα. Φοβερή πίεση στο κεφάλι σαν να ανεβαίνει όλο το αίμα στο κεφάλι του, πιάσιμο στον αυχένα, ζαλάδες, \\\\\\\"θολούρα\\\\\\\", δυσκολία στη συγκέντρωση και δυσκολία στο χειρισμό καθημερινών προβλημάτων. Το ερώτημά μου είναι σαν σύντροφος του πώς μπορώ εγώ να τον βοηθήσω σε όλο αυτό? Σας ευχαριστώ.

Αγαπητή Νεφέλη, οι δυνατότητες των οικείων προσώπων συνήθως περιορίζονται από τις προσπάθειες αποφυγής δημιουργίας των επιπρόσθετων προβλημάτων με τη μορφή του άγχους, των άμεσων ή έμμεσων απαιτήσεων, των αμφιβολιών κ.λπ., και από τη φροντίδα εξασφάλισης των κατά το δυνατό ομαλότερων συνθηκών της καθημερινότητας.



ΑΝΙΣΑ    13/01/2014 00:17
γεια σας ειμαι 21 χρονων και εδω και περιπου 1 χρονο ταλαιπωρουμε με το αγχος δεν μπορω να σταματησω να αγχωνομαι ολη μερα καθε μερα εντονο αγχος παθαινα και κρισεις πανικου και γενικα πολλα θεματα επισης με ταλαιπωρει και η αποπροσωποιηση εχω ξεκινησει ψυχοθεραπεια εδω και περιπου 3 μηνες και ομοιπαθητικη δεν λεω υπαρχουν περιοδοι που ειμαι καλυτερα και αλλες φορεσ χειροτερα με ομοιοπαθητικη και ψυχοθεραπεια μπορω να το ξεπερασω τελικα? γτ δεν θελω να ξεφυγω στα φαρμακα

Αγαπητή ΑΝΙΣΑ, είναι αμφίβολο κατά πόσο η ομοιοπαθητική θα έχει μακροπρόθεσμα αποτελέσματα καθώς δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις αρχικές αιτίες των ψυχολογικών συγκρούσεων. Ενώ το χρονικό διάστημα των τριών μηνών για την ψυχοθεραπεία αποτελεί το ελάχιστο χρόνο αρχικής γνωριμίας όταν πραγματοποιείται προσπάθεια απόκτησης της βασικής εμπιστοσύνης. Η αλλαγή των αντιλήψεων είναι αρκετά χρονοβόρα διαδικασία, διότι καλείται να αντικαταστήσει τις δυσλειτουργικές πεποιθήσεις του ατόμου, εδραιωμένες κατά το σύνολο της προηγούμενης ζωής του, και δε μπορεί να πραγματοποιηθεί στιγμιαία επειδή, εκτός από την παροχή της νέας γνώσης που σε αρκετές περιπτώσεις αντιτίθεται στις υπάρχουσες αντιλήψεις, είναι αναγκαίο να επιβεβαιώνεται έμπρακτα, στη καθημερινή χρήση, σύμφωνα με το μηχανισμό εκμάθησης και απομνημόνευσης.



michalis    17/12/2013 19:30
Καλησπερα σας...εχω και εγω την ιστορια μου οπως ολοι μας.εχουν περασει σχεδον 10 χρονια μετα την πρωτη κριση πανικου μου την οποια την καταπολεμισα με ψυχολογο και τωρα εχει σχεδον 4 μηνες που ξαναεμφανιστηκε με αλλα συμπτοματα.Τσιμπιματα σε διαφορα σημεια του σωματος π.χ στις πατουσες στα χερια στο στηθος και ολο αυτο μου προκαλει φοβο οτι εχω κατι.Σε διαστημα 3 μηνων εχω παει 3 φορες στο νοσοκομειο αλλα μου ειπαν ειναι ψυχοσωματικα ολα αυτα.Ηθελα να ρωτησω μπορει οντος τα ψυχοσωματικα να κρατανε τοσο καιρο..Δεν ειναΙ καθημερινα και οντος επανερχονται οταν μενω μονος μου και σκεφτομαι αρνητικα για την υγεια μου,εχω συνεχεια στο μυαλλο μου οτι κατι εχει η καρδια μου.. Σας ευχαριστω πολυ για τον χρονο σας

Αγαπητέ Μιχάλη, η επιμονή των φοβικών σκέψεων για τον παθολογικό χαρακτήρα της σωματοποίησης του άγχους υποδηλώνει τη μη επίτευξη των θεμιτών στόχων κατά την προηγούμενη προσπάθεια αντιμετώπισής τους με την συμμετοχή του ψυχολόγου, η οποία από μόνη της δεν αποτελεί την εγγύηση της επιτυχίας. Επίσης σημαίνει ότι δεν έχει γίνει κατανοητός ή αποδεκτός ο μηχανισμός της σωματοποίησης και οι αιτίες που την προκαλούν, ή ότι οι προσπαθείς της αιτιολογικής αντιμετώπισης μέσω της αλλαγής της καθημερινότητας δεν ήταν επαρκείς.



μαρια    15/12/2013 13:44
κυριε Κοτανιδη συγχαρητηρια για την προσφορα σας.το προβλημα μου ειναι οτι καθε φορα που βγαινω εξω για διασκεδαση με τον φιλο μου και τον βλεπω να χορευει ξενα τραγουδια σε εντονους ρυθμους κ γυρω τον κοσμο να διασκεδαζει παντα εχω αισθηματα θλιψης και μετα σπιτι κανω εμετο και νιωθω αηδια για τον εαυτο μου. ειμαι 34 και μεχρι στιγμης ποτε και καμια φορα που βγηκα εξω και ξενυχτησα δε περασα καλα και νιωθω αβολα που με πιανουν κρισεις πανικου μετα τις 2 και θελω να φυηω οπου και να ειμαι.δε θελω να χαλαω τηνπαρεα αλλα υποφερω παρα πολυ εχω εξηγησει στον φιλο μου οτι εχω καταθλιψη αλλα σκεφτομαι ειναι οντως η καταθλιψη μου η θεμα προσωπικοτητας η μηπως επειδη κακοποιηθηκα στα 14 μου νιωθω κακια για ολους οσους περνανε καλα? δε μπορω να τα ξεχωρισω σας ευχαριστω εκ των προτερων πραγματικα υποφερω απο εντονο ψυχικο πονο και αισθηματα αηδιας και δε ξερω τι να κανω

Αγαπητή Μαρία, σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαίο να διευκρινιστούν οι αρχικές αιτίες των ψυχολογικών προβλημάτων με την άμεση συμμετοχή ενός ειδικού είτε πρόκειται για κατάθλιψη, είτε για τον πανικό, είτε για κάποια παραλλαγή της προσωπικότητας, είτε για την κακοποίηση. Ο προσδιορισμός των αρχικών αιτιών και η αποτελεσματική αντιμετώπισή τους μέσω της αλλαγής των αντιλήψεων επιτρέπουν την εκρίζωση του προβλήματος και την ομαλοποίηση των διαπροσωπικών σχέσεων, βελτιώνοντας συνολικά την ποιότητα ζωής του συγκεκριμένου ατόμου.



δημητρης     11/12/2013 20:54
καλησπερα ειμαι ο δημητρης 32 ετων !! τους τελαιυτεους μηνες αρχισα να βιωνω τις κρισεις πανικου !! τα κυριοτερα συμπτωματα ειναι τα μουδιασματα ο πονος στο στηθος και την πλατη και νιωθω πως η καρδια μου θα με αφησει !! εχω κανει τις απαραιτητες εξετασεις για την καρδια και βγηκαν ολες καθαρες !! σιγουρα ενας λογος που προηλθαν ολα αυτα ειναι οτι ειμαι απληρωτος 20 μηνες και η δουλεια μου ειναι κλειστη ολους αυτους τους μηνες !! θεωρουσα πως ειμαι ανθρωπυς που δεν αγχωνομαι και γενικα τα περναω ολα στο ντουκου !! προφανος εκανα λαθος , ολο αυτο μεσα μου δουλευε υπογεια και καποια στιγμη μου εκανε απροσμενα την εμφανιση του !! προσπαθω με κουβεντα με τον γιατρο μου να το ξεπερασω και με την απαραιτητη φαρμακευτικη αγωγη βεβαια αλλα και με φιλους μου το συζηταω δεν ντρεπομαι να βγαλω προς τα εξω το προβλημα μου !! για καποιες μερες ειμαι καλα νομιζω πως αυτο το πραγμα σιγα σιγα με αφηνει , ελα ομως που ξαφνικα ενω νιωθω καλα ξαναεμφανιζεται η κριση πανικου και με τρελενει γιατι ενω ξερω οτι παθολογικα η καρδια ειναι υγειεστατη πως γινετε να ποναει το στηθος μου η πλατη μου και να μουδιαζουν το αριστερο μου χερι και ποδι ? μια συβλουλη σας σιγουρα θα ηταν για μενα σημαντικη !! σας ευχαριστω πολυ !!

Αγαπητέ Δημήτρη, η κουβέντα από μόνη της δεν είναι αρκετή εάν δε συνοδεύεται από διεύρυνση της γνωστικής βάσης για τον εαυτό μας, η οποία και προκαθορίζει την ευστοχότερη αντιμετώπιση των αγχογόνων καθημερινών καταστάσεων. Ο εγκέφαλος είναι ο κεντρικός υπολογιστής του οργανισμού μας, και όταν διακατέχεται από κάποιους προβληματισμούς διαταράσσεται η ομαλή του λειτουργία. Και επειδή η αντίληψη του εαυτού και η αισθητήρια αξιολόγηση διαμορφώνονται από τον εγκέφαλο, προφανώς η διατάραξη της λειτουργίας του ενδέχεται να συνοδεύεται τόσο από τη διαστρέβλωση της αισθητικότητας, όσο και από τις δυσλειτουργίες των οργάνων και συστημάτων που εκδηλώνονται με τη μορφή του πόνου, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του αυχενικού συνδρόμου όταν διαστρεβλώνεται η ρυθμιστική λειτουργία του μυϊκού τόνου και προκύπτει υπερβολική σύσπαση των μυών του αυχένα λόγω του άγχους.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>