ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 348 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Σωματικά συμπτώματα


Γιωργος    19/04/2013 19:43
Aγαπητε Κυριε Κοτανιδη.Πριν 4 χρονια ενιωσα μια ζαλαδα και απο εκει ξεκινησαν ολα.ο ενας γιατρος με εστελνε στον αλλο καθοτι δεν αισθανομουν καλα και ειχα καποιες φορες ταχυπαλμια υπερενταση και τρομερη ανυσυχια μετα βεβαια υποχονδριαση αγοραφοβια και κρισεις πανκου.Μετα απο διαγνωση για πανικο εκανα αγωγη με cipralex effexor και κατεληξα στο seropram το οποιο επαιρνα 8 μηνες και σταματησα μονος μου αφου ενιωσα οτι δεν εχει κατι αλλο να μ προσφερει...κρισεις πανικου δεν εχω παθει και νιωθω οτι ουτε προκειται να ξαναπαθω ποτε.απλα εχω μια ανυσιχια και υπερενταση με μυικη ταση που μ ενοχλει καταφευγοντας περιστασιακα στη χρηση centrac(10mg).Εκανα σιγουρα πολλα βηματα μπροστα.Τι αλλο θα μπορουσα να προσφερω στον εαυτο μου??Πιστευετε οτι καποια αλλη αγωγη(αλλο σχημα) θα μ εκανε να ηρεμησω;Exω πολυ ορεξη για τη ζωη αλλα αυτο με φρεναρει συνεχως.Να συμπληρωσω οτι με τα φαρμακα συνηλθα αλλα ποτε δεν ενιωσα οτι βρηκα την αγωγη που με ικανοποιει οσο θελω. Με απεριοριστη εκτιμηση!!!

Αγαπητέ Γιώργο, είναι αμφίβολο εάν μπορεί να βρεθεί μια αγωγή που θα είναι σε θέση να προσφέρει την ψυχική ισορροπία, καθώς αυτή εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τον τρόπο αντίληψης και σκέψης. Αυτό που μπορούν να κάνουν τα φάρμακα, είναι να μειώσουν προσωρινά, όσο συνεχίζεται η αγωγή, την αίσθηση του άγχους, όπως τα παυσίπονα μειώνουν την αίσθηση του πόνου. Σε καμία περίπτωση όμως δε μπορεί να επιτευχθεί η πλήρης εκρίζωση του άγχους με μια εξωγενής παρέμβαση, καθώς αυτό βασίζεται στο φυσικό μηχανισμό του φόβου, η ύπαρξη του οποίου σχετίζεται με τη βιωσιμότητα του οργανισμού, και, στην περίπτωση διατάραξης του απειλείται η καθεαυτού ύπαρξη του συγκεκριμένου ατόμου.



Κωνσταντίνα    16/04/2013 17:05
Γεια σας.Εχω ενα φουσκομα στο στομαχι και δεν ξερω τι ειναι.Αυτο το εχω εναμισι μηνα.οταν με πιανει το φουσκωμα με πιανει οτι δεν μπορς να αναπνευσς και μερικες φορεσ οταν νιωθω εντονο φουσκωμα νιωθω οτι θελω να κανω εμετο αλλα δεν κανω.τι μου προτεινετε να κανω?

Αγαπητή Κωνσταντίνα, αν και η κατάσταση που περιγράφεις θυμίζει κατά πολύ τη σωματοποίηση του άγχους, εντούτοις σε κάθε περίπτωση των σωματικών προβλημάτων το πρώτο βήμα αποτελεί η άμεση εκτίμηση ενός ειδικού, με στόχο – τον αποκλεισμό μιας οργανικής παθολογικής διεργασίας.



Γιαννης     16/04/2013 11:20
Καλημερας σας!Τα τελευταια 2,5 χρονια εχω καποια σωματικα προβληματα.Στην αρχη μου πονουσε το κεφαλι(με τον καιρο ψιλοπερασε αλλα παλι το αισθανομια \\\\\\\'\\\\\\\'βαρυ\\\\\\\'\\\\\\\').Επιπλεον ειχε μουδιασει το αριστερο μερος του σωματος μου και ακομα ειναι ετσι.Τελευταία \\\\\\\'\\\\\\\'παιζει\\\\\\\'\\\\\\\' λιγο η ακρη του αριστερου μου ματιου.Το τελευταιο διμηνο δεν εχω τοσο πολυ ορεξη να φαω(το στομαχι μου ποναει λιγακι) και δεν μου ειναι τοσο ευκολο να πιω(γενικα ασιθανομαι οτι πινωντας και τρωγοντας λιγο \\\\\\\'\\\\\\\'σκαω\\\\\\\'\\\\\\\').ΤΙ ΕΧΩ;;;;;;;;;;;;;;

Αγαπητέ Γιάννη, η ποικιλία των εκδηλώσεων από διαφορετικά όργανα και συστήματα του οργανισμού συνήθως υποδηλώνει το ψυχολογικό τους υπόστρωμα, βασισμένο στο άγχος της καθημερινότητας, καθώς η εντατική λειτουργία του εγκεφάλου οδηγεί στην απώλεια του έλεγχου των φυσιολογικών διαδικασιών και της ομαλής λειτουργίας του, προκαλώντας την εμφάνιση πολλαπλών δυσλειτουργιών.



κωστας    14/04/2013 23:48
καλησπερα σας ειμαι 26 και πολλες φορες μετα την δουλεια ποναω αριστερα πανω εκει που ξεκιναει το πουλακι και στα αριστερα.αν ξαπλωσο μετα απο λιγο περναει.μπορει να κρατηση για ωρες η για λιγο.επισης μπορει να με ξαναπονεσει μετα απο ενα δυο μηνες.φοβαμαι μηπως εχω κατι σοβαρο.ευχαριστω

Αγαπητέ Κώστα, συνήθως αυτό που μας φαίνεται περισσότερο τρομακτικό είναι το άγνωστο. Ίσως, αντί να καταναλώνεται κανείς σε υποθετικές απειλές, θα ήταν πιο αποτελεσματικό να απευθυνθεί άμεσα σε κάποιον ειδικό ώστε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο μιας σχετικά απλής κατάστασης, όπως για παράδειγμα μιας κήλης.



Ρενακι    14/04/2013 00:30
Καλησπερα σας γιατρε.Τον 8/2012 νοιωθοντας ενα εντονο τρεμουλο στα ποδια και μην μπορωντας να σταματησω να κλαιω,εχω φαει πολυ\\\\\\\'\\\\\\\'ξυλο\\\\\\\'\\\\\\\'στην ζωη μου,με τελευταιο τον θανατο του αδελφου μου,ο γιατρος που με ειδε μου εδωσε το entac 10mg 1 ημερησιως,το xanax 0.25mg 1 ημερ.και το lexotanil 3mg το οποιο επαιρνα ανεκαθεν θα ελεγα.Κατα διαστηματα λογω και αυξημενης πιεσης και αρρυθμιων,ηλεγμενων με holter,επαιρνα και το tenormin 25mg.Πριν περιπου 20 ημερες μου παρουσιασθηκε σαφης πτωση της πιεσης 10μεγαλη 6 η μικρη,ακομα και 9 η μεγαλη καποιες φορες.,και επειδη εκοψα και το tenormin,εχω και τις αρρυθμιουλες μου παλι.Εκοψα ομως και το entac,φοβουμενη αυτα που αναφερει για παρενεγρειες. Εχω μειωσει στο μισο το xanax,αλλα οχι ομως το lexotanil,το παιρμω ποτε μισο ποτε ολοκληρο.Ρωταω λοιπον,μπορει το entac να μου ερριξε την πιεση;το επαιρνα καιρο με το tenormin,το οποιο δεν μπορω να το παρω για την αρρυθμια μην μου ριξει ακομα πιο πολυ την πιεση,φαυλος κυκλος γιατρε.Παρακαλω πολυ βοηθηστε με.Πρεπει να σας πω οτι δεν τρεμουν πια τα ποδια μου,ε τωρα κλαιω,αλλα ελεγχομενα....Σας ευχαριστω θερμως

Αγαπητή Ρενακι, η σύμπτωση των υποθετικών συμπερασμάτων από απόσταση με την πραγματικότητα είναι αρκετά αβέβαιη. Για το λόγο αυτό η δυνατότητες της παρούσας σελίδας είναι περιορισμένες, στοχεύοντας κυρίως στην παροχή πληροφοριών και στην προσπάθεια διαμόρφωσης μιας αντίληψης, παρά στην πρακτική αντιμετώπιση των προβλημάτων.



αθηνα    12/04/2013 12:07
γιατρε καλημερα.Ειμαι η Αθηνα που στις 5-5-2012 σας εγραψα για την αγνια που με ετρωγε σχετικα με την ΣΚΠ που μου διαγνωστηκε.Λιγες μερες μετα το μηνημα που σας εστηλα εχασα το φως μου σχεδον και απο τις εντονες δυπλοπιες επαθα ιμικρανιες.Νοσηλευτηκα με ασχημη κατασταση και εκει εμαθα οτι με διαφορα 4 μηνων απο μαγνητικη σε μαγνητικη ειχα 5 νεες εστειες.Δυο στο κεφαλι και τρεις στην σπονδιλικη στηλη.Μια χαρα.....κατι που θα μπορουσε να ειχα αποφηγει αν εκανα φαρμακευτηκη αγωγη μου ειπαν ενα σωρο γιατροι.Τωρα ειμαι με νεο γιατρο περνω ρεμπιφ 44 καθε δυο μερες με εβαλε σε διατροφικο προγραμα να χασω κιλα μου ειπε εξω απο τα δοντια τι εχω και τι με περιμενει αν δεν ακολουθησω σωστη φαρμακευτηκη αγωγη και διατροφη και το ποιο ομορφο ξερεται ποιο ειναι οτι εδω και τεσσερης μηνες περπαταω μονη κανω πια ξανα τις δουλειες μου δεν εχω παθει καμια κριση δυπλοπιας και απο τις μαγνητικες που πηρα πριν απο τρεις μερες δεν εχω καμια νεα εστια και οι ιδοι υπαρχων ειναι σε κατασταση νορμαλ.Εχεται απολητο δικιο η ημημαθια ειναι ο θανατος της γνωσης.Καλητερα να γνωρηζω και να ζησω καλα οτι μπορω τωρα που μπορω παρα να χασω την ευλερια να ζησω περιμενωντας το αγνωστο.Σας ευχαριστω πολυ να ξερεται οτι μεσα στον τρομο που ζουσα τοσους μηνες ηταν τα λογιασας ενθαρινση.Ευχαρηστω

Αγαπητή Αθηνά, ο κάθε άνθρωπος είναι ο κύριος του εαυτού του και, συνήθως, οι καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε αποτελούν το αθροιστικό αποτέλεσμα των προηγούμενων μας προσπαθειών. Ο οργανισμός μας έχει αξιοθαύμαστες προσαρμοστικές ικανότητες, αρκεί να μάθουμε να αποφεύγουμε να του δημιουργούμε τις χρόνιες πιεστικές συνθήκες, τις οποίες έχουμε εκπαιδευτεί να καλλιεργούμε, επηρεασμένοι από τις ανασφάλειες και από την τάση μίμησης των κοινότυπων αλλά μη λειτουργικών σε πραγματική μακροπρόθεσμη βάση αξιών.



Petros    12/04/2013 00:05
Γιατρε καλησπέρα και απο εμένα! Ολα ξεκίνησαν ενα απόγευμα στο οποίο ειχα για να παρακολουθήσω ενα ποδοσφαιρικό αγώνα, στην μέση του αγώνα και ενώ επεινα τον καφε μου ένιωσα κατι στην καρδιά σαν ταχικαρδια και να σφιγγεται επισεις είχα δισφορια και έτσι έφυγα πήγα Σπιτι έκατσε να συνέλθω καθαρισα και ενα μήλο να φάω αλλα δεν είχα την ορεξη να φάω ούτε για λίγο, στο δωμάτιο που καθομουν με έπιασε πάλι αυτο και μεγάλη δυσφορία σαν να μην φτάνει το οξυγόνο για εμένα τοτε άρχισα να κλαίω και να πιστεύω πω θα παιθανω όσπου πέρασε μετά απο λίγο, βέβαια εγώ δεν μπορούσα να συνέλθω απο το σοκ γιατι ήταν η πρωτη φορα που συνέβει, μέχρι που κάλεσα παθολογο να με κοιτάξει του είπα αυτές τις αριθμιες της καρδιάς με άκροαστικε και με Βρεικε μια χαρά αλλα μου είπε να κανω κάποιες εξετάσεις για να δούμε που βρίσκομαι. Όντως την επόμενη μερα πήγα έκανα αίματος ακτινογραφία θώρακα υπέριχο κοιλιας ουρά και τριπλεξ . Δόξα το Θεό όλες ήταν πολυ καλές, όμως το ανχος δεν έφυγε μέχρι σήμερα, πραγματικά υπάρχουν μέρες που μπορει να μην εχω το παραμικρό και άλλες μέρες που τα ίδια συμπτώματα να με πιάνουν όλη μερα, επισεις τα βραδιά δεν μπορω να κοιμηθώ καλα και ξυπναω βλέποντας εφιάλτες! Καποιεσ φορεσ με ποναει και η Πλατη μου .Γενικά είμαι ανχοτικος άνθρωπος και αχνονομαι για ασήμαντα πράγματα όμως ολα αυτά δεν καταλαβαίνω απο τη μου έρχονται! Να σας πω ότι αυτο το τραβάω σχεδόν ενα μήνα! Επισεις είμαι σε περίοδο πανελληνίων και δεν ξέρω αν παιζειεγαλο ρόλο! Θα ήθελα να μου πειται την γνώμη σας! Ευχαριστώ!!

Αγαπητέ Πέτρο, οι παρατηρήσεις των λεπτομερειών της κατάστασης που βιώνεις είναι αρκετά εύστοχες, καθώς η πληθώρα τέτοιων συμπτωμάτων συνήθως οφείλεται στο άγχος, η αφορμή για το οποίο μπορεί να είναι ένα αγχογόνο για αρκετά άτομα γεγονός όπως είναι οι πανελλήνιες εξετάσεις. Ωστόσο, η κάθε αφορμή πάντα στηρίζεται σε ένα κατάλληλο συναισθηματικό αντιληπτικό πλαίσιο, διαμορφωμένο κατά την ανατροφή και βασισμένο στην μειωμένη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση. Επομένως, η ουσιαστική αντιμετώπισης τέτοιων φαινομένων θα έγκειται κυρίως στην αλλαγή των αντιλήψεων της συγκεκριμένης προσωπικότητας, που θα επιτρέψει τη διαφορετική προσέγγιση και εκτίμηση της κάθε κατάστασης και δε θα συνοδεύεται από το αίσθημα ανασφάλειας.



Ευγένιος    30/03/2013 11:19
Γιατρε θα ηθελα να ρωτησω αν η συχνοουρια και το αισθημα οτι δεν αδειαζει η κυστη ειναι συμπτωματα της διαταραχης πανικου και των φοβιων..παλι φοβαμαι οτι κατι κρυβει αν και εκανα αναλυση ουρων και δε βρεθηκε ουρολοιμωξη ή κατι αλλο.

Αγαπητέ Ευγένιε, τα κυστικά φαινόμενα αρκετά συχνά οφείλονται στο άγχος, το οποίο αντιλαμβάνεται από τον οργανισμό ως υπαρκτή απειλή και ενεργοποιεί τον αρχέγονο αμυντικό μηχανισμό ούρησης, διότι η άδεια κύστη διευκολύνει τις κινήσεις αναγκαίες για άμυνα ή φυγή. Ωστόσο ο αποκλεισμός κάποιας παθολογικής διεργασίας εμπίπτει στη δικαιοδοσία ενός ουρολόγου.



ντινα    27/03/2013 14:09
καλησπερα γιατρε θελω και εγω να σας πω οτι εδω και 6 χρονια νιωθω πολυ ασχημα με το κεφαλι μου με ποναει σχεδον καθε μερα νιωθω ενα περιεργο πραγμα σαν νυσταζω συνεχεια ενω δεν νυσταζω επισης εντονη ζαλαδα κ ειναι πολυ περιεργο αυτο που νιωθω αλλα ειμαι ετσι καθε μερα με εχει καταβαλει τοσο πολυ αυτο που δεν μπορω να κανω τιποτα ουτε να δουλεψω.εχω παει κ εχω κανει ολες τι εξετασεις σχεδον κ μαγνητικη στο κεφαλι κ δεν μου βρισκουν τιποτα κ μου λενε οτι ειναι ψυχολογικο αλλα εγς δεν εχω παει σε ψυχολογο γιατι δεν νιωθω οτι εχω κατι να του πω που με απασχολει κ νιωθω ετσι αυτο που με κανει να μην νιωθω καλα ειναι μονο οτι αισθανομαι χαλια με αυτο που μου συμβαινει..μπορειτε να μου πειτε τιν γνωμη σας σας παρακαλω?

Αγαπητή Ντίνα, για να είναι κάποιος σε θέση να εκτιμήσει την ύπαρξη των αιτιών που μπορούν να αποτελέσουν το αντικείμενο ενασχόλησης του ειδικού, είναι αναγκαίο να έχει εκπαιδευτεί στον αντίστοιχο τομέα. Διότι στις περισσότερες περιπτώσεις έχουμε διδαχθεί να μην αξιολογούμε ή να παραβλέπουμε κάποια βασικά πράγματα της καθημερινότητας, θεωρώντας τα ασήμαντα και ανάξια προσοχής, ενώ αυτά αποτελούν το σημαντικό παράγοντα που καθορίζει την ποιότητα ζωής. Εκτός από αυτό, στην άγνοια των αιτιών αυτών συμβάλλει και η διαδικασία απώθησης, όταν οι δυσάρεστες εμπειρίες απωθούνται στο υποσυνείδητο μέσω της προσπάθειας του εγκεφάλου να αποφύγει την επιρροή της αρνητικής έντασής τους, καθώς δεν είναι σε θέση να λύσει τις συγκρούσεις που τις συνοδεύουν. Έτσι για παράδειγμα αρκετές παντρεμένες γυναίκες στην αρχή της ψυχοθεραπείας αρνούνται την ύπαρξη των προβλημάτων στην σχέση με το σύζυγο, οδηγούμενες από τη γενική τάση απόκρυψης των προσωπικών προβλημάτων βάσει του συμπλέγματος υπερηφάνειας – ντροπής, προσπαθώντας να πείσουν και τον εαυτό τους ότι ο σύζυγος, σύμφωνα με τα κοινά πρότυπα, είναι ένας υπέροχος άνθρωπος με όλα τα καλά του. Εκτός από αυτό, στην αρχική άρνηση συμβάλλει και ο φόβος, βασισμένος στην αντίληψη ότι μια προβληματική σχέση αυτονόητα συνεπάγεται με τον αναπόφευκτο χωρισμό. Και μόνο εκ των υστέρων, όταν μαθαίνουν ότι η ύπαρξη των διαφορών στα πρότυπα και στις προτιμήσεις δεν «κακοχαρκτηρίζει» έναν άνθρωπο, ότι η κάθε σχέση θα έχει τα δικά της προβλήματα, μικρά και μεγάλα και ότι η ύπαρξη τους είναι προτιμότερο να αντιμετωπίζεται με ανοικοδόμηση της σχέσης παρά με την οριστική της ρήξη, βρίσκονται σε θέση να παραδεχθούν και ως συνέπεια να εξετάσουν την προβληματικότητα της σχέσης τους.



ΝΙΚΟΛΕΤΑ    27/03/2013 12:27
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ.ΕΔΩ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΕΧΩ ΕΝΤΟΝΟ ΚΑΨΙΜΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΘΩΡΑΚΑ ΚΑΙ ΣΑΝ ΣΦΙΞΙΜΟ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ.ΕΙΜΑΙ 30 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΠΡΙΝ 6 ΜΗΝΕΣ ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΙ ΓΕΝΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ.ΕΧΩ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΦΟΒΑΜΑΙ.ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ.ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΝΟ ΜΟΝΟ ΚΑΨΙΜΟ.ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΧΟΣ?ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Αγαπητή Νικολέτα, συνήθως όταν δε βρίσκεται κάποιο παθολογικό υπόβαθρο των σωματικών συμπτωμάτων, ειδικά στα στόμα σχετικά νεαρής ηλικία, επικρατεί η υπόνοια της σωματοποίησης του άγχους. Ίσως η ανάγνωση της στήλης http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=16 θα σε βοηθούσε να διαπιστώσεις η ίδια κατά πόσο τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις μπορούν να οφείλονται στις ψυχολογικές αιτίες.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | >>