ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 578 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


Παναγιωτης     30/11/2014 14:05
καλησπέρα γιατρε...είμαι 30χρονων,απο τα 16 αρχισε η πρωτη κριση πανικου.υπηρχαν διαστήματα καποιων χρονων οπου δεν ειχα καμια ενοχληση.εδω και δυο χρονια δεν μπορω να πω ότι εχω αλλα όταν βιωνω καποιες καταστασεις μου ερχεται στο μυαλο και είναι σαν να παθαινω κριση πανικου.επισης να σας πω ότι νομιζω πως ξερω τι φταιει αλλα δεν εχω καταφερει ν αλλαξω τον τροπο σκεψης μου.ειμαι παρα πολύ αγχωδης ντροπαλος αναλυω τα παντα παρα πολύ και όλα αυτά που δημιουργουν τις κρισεις.τι λαθος κανω και δεν μπορω ν αλλαξω τροπο σκεψησ;ευχαριστω

Η ανάλυση από μόνη της δεν αρκεί όταν δε στηρίζεται σε μια επαρκή γνωστική βάση, η οποία και προσδιορίζει την ευστοχία των λογικών ειρμών. Για παράδειγμα, όσο και να προσπαθήσει ένα άτομο να καταλάβει μια παντελώς ξένη γραφή, προφανώς δε θα έχει επιτυχία εάν αρχικά δε μάθει τι σημαίνει το κάθε γράμμα και πια είναι η ουσία της κάθε λέξης.



γιάννης    16/09/2014 14:23
ΓΙΑΤΡΕ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ. ΘΑ ΗΘΕΛΑ, ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ, ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ. ΕΙΜΑΙ 31 ΕΤΩΝ. ΤΟ 2008 ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ-ΑΦΕΛΦΙΑ. ΗΤΑΝ ΚΑΤΙ ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΑΜΕ 10 ΩΡΕΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ, ΧΩΡΙΣ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ, ΜΑΖΙ. ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΜΕΤΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑ ΦΑΝΤΑΡΟΣ. ΑΡΧΙΚΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΞΕΧΑΣΤΗΚΑ. ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΟΜΩΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ, ΟΠΩΣ ΕΜΑΘΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ, ΜΙΑ ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ. ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΕΣΩ ΟΤΙ ΑΠΟ ΤΑ 14 ΗΜΟΥΝ ΧΡΗΣΤΗΣ ΙΝΔΙΚΗΣ ΚΑΝΑΒΗΣ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΗΡΕΙΑ. ΕΚΤΟΤΕ, ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗ ΘΗΤΕΙΑ ΜΟΥ, ΕΙΧΑ ΣΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΑΣΗ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ. ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟ ΠΑΛΕΥΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ. ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΑΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΓΙΑΤΡΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΟ. ΤΗΝ ΙΝΔΙΚΗ ΚΑΝΑΒΗ ΤΗΝ ΕΧΩ ΚΟΨΕΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ. ΕΧΩ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΩ ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΥΨΗΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΑΛΛΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ ΠΡΙΝ. ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΣ ΚΑΙ ΡΙΨΟΚΙΝΔΥΝΟΣ. ΔΕΝ ΕΠΑΨΑ ΠΟΤΕ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΩ, ΑΘΛΟΥΜΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ, ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ΜΕ ΥΨΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΟΔΗΓΗΣΗΣ ΜΗΧΑΝΩΝ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΑΛΛΟ ΜΕ ΕΚΤΟΝΩΝΕΙ. ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΟΥ ΠΛΕΟΝ ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΕΙ ΚΟΥΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΜΟΥ ΧΑΛΑΕΙ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΣΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΕΧΩ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΩ ΑΓΧΩΝΟΜΑΙ ΠΕΡΑΝ ΤΟΥ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΘΥΜΑΤΑΙ Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΝΑΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ. ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΡΕΣΑΡΟΜΑΙ ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΠΙΑΝΕΙ ΤΑΧΥΠΑΛΜΙΑ ΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟΤΕ. ΟΤΑΝ ΛΕΩ ΓΙΑ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΕΝΝΟΩ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΒΕΒΑΙΑ ΤΟ ΚΟΝΤΡΟΛΑΡΩ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ. ΕΧΕΤΕ ΚΑΤΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ; ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΕΛΑΦΡΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΑ ΜΟΥ ΕΞΑΛΕΙΨΕΙ ΤΟ ΑΓΧΟΣ; ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ.

Η αντίδραση πανικού πάνω απ’ όλα βασίζεται στην αγχώδη αντιμετώπιση των καταστάσεων όπου υποκειμενικά επικρατεί η αίσθηση ότι δεν είναι διαθέσιμη μια εύστοχη λύση, ότι δεν υπάρχει δυνατότητα διαχείρισης ή έλεγχου της κατάστασης και ότι το συγκεκριμένο άτομο δε μπορεί να ανταπεξέλθει άμεσα και αυτό ενεργοποιεί ή ενισχύει το μηχανισμό της μειονεξίας. Ο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης του φόβου προς το άγνωστο είναι η απόκτηση της αναγκαίας γνώσης, ώστε το άγνωστο να μετατραπεί σε γνωστό και να χάσει το νοητό απειλητικό του χαρακτήρα. Όσον αφορά τις υπόλοιπες συμβατικά προτεινόμενες λύσεις και την αποτελεσματικότητά τους, αυτές περιγράφονται στις αντίστοιχες στήλες: Πανικός, Άγχος και Φάρμακα



σουλα    05/08/2014 19:37
Καλησπερα κανω αγωγη εδω και πολλα χρονια επειδη υποφερω απο ψυχικη και αγχωδη διαταραχη.πρωτη φορα τωρα κανω ψυχοθεραπεια,ειναι η τεταρτη φορα που εχω παει σε ψυχοθεραπευτη,δεν ειμαι ομως καλα παροτι παιρνω seroxat 30,norpen oro 5 mg,xanax 1 mg.εξακολουθουν οι φοβιες μου,η ζαλαδες και οι αρνητικες σκεψεις.θεωρειτε οτι κανοντας αγωγη γινετε να νιωθω τοσο χαλια;να φοβαμαι να βγω εξω,η να μην εχω ορεξη να κανω ουτε μπανιο,εγω που κανω τρεις φορες την μερα;εχω παθει αρρωστοφοβια,φαρμακοφοβια,ακομη κι οταν πηγαινω στην ψυχιατρο μου παθαινω κριση πανικου,δεν ξερω γιατι,φοβαμαι και τρεμω ολοκληρη λες και θα μου κανει εγχειρηση!ειναι μαρτυριο να εχω συνεχεια πονους αυχενικους,ζαλαδες εντονες...ξερω τι εχω,ξερω οτι ολα ειναι στο μυαλο μου,αλλα μηπως δεν ειναι τελικα;ειμαι ενα τρομνερα ταλαιπωρημενο ατομο,αποι πολυ μικρη εχω περασει και περναω πολυ δυσκολα απο γονεις,και τωρα συζηγο...προσπαθω καθημερινα να μιλαω στον εαυτο μου και ναβτον καθησυχαζω,αλλα φοβαμαι μηπως τρελαθω στο φιναλε...ευχαριστω.

Η σωματοποίηση αποτελεί τον αμυντικό μηχανισμό απόσπασης της προσοχής με στόχο την κάλυψη των ψυχολογικών συγκρούσεων που προέρχονται είτε από νοητές (βιώματα του παρελθόντος ή, βασισμένες σε αυτά, πιθανές μελλοντικές εξελίξεις), είτε από πραγματικές (η παρούσα κατάσταση της καθημερινότητας). Η ψυχολογική παρέμβαση καλείται να προσφέρει την απεμπλοκή από την υποχρεωτική νοητή σύνδεση του παρελθόντος με τις μελλοντικές εξελίξεις, συμβάλλοντας στην αντιμετώπιση απογοήτευσης και απόγνωσης, ενώ παράλληλα προσφέρει τη δυνατότητα ανάκτησης της αυτοεκτίμησης και της αυτοπεποίθησης ώστε το άτομο να είναι σε θέση να υπερασπίζει τα προσωπικά του όρια και διαμορφώνει την καθημερινότητά του σύμφωνα με τις προσωπικές του ανάγκες και προτιμήσεις. Στο τέλος είναι αναγκαίο να επισημανθεί ότι η διαδικασία αλλαγής των αντιλήψεων είναι μακρόχρονη διαδικασία (όπως και κάθε τι που απαιτεί ριζικές κα πολλές φορές αντίθετες με το συνηθισμένο αλλαγές), και οι τέσσερες συνεδρίες είναι μόνο η αρχή.



χριστινα    28/06/2014 01:48
ευχαριστω για την απαντηση σας.ηθελα να ρωτησω και κατι ακομα..ο ψυχιατρος μου παλαιοτερα με ειπε οτι παθαινω κρισεις πανικου(για τη ακριβεια απεφυγε να βαλει επακριβως μια συγκεκριμενη διαγνωση) αλλα εγω δυσκολευομαι να το πιστεψω,,ειμαι ακομα με την απορια .ειχα την εντυπωση οτι ημουν πιο δυνατη και επιπλεον αγνοουσα την υπαρξη αυτης της οντοτητας.(οι οποιοι φοβοι μου κατα καιρους μου φαινοταν μεν υπερβολικοι αλλα ταυτοχρονα και αληθοφανεις.)ειναι δυνατον καποιος που υποφερει απο διαταραχη πανικου να πιστευει οτι εχει κατι αλλο ?ανεκαθεν και η ιδια χαρακτηριζα τον εαυτο μου αγχωδη ,ενω απο την εφηβεια ειχα διαφορες φοβιες για αρρωστιες μολυνσεις κτλ..αλλα αυτο που με οδηγησε στον ειδικο στα 30 μου ητανε καταρχην ο φοβος μηπως κανω κακο στον ευατο μου-παρα τη θεληση μου- και αφετερου μια επιμονη καταθλιπτικη διαθεση με ενα αισθημα κενου..τελειωσα το μεταπτυχιακο και οι γονεις μου μετα απο ενα συντομο μπραβο με \\\\\\\'\\\\\\\'προτειναν\\\\\\\'\\\\\\\' να κανω διαδακτορικο.(αγροτες στο επαγγελμα).εσεις τι γνωμη εχετε ??

Οι εκδηλώσεις που έχουν περιγραφτεί αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά της Διαταραχής Πανικού βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=1 και http://www.psychologia.gr/disorders/anxiety%20disorders.htm . Όσον αφορά την παρεμβατικότητα των γονιών, αυτή στις περισσότερες περιπτώσεις βασίζεται στην ταύτιση με τα κοινωνικά στερεότυπα, όταν θεωρείται ότι η τήρησή τους εξασφαλίζει την προσωπική ευημερία και ίσως και την ευτυχία.



Βάνα    27/05/2014 01:12
Καλησπέρα! Αντιμετώπιζα και εγώ κρίσεις πανικού, με συνεχώς αυξανόμενη ένταση και αποφάσισα να πάω σε νευρολόγο. Έκανα θεραπεία 6 μήνες με cipralex και xanax, οι κρίσεις πανικού εξαφανίστηκαν κυριολεκτικά και ένιωθα υπέροχα, σαν να μην υπήρξαν ποτέ. Έχω 3 μήνες περίπου που διέκοψα τη θεραπεία (σταδικά και ομαλά) και οι κρίσεις δεν εμφανίστηκαν.. μέχρι τώρα. Ξέρω τι φταίει, η εξεταστική, το άγχος, κάτι προβλήματα στην οικογένεια (τίποτα σοβαρό, όλα λύνονται και το ξερω), έμαθα πλέον να αντιμετωπίζω τις κρίσεις και να τις κανω να περνάν πιο γρήγορα, καμία σχέση με την πρώτη φορά που ήμουν τελείως στα χαμένα. Αλλά αυτό που πραγματικά θέλω είναι να εξαφανιστούν μια για πάντα. Η γιατρός μου μου συνέστησε να ξανααρχίσω τη θεραπέια με μισό cipralex των 10 και μισό xanax των 0,25 κάθε πρωί. Είμαι σίγουρη ότι πάλι θα ηρεμήσω αλλά μέχρι πότε; Πιστεύετε ότι υπάρχει κάποια θεραπεία ή κάτι που μπορώ να κάνω ώστε να απαλλαγώ μια για πάντα από τις κρίσεις; Ευχαριστώ εκ των προτέρων

Ο πανικός δεν είναι μια ασθένεια, η οποία προκαλείται από κάποιο συγκεκριμένο εξωγενή παράγοντα, αλλά ο αμυντικός τόπος αντίδρασης του ψυχισμού στις αντίξοες συνθήκες στις οποίες υποβάλλεται σε μια χρόνια βάση. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται ένα μόνιμο αρνητικό συναισθηματικό πλαίσιο, το οποίο εξαναγκάζει τον εγκέφαλο στη χρήση του συγκεκριμένου αμυντικού μηχανισμού μέσω της δημιουργίας μιας σταθερής αρνητικής εστίας απόσπασης της προσοχής (αρνητικής διότι τα αρνητικά συναισθήματα έχουν μεγαλύτερη ισχύ). Εάν ο πάσχον έχει πλέον αντιληφθεί τις αρχικές αιτίες («Ξέρω τι φταίει, η εξεταστική, το άγχος, κάτι προβλήματα στην οικογένεια (τίποτα σοβαρό, όλα λύνονται και το ξέρω»), τότε προφανώς καλείται να τις αντιμετωπίσει και στη συνέχεια να φροντίσει για τη μη επανεμφάνισή τους. Αυτό θα επιτρέψει την πρόληψη της επανενεργοποίησης του συγκεκριμένου αμυντικού μηχανισμού. Διαφορετικά, ο οργανισμός θα αναγκάζεται ξανά και ξανά να το χρησιμοποίει, καθώς ο εγκέφαλος πάση θυσία προσπαθεί να απαλλαγεί από την ένταση των άλυτων ψυχολογικών συγκρούσεων. Ενώ, η όποια εξωτερική παρέμβαση, χωρίς τη συνοδεία των προσωπικών ενεργειών, όπως τα φάρμακα, η ομοιοπαθητική, ο βελονισμός, ο υπνωτισμός κ.λπ., στην καλύτερη των περιπτώσεων θα καλύπτει μόνο προσωρινά τις εξωτερικές εκδηλώσεις, η εστία ανατροφοδότησης των οποίων θα παραμένει ανέγγιχτη.



ΛΙΤΣΑ    26/05/2014 12:56
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ ΝΙΩΘΩ ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΩΣ ΚΡΙΣΗΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΟΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ ΟΤΙ ΘΑ ΧΑΣΩ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΝΩ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ()CETRAC ΕΔΩ ΚΑΙ ΛΙΓΙ ΚΑΙΡΟ ΝΙΩΘΩ ΠΟΛΥ ΑΠΕΛΠΙΖΕΜΕΝΗ ΠΗΓΑ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΓΩ ΚΑΘΟΜΑΙ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΩ ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΜΕ ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΧΩ ΜΠΕΡΔΕΨΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΕΝΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΟΤΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΕΙ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΦΟΒΘΗΚΑ ΜΗΝ ΓΙΝΩ ΣΑΝ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ . ΕΧΩ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ 3 ΧΡΩΝΩΝ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΘΑ ΧΑΣΩ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΩ ΟΛΟΙ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΠΤ ΟΤΙ ΤΟ ΕΧΩ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΔΟΥΛΕΥΩ ΕΙΜΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΣΠΑΣΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΝΑ ΔΩ ΠΩΣ ΘΑ ΒΓΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΕΛΜΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΟΙΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΜΙΑ ΑΜΜΕΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο πανικός είναι μια αμυντική αντίδραση του ψυχισμού στις αντίξοες συνθήκες στις οποίες συνήθως υποβάλλουμε οι ίδιοι τον εαυτό μας. Αυτό σημαίνει ότι όσο συνεχίζουμε να λειτουργούμε με το γνώριμο τρόπο και με τις παλιές αντιλήψεις, τόσο ο οργανισμός μας θα συνεχίζει τις συγκεκριμένες προσπάθειες αντίστασης και απόσπασης της προσοχής από τη δυσάρεστη καθημερινότητα. Η όποια δραστική εξωτερική παρέμβαση είναι σε θέση μόνο να αμβλύνει προσωρινά τη συναισθηματική μας αντίδραση. Προφανώς και, η συγκεκριμένη κατάσταση έχει την τάση να διαιωνίζεται, ώσπου κάποια στιγμή αντιληφθούμε τις πραγματικές αιτίες και αλλάξουμε το πλαίσιο σκεπτικού και επιλογών. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι μια επιτυχημένη προσπάθεια θα μας επιτρέψει να αναπαυόμαστε στο εξής. Η κάθε επίτευξη ενός στόχου στη συνέχεια προϋποθέτει και μια συνεχόμενη διατήρηση, όπως αυτό υπαγορεύεται από τις ανάγκες λειτουργίας των ζωντανών οργανισμών.



Ελευθερία    10/05/2014 21:14
Γεια σας, με λένε ελευθερία και ειμαι 21 χρόνων εδω και ενα μηνα αποκτήσαμε με τον άντρα μου το πρώτο μας παιδι απο εκείνη την μερα νιωθω μια ατονία θελω να ειμαι συνέχεια μονη μου ενώ ειμαι άνθρωπος που θελει παντα να εχει τους φίλους του.ζαλιζομαι νιωθω να μην εχω επαφή με το περιβάλλον σαν να ζω σε όνειρο και να μην καταλαβαινω τη κανω πολλές φορές ταχύ καρδια πανικοβάλλομαι νομιζω οτι θα πεθάνω οτι κάτι θα παθω μου συμβαίνει για πρώτη φορά και το κακό ειναι πως δεν μπορω να ζήσω τις στιγμές με το μωρο μου ζω στη γερμανια κ δεν ξέρω που να απευθυνθώ για να πει κάποιος ειδικός τι μπορει να ειναι!

Οι εκδηλώσεις της Διαταραχής Πανικού περιγράφονται στη στήλη Πανικός http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=1 της παρούσας σελίδας. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση θα άξιζε να σημειωθεί ότι οι ψυχικές συγκρούσεις παρουσιάζουν έντονη επιδείνωση με τη ριζική αλλαγή της καθημερινότητας όπως ο ερχομός ενός παιδιού, με τον οποίο αυξάνονται σημαντικά οι υποχρεώσεις με παράλληλη απομυθοποίηση αρκετών αρχικών πεποιθήσεων περί της βαθιάς και μόνιμης συναισθηματικής ικανοποίησης με την επίτευξη των κοινωνικών στερεότυπων όπως είναι ο γάμος και η φροντίδα των παιδιών. Σε αρκετές περιπτώσεις το ζευγάρι και ειδικά η γυναίκα είναι αναγκασμένοι να προσγειωθούν από τα όνειρα της παιδικότητας στην αμείλικτη πραγματικότητα των ενηλίκων, καθώς η φροντίδα του παιδιού δεν τους επιτρέπει να συνεχίζουν να είναι αποκομμένοι από αυτή. Επίσης αξιοσημείωτο είναι ότι η φαρμακευτική αγωγή στην αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων στην καλύτερη περίπτωση προσφέρει μόνο την προσωρινή ανακούφιση, καθώς δεν είναι σε θέση αντιμετωπίσει την απογοήτευση, την απόγνωση και την απελπισία.



ΣΟΦΙΑ    08/05/2014 00:14
Γεια σας.Είμαι η Σοφία και είμαι 26 χρονών. Εδώ και 5 χρόνια παθαίνω κρίσεις πανικού. Ειχα ξεκινησει κ ψυχαναληση χωρις φαρμακα με ειχε βοηθησει κ το σταματησα τους πρωτους μηνες γιατι νομιζα με θεραπευσε.Ομως κατα καιρους με επιαναν οι κρισεις πιο πολυ το καλοκαιρι με τη ζεστη. Απλα τον τελευταιο χρονο σχεδον εχω καθε μερα δυσπνοια.Δε μπορω να αναπνευσω σωστα δεν ευχαριστιεμαι.Ειμαι εξω κ νιωθω οτι θα χασω τον ελενχο.παιρνω γρηγορες ανασες..ζαλιζομαι..μουδιαζω.κ με πιανει ενοχληση στο στομαχι στον οισοφαγο. Νομιζω οτι θα παθει κατι η καρδια μου..οτι εχω κατι το στο στομαχι μου.φοβαμαι παρα πολυ και πιο πολυ με πιανει το βραδυ.Φοβαμαι τον θανατο.Στην σκεψη με πιανει πανικος. Θελω να παω σε ψυχολογο αλλα ο ανθρωπος μου το θεωρει πεταμενα λεφτα. Θελω νια νιωσω καλα..θελω να ζω!!!Δε μπορω αλλο να ζω με αυτο καθε μερα.Θελω να κανω οικογενεια.Να αθλουμαι.Να λαχανιαζω.Δε μπορω να πηγαινω καθε λιγο κ λιγακι στα νοσοκομεια. Τι να κανω?

Η επαναφορά των συμπτωμάτων συνήθως υποδηλώνει τη μη επίτευξη των βασικών στόχων της ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης, οι οποίοι συμπεριλαμβάνουν το αναγκαίο εμπλουτισμό της γνωστικής βάσης και, μέσω αυτής την αλλαγή των τρόπων αντίληψης και σκέψης. Επειδή τα βασικά κίνητρα που επιτρέπουν τη συνέχεια μιας προσπάθειας έχουν αρνητικό χαρακτήρα, σε αρκετές περιπτώσεις η πρώτη ανακούφιση εκλαμβάνεται ως οριστική αντιμετώπιση και η διαδικασία διακόπτεται, ειδικά όταν η προσπάθεια συνοδεύεται από σημαντικό για το συγκεκριμένο άτομο οικονομικό, χρονολογικό ή άλλου είδους κόστος. Όσον αφορά την άποψη των άλλων για «πεταμένα λεφτά», προφανώς, η κρίση τους είναι υποκειμενική, καθώς δε βιώνουν οι ίδιοι το αρνητικό αντίκτυπο και δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν το βαθμό της κακουχίας, καθώς οι ψυχική προβληματισμοί συχνά παραμένουν κατακριτέοι και απορριπτέοι από τα κοινωνικά στερεότυπα.



Χρύσα    28/04/2014 13:13
Καλησπέρα! Είμαι εδώ και 3,5 χρόνια με ένα υπέροχο αγόρι. Εγώ 27 εκείνος 29 και ενώ είχαμε έναν τέλειο έρωτα-χημεία-όνειρα για το μέλλον ξαφνικά έπαθα μια κρίση πανικού πρίν μερικούς μήνες και από τότε τα συναισθήματά μου για εκείνον είναι πολύ λιγότερα. Χάθηκαν από το κεφάλι μου τα όνειρα μας και ο έρωτας. Του έχω μιλήσει ειλικρινά και έχω συμβουλευτεί και ειδικό (μου είπε πως έχω πάρα πολυ άγχος και πως πρέπει να ηρεμίσω για να επανέρθουν τα συναισθήματά μου στο φυσιολογικό) αλλά δεν μπορώ να νιώσω καλα. Γενικώς δεν έχω όρεξη για τίποτα και είμαι συνέχεια αγχωμένη και λυπημένη που δεν νιώθω το ίδιο.. Καμιά ιδέα??

Καμία κρίση πανικού όπως και κάθε άλλη κρίση δεν ξεσπά ξαφνικά. Πάντα υπάρχουν οι βασικές αιτίες, οι οποίες βρίσκονται έως ένα σημείο σε λανθάνουσα ή υποβόσκουσα μορφή και συνήθως είναι απαρατήρητες λόγω της ελλιπούς γνωστικής βάσης, όπως υπάρχουν και οι άμεσες αφορμές που αποτελούν το εναρκτήριο σημείο εξωτερίκευσης των εσωτερικών συγκρούσεων. Στην προκειμένη περίπτωση ίσως να έχει νόημα να εξετασθεί κατά πόσο η ερωτική σχέση όντως ήταν «υπέροχη», και στο διάστημα της τριετίας δεν είχε υποστεί τη συνηθισμένη διάβρωση ώστε να αποτελέσει την άμεση αφορμή για την αμυντική ψυχολογική αντίδραση σε μορφή του πανικού.



Λένα    01/04/2014 14:32
Δηλαδή μπορεί η διαταραχή αποπροσωποίησης συνδέεται κατά ένα τριόπο με τις κρίσεις πανικού που έχω εδώ και χρόνια???? ευχαριστώ για τον χρόνο και την προηγούμενη απάντηση.

Η ίδια η Διαταραχή Πανικού στην ουσία αποτελεί τον αμυντικό τρόπο αντίδρασης του οργανισμού με τον οποίο αυτός προσπαθεί να μας ενημερώσει για τις αντίξοες συνθήκες στις οποίες ασυνείδητα τον θέτουμε.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>